Космас наш: Lost in space

Too Pure (лэйбл якому, дарэчы, дапамагаў сам Ivo Watts-Russell) не прагадаў, калі падпісаў парачку з Лондана – Margaret Fiedler і Guy'я Fixsen'а. Характарызыючы абраны імі музычны кірунак, Margaret казала: «… just like trip-hop, but much much faster», што дакладна адпавядала дэбюту (але ўжо наступны дыск Sounds of the Satellites быў куды павольней, і гэта дало свой плён). Ад брыстольцаў іх адрознівала выяўная space-атмасфера, якая адлюстравана ў амажнай назве калектыва, а назва альбома Silver Apples of the Moon – нават падвойны амаж, бо так называўся эпахальны рэліз Morton’а Subotnick’а (1967), які ў сваю чаргу, як і назва нова-ёркскага гурта Silver Apples, цытацыя перадапошняга радка A Mad Song Уільяма Батлера Ейтса.


#калі_краіна_абірала_первава...
#mcmxciv

Мінск-прыгажун дзержыт марку ЗОЖ. А вось сілавікам Гародні і крэсаў заходніх нада ўзмацніць антынаркатычную прапаганду і актыўней выяўляць закладчыкаў «дурі».

Oh my gosh!

Барабаншчыка Lou Ciccotelli мы можам пачуць не толькі на дэбютніку Laika, але і разам з Kevin’ам Martin’ам (у God ды Ice). Галоўны на той момант праект Kevin’а можна лічыць пашыранай (jazz improve) версіяй Godflesh, бо ў складзе калектыву былі чальцы/былые удзельнікі з такіх разнашэрсных бэндаў, як Henry Cow, Head of David, M|A|R|R|S etc, таму ў выніку атрымлівалася даволі непрадказальная камбінацыя ambient, dub, kraut, free jazz ды industrial/noise-core – часамі вельмі змрочная і напружаная, а часамі і рэлаксавая.


#калі_краіна_абірала_первава...
#mcmxciv

Усё так. Лібералы ўжо не ў модзе.

Рэальныя рычагі, ваенныя і псіхалягічныя, імеет тока адзін чалавек. І ён многа не просіць за сваё пасярэдніцтва па аканчаніі вайны. Гарантыі бяспекі для яго і ягонай бальшой дзевяцімільённай сямьі.

Мае гады – маё багацце

Дэбютны альбом soul-дзівы, якой, як і Whitney, не вельмі пашанцавала з парнем, і якая назаўжды застанецца юнай і светлай.

#калі_краіна_абірала_первава...
#mcmxciv

Атрадна, што на Маскве народ пачынае вяртацца да сваіх еўразійскіх каранёў.

Шах і мат, русафобы! Расею не ўдалось ізаліраваць ад міравых прагрэсіўных тэндэнцый у палавом вапросе.

Death by Chocolate

Страва, прыгатаваная галоўнымі нігілістамі jazz-core/japanoise 80-х, можа прыйсціся да спадобы гурманам або/і фрыкам. Але не кожнаму арт-адшчапенцу ўдаецца выдаваць свае экзерсісы на Warner Bros. А вось Yamatsuka Eye з памагатымі змаглі, а перад гэтым яшчэ шакавалі амерыканскіх круглавокіх рэднекаў ў туры з Nirvana, а потым прасоўвалі гэты рэліз на галоўнай сцэне Lollapalooza.

#калі_краіна_абірала_первава...
#mcmxciv

Народ просіць Пуціна бахнуць па Маскве? Шутка юмара чы правакацыя англа-саксаў?