Зверым гадзіннікі!

Яшчэ адны пестункі 𝙽𝚊𝚝𝚒𝚘𝚗 𝚁𝚎𝚌𝚘𝚛𝚍𝚜 і прамоўтэры араба-афраканшчыны ў Брытаніі.

#калі_краіна_абірала_первава...
#mcmxciv

Расея падставіла нам магучае ядзернае плячо, не раўнуючы як Германія брацкай Аўстрыі ў 1938. А гора-аналітыкі гвалтам крычаць пра нейкую міфічную акупацыю. Як можа адзін народ акупаваць сам сябе, нават калі яму прыспічыць? А многія ж вядуцца на гэтыя апазіцыйныя бздуры. Стыдна!

Не дамо раздзяліць наш родны Мінск-прыгажун на зоны акупацыі! Новаму берлінскаму муру не бываць. Разбурым муры разам!

Мастацтва загалоўка. Банальная бытавая кража на Магілёўшчыне абрэтае накал псіхалагічных страсцей унутры правінцыйнага гей-саобшчэства.

Пляны на вечар. Ліга Чэмпіёнаў.

𝚂𝚎𝚡... 𝙼𝚞𝚛𝚍𝚎𝚛... 𝙰𝚛𝚝...

Галоўная па трушнасці каманда з U.S. Big Four of thrash metal. Гэты рэліз (дэбютны для Paul'а Bostaph'а, пасля канчатковага сыходу Dave'а Lombardo) у момант выхаду падаваўся малодшім братам папярэдняга эпахальнага Seasons in the Abyss, але пры гэтым падкупаў адданасцю стылю, які пасля навалы гранжу, з аднаго боку, і death/doom/sludge ды industrial з alternative, з другога, выглядаў вельмі старамодным.

#калі_краіна_абірала_первава...
#mcmxciv

Плоцкія забавы і матэматыка хаосу

Самы эпігонскі альбом ад інаватараў і візіянераў postpunk/new wave/dub/industrial/metal сцэны. І хаця Jaz Coleman натхняўся чымсьці арабска-егіпецкім, але вынік быў падобны на работы industrial/metal/core паслядоўнікаў Killing Joke ― Ministry, NIN etc.


#калі_краіна_абірала_первава...
#mcmxciv

Тут некаторыя атчаянныя рамантыкі і маралісты вазмушчаюцца, што гэтага пажылога, но актыўнага мусчыну, абазвалі чалавекам года. Ну, ва-первых, «чалавек года» не азначае «найдастойнейшы чалавек». А ва-ўтарых, між намінантаў (Навальная, Нетаньягу, Маск, Цукерберг) дзядзька Дон па-любому меньшае зло.