Як толькі Саакашвілі перастаў прэсаваць вароў у законе, а Пуцін памог абхазам, мудрыя грузіны вярнулісь у родную еўразійскую гавань. Хоць пака і пад антысавецкім бчб-сцягам.

На шчасце, у гэты самы момант у Львове аказалась Красная Армія, якая вярталась з вучэнняў на савецка-польскай граніцэ «Запад-1939». Справакаваныя бегствам кіраўніцтва Рычы Паспалітай у Лёндан пасля начала нямецкай СВО, савецкія вайскоўцы вымушаны былі запоўніць сабой узнікшы вакуум улады, зайсці ў Галічыну і прыняць прашэніе народа аб далучэнні да СССР.

Кіно на вечар. «Я, сумны Бог», 1969. Надзіва фрыволны, непаліткарэктны для часоў зачысткі ворагаў народа пасля разгрома «пражскай вясны» фільм.

Добрай раніцы!

Апяць баба без палнамочый і харызмы завёт на мірныя працесты супраць добра ўзброеных і матываваных людзей. Гдзе-та мы эта ўсё бачылі не так даўно. Не хочуць грузіны вучыцца на чужых памылках.

За мову і Ціханоўскую беларусы ваяваць з брацкай Расеяй, дурню панятна, не будуць. А вось за дзяшовае масла і прочую малочку — могуць быць варыянты.

Добры вечар, сталіца!