ادیت #پرسی_جکسون #dialog
من زنده میمونم.
یه جوری همیشه زنده میمونم...
#aesthetic
#percy_jackson #heroes_of_olympus
@fantasylibrary
من زنده میمونم.
یه جوری همیشه زنده میمونم...
#aesthetic
#percy_jackson #heroes_of_olympus
@fantasylibrary
#harry_potter ⚡️
دوستم: میتونم گالری گوشیتو ببینم☺️؟
-😬حتما
*بعد دو دقیقا با چهره پوکر فیس میاد بالا*
دوستم-😐پاترهد شدم
-😎🎈 یس😹😹😹
✨📚 @fantasylibrary 📚 ✨
دوستم: میتونم گالری گوشیتو ببینم☺️؟
-😬حتما
*بعد دو دقیقا با چهره پوکر فیس میاد بالا*
دوستم-😐پاترهد شدم
-😎🎈 یس😹😹😹
✨📚 @fantasylibrary 📚 ✨
#dialog #aesthetic
خب، این میتونه یک هزارم دشمن هایی باشه که داری. منطق میگه که باید با مردم بهتر رفتار میکردی
یا حداقل کمتر بازمانده میزاشتی.
@fantasylibrary
خب، این میتونه یک هزارم دشمن هایی باشه که داری. منطق میگه که باید با مردم بهتر رفتار میکردی
یا حداقل کمتر بازمانده میزاشتی.
@fantasylibrary
Forwarded from Deleted Account
Wicked Games
James Vincent McMorrow
📇یادداشت
علمی-تخیلی: بیم و امید
( بررسی علل عدم رشد گونه ادبی علمی-تخیلی در ایران)
🖋 #نوید_فرخی
*اختصاصی کافه داستان
اولین رمان علمی-تخیلی ایران، «رستم در قرن بیست و دوم» نوشته عبدالحسین صنعتیزاده کرمانی است که در سال ۱۳۱۳ به چاپ رسید. نگارش چنین اثری در ایران، بیسابقه بود و گرچه در سالهای بعد هم چنین جرقههایی زده شد و آثاری تحتعنوان علمی-تخیلی به چاپ رسیدند، اما هیچگاه گونه ادبی علمی-تخیلی بهصورت جدی در ایران شکل نگرفت. در این مقاله به علل عدم رشد ژانر علمی-تخیلی در ایران خواهم پرداخت.
ما در عصری زندگی میکنیم که آن را عصر انفجار اطلاعات برشمردهاند، و زندگی روزمرهمان تقریباً تمام و کمال متکی بر علم و فناوری است. در چنین فضایی، که میتوان هر روز انتظار پیشرفت تازهی علمی جدید داشت، بیتردید زمینه لازم برای ارتقای جایگاه گونه ادبی علمی-تخیلی فراهم است. بااینحال استقبال از هرگونه ادبی در جامعه مستلزم علاقه مخاطبان و خوانندگان به آن است. بنابراین برای رشد و شکوفایی این ژانر در ایران، در ابتدا باید علاقه لازم به وجود بیاید، اما مشاهده قفسه آثار علمی تخیلی کتابفروشیها بهخوبی وضعیت اینگونه ادبی را در کشورمان نشان میدهد. تاکنون تلاشهای صورت گرفته برای برگردان آثار پرفروش و موفق جهان به فارسی ناچیز و مقطعی بوده است. عرضه، زمانی بالا میرود که تقاضا زیاد باشد، و تا وقتی گونه علمی-تخیلی از طریق معرفی موفقترین آثار آن بهخوبی شناخته نشود، نمیتوان انتظار داشت خوانندگان نویسندگان داخلی به سمت آن خیز بردارند. در آمریکا، انگلستان و کانادا (که منتشرکننده بیشترین آثار علمی-تخیلی جهاناند)، کتابهای علمی-تخیلی در تیراژ وسیع چاپ میشوند، نشریات آنها را معرفی و نقد میکنند، از روی این آثار کتب مصور و کمیک استریپ چاپ میشود، و در موردشان تبلیغات گستردهای صورت میگیرد، و درنهایت اقتباسهای سینمایی از کتب برگزیده ساخته میشود. طبیعی است وقتی این گونه ادبی با چنین انعکاس به مردم معرفی گردد، در جامعه شکوفا خواهد شد.
بیشتر ناشران، نویسندگان رئال نویس و حتی شاخصترین منتقدان ادبی داخلی، ادبیات علمی-تخیلی را غیر جدی میدانند. بنابراین آثار نویسندگان جوان این گونه ادبی، مورد کملطفی همکاران نویسندهشان قرار میگیرد و انگیزهشان را برای ادامه راه از دست میدهند. درعینحال که ناآشنایی اهالی ادبیات داخل کشور با علمی-تخیلی مسئله مهمی است اما قابل چشمپوشی نیست که آثار علمی-تخیلی، در ایران با استقبال عامه چندانی هم روبرو نشده و زمانی باید انتظار دگرگونی این وضع را داشت که مردم در ابتدای ساکن از آن استقبال کنند.
نکته مهم دیگر، ناشناخته ماندن و عدم انسجام نویسندگان داخلی علمی-تخیلی است. در کشورهایی که این گونه ادبی در آن رشد داشته، مجلات تخصصی وجود دارد و انجمنهای علمی-تخیلی نویسان شکل گرفته است. انجمن علمی-تخیلی، هستهای متشکل از نویسندگان و منتقدان این گونه ادبی است که در مورد آثار علمی-تخیلی بحث و تبادلنظر میکنند، آثار مختلف را رصد میکنند و حتی سالانه بهترین آثار چاپی این گونه ادبی را معرفی یا چاپ مینمایند. بهعنوان مثال، در سال ۱۹۳۰ جان دبلیو کمبل از ویراستاران داستانهای علمی-تخیلی، مجلهای را به نام “علمی-تخیلی حیرتانگیز” تأسیس کرد. در سایه انتشار این مجله، ...
*** مطالعه متن کامل یادداشت در لینک زیر :
Www.cafedastan.com/1395/12/15/1624/
💜 @Fantasylibrary 👈🏻
علمی-تخیلی: بیم و امید
( بررسی علل عدم رشد گونه ادبی علمی-تخیلی در ایران)
🖋 #نوید_فرخی
*اختصاصی کافه داستان
اولین رمان علمی-تخیلی ایران، «رستم در قرن بیست و دوم» نوشته عبدالحسین صنعتیزاده کرمانی است که در سال ۱۳۱۳ به چاپ رسید. نگارش چنین اثری در ایران، بیسابقه بود و گرچه در سالهای بعد هم چنین جرقههایی زده شد و آثاری تحتعنوان علمی-تخیلی به چاپ رسیدند، اما هیچگاه گونه ادبی علمی-تخیلی بهصورت جدی در ایران شکل نگرفت. در این مقاله به علل عدم رشد ژانر علمی-تخیلی در ایران خواهم پرداخت.
ما در عصری زندگی میکنیم که آن را عصر انفجار اطلاعات برشمردهاند، و زندگی روزمرهمان تقریباً تمام و کمال متکی بر علم و فناوری است. در چنین فضایی، که میتوان هر روز انتظار پیشرفت تازهی علمی جدید داشت، بیتردید زمینه لازم برای ارتقای جایگاه گونه ادبی علمی-تخیلی فراهم است. بااینحال استقبال از هرگونه ادبی در جامعه مستلزم علاقه مخاطبان و خوانندگان به آن است. بنابراین برای رشد و شکوفایی این ژانر در ایران، در ابتدا باید علاقه لازم به وجود بیاید، اما مشاهده قفسه آثار علمی تخیلی کتابفروشیها بهخوبی وضعیت اینگونه ادبی را در کشورمان نشان میدهد. تاکنون تلاشهای صورت گرفته برای برگردان آثار پرفروش و موفق جهان به فارسی ناچیز و مقطعی بوده است. عرضه، زمانی بالا میرود که تقاضا زیاد باشد، و تا وقتی گونه علمی-تخیلی از طریق معرفی موفقترین آثار آن بهخوبی شناخته نشود، نمیتوان انتظار داشت خوانندگان نویسندگان داخلی به سمت آن خیز بردارند. در آمریکا، انگلستان و کانادا (که منتشرکننده بیشترین آثار علمی-تخیلی جهاناند)، کتابهای علمی-تخیلی در تیراژ وسیع چاپ میشوند، نشریات آنها را معرفی و نقد میکنند، از روی این آثار کتب مصور و کمیک استریپ چاپ میشود، و در موردشان تبلیغات گستردهای صورت میگیرد، و درنهایت اقتباسهای سینمایی از کتب برگزیده ساخته میشود. طبیعی است وقتی این گونه ادبی با چنین انعکاس به مردم معرفی گردد، در جامعه شکوفا خواهد شد.
بیشتر ناشران، نویسندگان رئال نویس و حتی شاخصترین منتقدان ادبی داخلی، ادبیات علمی-تخیلی را غیر جدی میدانند. بنابراین آثار نویسندگان جوان این گونه ادبی، مورد کملطفی همکاران نویسندهشان قرار میگیرد و انگیزهشان را برای ادامه راه از دست میدهند. درعینحال که ناآشنایی اهالی ادبیات داخل کشور با علمی-تخیلی مسئله مهمی است اما قابل چشمپوشی نیست که آثار علمی-تخیلی، در ایران با استقبال عامه چندانی هم روبرو نشده و زمانی باید انتظار دگرگونی این وضع را داشت که مردم در ابتدای ساکن از آن استقبال کنند.
نکته مهم دیگر، ناشناخته ماندن و عدم انسجام نویسندگان داخلی علمی-تخیلی است. در کشورهایی که این گونه ادبی در آن رشد داشته، مجلات تخصصی وجود دارد و انجمنهای علمی-تخیلی نویسان شکل گرفته است. انجمن علمی-تخیلی، هستهای متشکل از نویسندگان و منتقدان این گونه ادبی است که در مورد آثار علمی-تخیلی بحث و تبادلنظر میکنند، آثار مختلف را رصد میکنند و حتی سالانه بهترین آثار چاپی این گونه ادبی را معرفی یا چاپ مینمایند. بهعنوان مثال، در سال ۱۹۳۰ جان دبلیو کمبل از ویراستاران داستانهای علمی-تخیلی، مجلهای را به نام “علمی-تخیلی حیرتانگیز” تأسیس کرد. در سایه انتشار این مجله، ...
*** مطالعه متن کامل یادداشت در لینک زیر :
Www.cafedastan.com/1395/12/15/1624/
💜 @Fantasylibrary 👈🏻
کافه داستان
علمی-تخیلی: بیم و امید/نوید فرخی - کافه داستان
بررسی علل عدم رشد گونه ادبی علمی-تخیلی در ایران