Fantasy Library

صفحه اول کتاب 👇🏽
بیشتر از چند ساعت به دماغه ی بادپناه فاصله نداشتند که به طوفانی عظیم برخورد کردند. در طی این سه روز، در میان دریایی که به آرامی یک حوضچه کوچک آب روان بود، به سمت شمال، به سمت اسکاندیا، میرفتند، و حقیقتاً ویل و ایولین شکرگزار این وضع آرام بودند.
ویل، وقتی که کشتی باریک به آرامی در میان امواج راه می گشود، گفت:
- اونقدرام بد نیست.
او داستان های بدی در مورد افرادی که در دریا بر روی عرشه ی کشتی ها به طور وحشتناکی بیمار می شدند شنیده بود. اما نمی توانست چیزی برای نگرانی در میان آن حرکت آرام و آهسته ببیند. ایولین با کمی شک و تردید سری به موافقت تکان داد. او به هیچ وجه شبیه یک ملوان باتجربه دریانورد نبود، اما قبلاً در دریا سفر کرده بود. او گفت:
- وقتی شروع بشه به همون بدیه.
ایولین هم متوجه نگاه های نگرانی که ارک، کاپیتان کشتی،به سمت شمال می انداخت شده بود و همین طور متوجه شده بود که ارک داشت پاروزنان کشتی ولف وایند را با سرعت بالایی به پیش می راند.
ارک هم می دانست این آب و هوای فریب آمیزِ آرام منادی تغییرات برای آب و هوای بدتری ست- خیلی بدتر. با حالتی افسرده، او می توانست خطوط طوفان تیره ای را در افق شمالی ببیند که در حال شکل گیری بودند. او می دانست که اگر نتوانند دماغه ی بادپناه را دور بزنند و به موقع وارد دریاهای وسیع دور از وزش باد بشوند، در میانه آن طوفان نیرومند گیر خواهند افتاد. برای چند دقیقه، سرعت و فواصل را ارزیابی کرد و با توجه به آنها، پیشرویی شان را با حرکت آن ابرهای طوفانی مقایسه کرد. سرانجام به اسوینگال گفت:
- نمی تونیم به اونجا برسیم.
فرمانده ی دوم سری به موافقت تکان داد. اسوینگال با حالتی فیلسوفانه گفت:
- این طوری به نظر می رسه.
ارک با تیزبینی نگاه سریعی به دور و اطراف کشتی انداخت، برای اینکه مطمئن شود هیچ ابزار یا وسیله ای رها نباشد، وسیله ای که نیاز باشد آن را به جایی ببندند. نگاهش به آن دو زندانی افتاد که در قسمت جلویی کشتی خودشان را جمع کرده بودند. او گفت: ...
#سرزمین_یخ_زده
#کارآموز_رنجر
.

686 viewsedited 15:29