وقتی محیط اطرافمون امن و حمایت‌کننده نیست؛
چه خانواده، چه جامعه، چه شرایط زندگی—ناخوداگاه یاد می‌گیریم فقط دوام بیاریم، نه اینکه زندگی کنیم.
یعنی روزها میگذرن، نفس می‌کشیم، ولی جای خلاقیت، آرامش و آزادی درونمون خالیه.
فشار طولانی باعث می‌شه حتی حس نکنیم چی‌ها از دست رفتن: لذت‌های ساده، حس تعلق، آرامش، فرصت رشد…
دوام آوردن لازمه، ولی زندگی کردن یه چیز دیگه‌ست. وقتی فرقشون رو بفهمیم، حتی وسط سختی‌ها می‌تونیم راهی پیدا کنیم که واقعاً زندگی کنیم، نه فقط تحمل.

@FactProxy

شما ببین دانشجو رو به چه وضعی افتادن که یه گروه تو بله درست کردن
میان اسم مقالاتی که میخوانو میگن، یکی که دسترسی به اینترنت داره دانلود می‌کنه می‌فرسته براشون.

@FactProxy

خیلی از ما اسفناج را فقط به عنوان یک سبزی معمولی کنار غذا یا نهایتاً در بورانی می‌بینیم. اما اگر بدانید همین برگ‌های سبز ساده چه کارهای عجیبی با بدن‌تان می‌کنند
بیایید ببینیم وقتی اسفناج می‌خوریم، دقیقاً چه اتفاقی در بدن می‌افتد:

۱. عینک آفتابی طبیعی برای چشم‌ها
اسفناج موادی دارد که مثل یک سپر در برابر نور آبی گوشی و نور خورشید عمل می‌کنند و نمی‌گذارند شبکیه چشم آسیب ببیند.

۲. باز کردن اتوبان رگ‌ها
این سبزی سرشار از نیترات است که باعث می‌شود رگ‌های خونی باز و گشاد شوند. نتیجه؟ خون راحت‌تر جریان پیدا می‌کند و فشار روی قلب کم می‌شود.

۳. روغن‌کاری چرخ‌دنده‌های مغز
تحقیقات نشان داده کسانی که برگ‌های سبز می‌خورند، مغزشان دیرتر پیر می‌شود. ویتامین‌های خاص اسفناج مثل یک محافظ در برابر فراموشی عمل می‌کنند.

۴. خداحافظی با استرس سلولی
بدن ما پر از جنگ‌های داخلی کوچک (التهاب) است که باعث بیماری می‌شود. آنتی‌اکسیدان‌های اسفناج مثل سربازهای صلح، این التهاب‌ها را خاموش می‌کنند.

۵. سوخت موشک برای ورزش
اگر ورزش می‌کنید، اسفناج اکسیژن‌رسانی به عضلات را بهتر می‌کند تا دیرتر خسته شوید.

@FactProxy

چهره ی یک سرباز قبل و بعد از جنگ، به فاصله ی ۴ سال !

بدن گاهی خاطراتی را حمل میکنه که زبان از گفتنشون ناتوانه و آرشیوی میشه برای رنج‌های نگفته ات.
وقتی حجم زیادی از درد و رنج رو تحمل میکنی؛
اینجاست که بدن شروع می‌کنه به "روایت گری" و روایتش رو مثل این عکس تعریف میکنه و روی چهره بجا میذاره.

@FactProxy

تحقیقات نشان می‌دهد نوزادان فقط چند روز بعد از تولد، صورت‌هایی را بیشتر نگاه می‌کنند که بزرگ‌ترها هم آن را زیبا می‌دانند.
در پژوهش‌ها دیده‌اند که نوزادان زمان بیشتری به صورت‌هایی نگاه می‌کنند که متقارن و با ویژگی‌های معمولی‌تر هستند. این یعنی آن‌ها این سلیقه را یاد نمی‌گیرند، بلکه از اول در وجودشان است.
دانشمندان فکر می‌کنند مغز انسان به تعادل و هماهنگی در چهره واکنش مثبت نشان می‌دهد.
پس علاقه به بعضی چهره‌ها ممکن است بخشی طبیعی و ذاتی از وجود ما باشد.

@FactProxy