تموم میشه، ناراحتیات، گریه هات، بی پولیات دوندگی هات، درسات، مشکلاتت، بیماریت، تنهاییت، نگرانیات، خستگی هات، دلتنگیات، خنده هات، ذوقت، پولت، تفریحاتت، همه چیزای خوب و بدی که حسشون میکنی تموم میشن و تو نباید توشون غرق شی.

اینو میفرستم هر موقع نتت وصل شد بخون :
من ، نه هر ساعت ، نه هر دقیقه بلکه هر ثانیه به یادت بودم :)

‏یه کانفیگ گرفتم ۳۰ گیگ ۱۲۰۰.خیلی به صرفه هست فقط وصل نمیشه.

‏این تمدید آتش بس عین عروسی لراست. از ساعت ۷ تا وقتی که دعوا بشه.

وقتی آدمای اشتباه زندگیتو حذف میکنی تازه میفهمی چقدر کافی‌ای، چقدر با خودت آرامش داری و چقدر از سر همشون زیاد بودی. تازه میفهمی هیچ وقت هیچ چیزی به هیچ کس بدهکار نبودی و نیستی.

همه میخوان آدم درستی پیدا کنن
اما هیچکس سعی نمیکنه آدم درستی باشه :)

جمله‌ای که ازش تا مغز استخون متنفرم:

مگه من ازت خواستم؟ خودت کردی

آدمو اون لطف و مهربونیشو بی عزت
میکنید و باعث میشید دیگه نه تنها
برای شما بلکه اون ادم برای هیچکس
دیگه‌ای قدمی از روی محبت برنداره.

‏عادت کنید به بی ادا بودن ، به واقعی بودن ، به لباس تکراری پوشیدن ، به بی آرایش بیرون رفتن ، به قهقهه بلند، بدون اینکه فکر کنید صداتون تا کجا میپیچه ، به گفتن جمله ی " این رستوران گرونه بریم فلافل بخوریم" به گفتن جمله ی «دلم برات خیلی تنگ شده» بدون اینکه فکر کنید طرف پرو میشه، ‏به گفتن درد و غم و غصه و حال بد و نگرانیتون،بدون اینکه فکر کنید طرف مقابل چه فکری میکنه، به خودتون بودن، به بی ادا بودن،به راحت بودن و سخت نگرفتن عادت کنید
باور کنید دلربا ترین ویژگی آدمیزاد همینه..

توی انتخاب دوست و رفیق وسواس به خرج بدید
به قول چینی‌ها اگه با مگس بگردی کاسه توالت میبینی اگه با زنبور بگردی کندوی عسل
پس حواستون باشه با کی رفاقت میکنید.

قبل از اینکه با کسی بحث کنید
از خود بپرسید:
آیا این شخص از لحاظ ذهنی
به اندازه کافی بالغ است
تا مفهوم دیدگاه متفاوت را درک کند؟

اگر نه، دلیلی برای بحث نیست

متاسفانه آدما دیر متوجه می‌شن که دوستای زیادی ندارن فقط آدمای زیادی رو می‌شناسن...

روح انسان رنج دیده نه می‌خواهد مورد نصیحت قرار بگیرد و نه اصلاح شود و نه نجات یابد، بلکه می‌خواهد شنيده و دیده شود و دقیقا همان طور که هست همراهی شود.

هیچکس از هزاران فرد دارای معلولیت که از طریق اینستا آنلاین‌شاپ و درآمد داشتن حرف نمی‌زنه. قشری که نه حمایت دولتی دارن، نه جایی تو فضای شهری و نه سهمی از استخدام‌ها‌.

‏من ولی جدی به فکر کسایی ام که پول اجاره خونه ندارن
پول دارو و بیمارستان ندارن
نون شب ندارن
پول یه گیگ کانفیگ ندارن
این وضع جدی جدی داره پایدار میشه انگار

‏یه جمله‌ی خیلی قشنگ خوندم!

«زیرِ آوارِ همونی جون میدی که فکر می‌کردی خونه‌ته».

‏این کانفیگ تموم بشه دیگه کانفیگ نمیخرم

‏مردا اینجورین که عه حالت بده؟ اجازه بده الان بدترش میکنم برات 🪄

توصیه یه روانشناس بالینی ٨۵ ساله برای اینکه چطوری آدم خوشحال تر و سرحال تری باشیم☕️

‏اون انگشتم که ناخودآگاه میرفت سمت اینستا الان ناخودآگاه میره سمت بله
آدم کم کم به بی آبرویی عادت میکنه

پسر شمال به طرز عجیبی بوق رو جدی میگیرن،
پشت یه نیسان تو آمل بوق زدم ده دقیقه دنبالم بود بزنتم

اومدم یه عروسی که چهار دهک اقتصادی بین فک فامیل عروس دوماد فاصله است.
پولدارا آروم و شیک دست میزنن، ما یه جوری که انگار اومدیم تشویق تیممون تو الکلاسیکو.