اتفاقی که افتاده یه فاجعه‌ی کم‌سابقه‌ست. سرکوب و کشتار مردم، ایران رو عزادار کرده و این خون‌ها چیزی نیست که فراموش بشه؛ این لکه تا سال‌ها تو تاریخ می‌مونه.

مردم صریح گفتن این نظام رو نمی‌خوان. من می‌گم دیگه بسه، بازی تمومه. با زور، دروغ و بستن دهان منتقدها، خودتون کشور رو به بن‌بست رسوندید و حتی راه دخالت خارجی رو باز کردید.

الان نه شما راه‌حلی دارید، نه مردم راهی جز ادامه‌ی اعتراض. این‌بار هم نمی‌تونید مثل قبل سرکوب رو تکرار کنید؛ این بار، هزینه‌ش حتی برای خود نیروها هم قابل تحمل نیست.

خطابم به نیروهای نظامی و انتظامیه: تفنگ‌تون رو زمین بذارید و کنار برید. اجازه بدید مردم خودشون کشور رو به سمت آزادی و آبادانی ببرن.

راه پیشنهادی من روشنه: رفراندوم قانون اساسی با مشارکت همه، بدون دخالت خارجی، بدون استبداد داخلی و با گذار مسالمت‌آمیز. نجات ایران فقط با اراده‌ی مردم ممکنه.