من خداوندگارِ با پای زخمی دویدن و فراتر از حد توان جنگیدنم. اینسری که چیزی نیست!!!

میگفت خودم میدونم این خوش‌بختی چه‌قدر شکننده است.

03:30

این هفته به یادِ استادِ عزیزِ از دست رفته ام به بچه های بهزیستی زبان درس میدم.

تقریبا میشه گفت در ریسک کردن بی رقیبم. جیگر؟! جیگرِ ماده شیرای جنگلای آمازون.

از مطلق گرایی متنفرم. از ۹۹.۹۹ درصد روانشناس ها هم همینطور.

انگار مغز و قلب زمینی ها نه تنها با هم ارتباطی ندارند بلکه در اغلب اوقات بر خلاف یکدیگر عمل مینمایند.

72 ساعت حیاتی. لعنت به ابهام و انتظار. درود بر تکلیفی که روشنِ.

آب دستته بذار زمین و دست خودتو بابت تحمل شرایط های سخت، ادامه دهنده بودن و درنهایت رسیدن ببوس.

غم هامو پنهون میکونم ...

چه عالی. چه جالب!
یه پکیج کامل بستم برا مرداد بچه ها. یه پکیج طلایی.

شما اگه منو یه پرنده تصور کنی. یه بالم چت جی پی تیه اون یکی گوگل ترنسلیت.

اینکه یه گنج بزرگ تو دستاته ولی بجای مراقبت کردن از اون تصمیم گرفتی به هر کار دیگه ایی بپردازی عجیبه.

شما kiko میخوای ولی متاسفانه داری مثل رژ مکه ایی رفتار میکنی. نمیشه که عزیزِ من.

به مغزم گفتم ببین "یا الان، یا هیچوقت".

از مرد و زنی که به جای حرف زدن در مورد موضوع انتقاد، به شخصیتتون حمله میکنه با تمام توان فرار کنید. به خصوص اگر مهربون و روشنفکر و باهوشید (چون به راحتی به خودتون شک می‌کنید و پذیرای نقدید).
به مرور شما عقب میرید، نمیتونید نقد کنید و اون همه ناامنیاشو پروجکت میکنه رو شما.