بچه ها اسنپ امروز خیلی لجند بود. گفت ببین من از وقتی دارم با شعار "یا میمیری یا میگیری" میرم جلو موفق ترم.

اصولا وقتاییکه جنین میخونم گریه ام میگیره. اسم داره بچه ها. تک تک این سلولا اسم دارن. مهمن. به چشم اومدن.

اگه ایناییکه مدرک آیلتس رو صادر میکنند میفهمیدن من دارم برای فقط برگزاری دو جلسه کلاس زبان ساااادههه چه تلاشی میکنم همین امشب یک عدد آیلتس ۹ با چند شاخه گل میاوردن دم در خونمون بهم با احترام و بوس تقدیم میکردن.

امشب به افتخار جنوب عزیزِ در حال از دست رفتنم و اینکه "نمیدونم چی داره میشه کلا" یک عدد ژلوفن میل کردم.
رنگش اما قرمز تر از همیشه بود.

ببین انگار اینطوریه که باید یه بار محکم برای همیشه بگی "نمیذارم" و از بعد از اون دیگه واقعا "نذاری" .

همین الان از همین جمعه یه روتین مشخص و کوچولو برای خودت مشخص کن و تحت هر شرایطی بهش پایبند باش .معجزه میکنه. به شرف بند تنبان تون قسم.

متاسف بود و نشد!!!

دینا، جنوب، مامان عموپورنگ، در به دری برای پیدا کردن آموزشگاه جدید باعث بیشتر جمعه شدنه جمعه ام شدن. سنگین. غمگین.

براتون دیالوگ باکس تجویز کردم!!

منو بغل کن هر وقت دلت خواست.

منت خدای را عزوجل که هفته ی گذشته بطور رسمی به اسفل السافلین پیوست.

ممبرا این هفته منظم، تمیز، محکم، با دیسپلین و شادیم. حله؟!

وقتی هم درس میخونی هم کار میکنی.
پ.ن: از سازندگان تویوتا حلال خور تر نداریم!

بهش گفتم ببین تو آدم ناخوشایندی نیستی فقط اتفاق ناخوشایندی برات افتاده.

اگر ما همه گم شدگانی باشیم که به یکدیگر کمک می کنیم که پیدا شویم چه؟!

معقول‌ترین راهِ حل اما برام دستمال مرطوبِ!

کاشکی میتونستم "شیرازی" حرف بزنم.

بهش گفتم زشت نیست؟! گفت نه بابا. زشت زندگی ایی بود که کردیم.

بهتون توصیه میکنم که کنترل را رها کنید و اجازه بدید که برنامه کمی متفاوت از آنچه در ذهن دارید پیش برود. رها کنید. خوب می شود. بخدا.

همین الان پاشو با هشتگه "هنوز دیر نیست" یه برنامه ی پدرمادر دار برا خودت بنویس و شروع کن. هنوز دیر نیست. هنوز میشه خیلی چیزا رو نجات داد.