صبح و روز همه ی آدمای دنیا به جز "منشی دکترها" بخیر.

آبی روی آتیش درست مثل پَنتوپرازول 40 .

شب همه ی آدمای جهان به جز "مشاور کنکورها ـ اللخصوص از نوع خودشیفه اش" بخیر.

دروغ چرا! قبل‌ترها می‌ترسیدم از علائمِ شبیهِ آدم بزرگ‌ها شدنم.حالا اما...

انگار، چیزی در من ذوق دارد خودش را سیّال ببیند در اتفاقات.

خودتان را به نزدیک ترین آینه ی دور و برتان برسانید ...
آیینه ایی از جنس انصاف و وجدان.

یه عطر جدید چیه؟! اونم ندارم.

حتی وقت نمیکنم برم همون عطرم که تموم شده رو دوباره بگیرمم.

اینکه دوباره باید فرض کنم این موشکا ستاره ان داره دیوونم میکنه.

سروش میگفت شاگرد حلال زاده به معلمش میره.

به عنوان کسیکه هرچی داشته و نداشته داده تا فقط بتونه حقشو بگیره گاهی گمان می‌کنم اگر روزی غول چراغ جادو به سراغم میومد یا "اجی مجی"ام کار میکرد همه‌اش رو خرجِ کنکوری‌ها می‌کردم.

تا اخر عمرم باهاشون همدردم. از ته دلم گریه میکنم. امیدوار بودن و اضطراب و تلاششون رو میبوسم. کاش میشد یه کاری بکنم برای این دردِ تا ابد مشترکِ استخوان سوز.

ما را همه شب نمی برد خواب ...

زخم سهم تنمان بود، نمی ترسیدیم.

شایانِ توجه که اکثر موزیکای پلی لیستم ناآشنا و زیبا با منبعی نامشخص هستند.

دوست داشتن یک آدم با علم بر حجم عظیم نداشتن ها و نتوانستن هاش کار سختی ست.

می‌خوام بشینم یه گوشه و همکاری "پنتوپرازول" با نوشابه ی"نایت کینگ بنفش" رو تماشا کنم. کار تیمی این دوتا حرف نداره. داره باعث میشه معدل الف شم حتی.

آفتاب سر کوه نور افشونه. سماور جوشه. دیشب تا صب بیدار بودم . یه ساعت دیگه دانشگاه امتحان دارم.

میدونی انگار اگه اذیتای قبلی رو نمیشدم نمیتونستم اذیتای الانو تحمل کنم.

برام هیچ خرسی شبیه تو نیست.

وای ممبرا من امروز قرار وقت کنم برم خرییییید لطفا برام خوشحال باشید و حتی چون یکم عقده ایی شدم بهم یه کوچولو رَشک بورزید.