در پوست خود

Forwarded from علی‌اصغر سیدآبادی (Ali Seidabadi)

کسی برای رویاهای دیگری نمی‌جنگد!

شاگرد جوان میوه‌فروشی می‌گفت، من امشب از آن نورهایی دیدم که در جنگ دیده بودم. گفت فکر می‌کنم امشب می‌زند!
بزند یا نزند، متاسفانه ما به عنوان شهروند، عاملیتی نداریم. چه آنان که دوست دارند بزند و چه آنان‌ که دوست ندارند، بزند، تاثیری در ماجرا نداریم. همه‌ چیز را کسی تعیین می‌کند که نامش بارها در پرونده‌ی کثیف اپستین آمده است.
با این حال دوست دارم بگویم که من با جنگ مخالفم. جنگ طبق خواسته‌ی ما پیش نمی‌رود. هزینه‌اش قطعا بر زندگی ما بار و آوار می‌شود، اما الزاما آرزوهای ما را برآورده نمی‌کند. مهم‌تر این‌که جنگ هرگز تمام نمی‌شود. همان‌طور که جنگ هشت‌ساله تمام نشد و هنوز زخمش در جان و تن بسیاری از هم‌وطنان هست، و همان‌طور که شکل اداره‌ی کشور را تغییر داد و به گروهی فرصت داد که رقیب را از میدان بیرون برانند و هر مخالفی را در پناه آن حذف کنند. جنگ پای نیروهایی را به میدان باز می‌کند که فکرش را هم نمی‌کنیم.
اگر آن توییت ترامپ را هم نخوانده بودم، باز هم با جنگ مخالف بودم. پیش از آن‌که اصلاً نام ترامپ را شنیده باشم، با جنگ مخالف بودم؛ همان‌طور که با کشتن و قتل و شکنجه و اعدام مخالفم. احتمالاً بخشی از این مخالفت انتخابی نیست؛ بخشی به ژنتیک و تجربه‌هایمان از زندگی و جنگ برمی‌گردد و بخشی هم به خوانده‌ها و تأملات و انتخاب‌هایمان.

خوبی ترامپ این است که منظورش را لای زرورق نمی‌پیچد. آشکار گفته اگر توافق نشود، هم برای حکومت ایران خیلی بد خواهد شد و هم برای مردم ایران.
من با انتخاب‌های گوناگون هموطنانم تا جایی که به دیگران آسیب نزند و ایران را در معرض خطر قرار ندهد، هیچ مشکلی ندارم. هر کس حق دارد، نام هر کسی را که خواست صدا بزند یا به هر کسی که خواست انتقاد کند، اما طلب جنگ برای تحقق آرزوها و‌‌ رویاها ساده‌انگاری است. هیچ کس برای منافع و رویاهای دیگری|دیگری نمی‌جنگد.

با این همه، آنان را هم که از سر ناچاری و ناگزیری دل به جنگ بسته‌اند، تا حدودی می‌فهمم. به قول اخوان:
زندگی را دوست می‌دارم
مرگ را دشمن
وای اما با که باید گفت این؟ من دوستی دارم
که به دشمن خواهم از او التجا بردن

❤2

118 viewsزهره خضرایی‌منش, 22:10