فعلا همینا تو ذهنمه

این منم:

وقتی آروم و با یه حالت خاصی حرف زده میشه( یه حالت پچ پچ طور) خیلی بدم میاد به قدری عصبیم میکنه که دلم میخواد زبون طرف بِکَنم بندازم جلو سگ.

‌‌‌‎ ‎
چیزی نیست. گاهی وقت ها فکر می‌کنم دارم دیوانه می‌شوم. دارم راه می‌روم که یک‌دفعه احساس می‌کنم باید بایستم و تکه‌پاره ها را جمع کنم، تکه‌پاره های خودم را. دست و پاهایم را، و بعد نفس راحتی می‌کشم و می‌گویم چیزی نیست، به سرم زده!
نمی‌دانی چقدر خوشحال می‌شوم وقتی تکه‌پاره هایم را پیدا می‌کنم.
به هر حال آن‌ها را به هم می‌چسبانم و مدتی سر جاشان می‌مانند.
خیال می‌کنم تا ابد سر جا می‌مانند، آن وقت دوباره از هم می‌پاشم.
و دوباره جمعشان می‌کنم آن‌ها را مثل پازل سرهم می‌کنم تا بعد چه پیش آید...

وای این خیلی بامزه بود حتی برای پیشولی هم ماسک زدن.😭😭

البته که منطقیه به هر حال جناب گربه جزوی از خانواده هستن و نباید که مریض بشن،جناب گربه خیلی شخص مهمی هستن.😌

‌‌‌‎ ‎
من از آن تافته های جدا بافته نبودم که هر توهینی را ببخشایم، اما همیشه در آخر کار آن را از یاد می‌بردم.
آن کس که تصور می‌کرد که من از او نفرت دارم چون می‌دید که با لبخند صمیمی به او سلام می‌گویم غرق در شگفتی می‌شد و نمی‌توانست باور کند. در این حال، برحسب خلق و خوی خودش، یا بزرگواریم را تحسین و یا بی‌غیرتی‌ام را تحقیر می‌کرد، بی آنکه فکر کند که انگیزه‌ی من ساده تر از این ها بوده‌است، من همه چیز حتی نام او را از یاد برده بودم.

ـ آلبر‌ کامو
#سقوط