هیچ فریادی در جنگ بلند تر از سکوت بازماندگان نیست.

جی پی تی میگه من وایب این آهنگ میدم.

دیروز یوتیوب یه سری ویدیو به عنوان رکمندیشن بهم نشون داد که مال هشت سال پیش بودن با خودم گفتم بزار ببینمشون ویدیو ها مربوط به برنامه ای به اسم شعر یادت نره بود حس و حال جالبی داشت تا حالا ندیده بودم این مسابقه رو، تماشاچی ها هر کدوم که میومدن برای مسابقه خودشون رو معرفی میکردن و میگفتن چند سال که مهاجرت کردن لندن مثلا یه خانوم بود که 7 سال بود اومده بود لندن فکر کن سال 96,97 هفت سال که اومدی لندن خوش به حالت بشر ... الان در چه حالی؟

بعد همینطوری که اینا رو نگاه میکردم یه سری ویدیو های دیگه هم بهم پیشنهاد میشد یکیش برنامه بفرمایید شام بود این که دیدم برگشتم به خاطرات قدیمم سال 90 با دختر خاله و مامان وخالم این مسابقه رو دنبال میکردیم با 20 و خورده ای سال سن عمیقا دارم نسبت به همه چیز احساس نوستالژی میکنم و نمیدونم که این نرمال یا نه.😂

یهو یاد جودی ابوت و بابا لنگ دراز افتادم، هر چقدر بهش فکر میکنم این انیمیشن برام عجیب تر به نظر میرسه فکر کن ما وقتی نمی‌دونستیم شوگر ددی چیه انیمیشن شوگر ددی طور میساختن😂😂
و جدای اون فکر کن این یارو جرویس پندلتون تمام مدت جودی ابوت رو تحت نظر داشته و ازش حمایت مالی میکرده و در نهایت هم جودی با همین آدم ازدواج میکنه.
بهش که بیشتر فکر میکنم یه نمه دارک رومنس هم میزنه...🫪

آیا میدانستید که کلوین کلاین یه آدم؟ منظورم این که من همیشه فکر میکردم فقط اسم یه برند اما الان فهمیدم که یه ادم و 79 سالشه و زندست و تازه گی هم هست و یه دوست پسرم داره که 34 سالشه.🫪

از اونجایی که تفریح جدیدم این که برم از جی پی تی بپرسم من به چی یا چه اهنگی تشبیه میکنه، امروز بهم گفت که شبیه این موسیقی بی کلامم:

تنها مردی که عاشقشم: