Forwarded from شبکه توسعه
🔲⭕️برنده جایزه نوبل: من اگر چوب جادو داشتم
پژوهشگران آزمایش جالبی انجام دادند. در چند نوبت دانشجویان سال آخر حسابداری را در قالب تیم های دو نفره تقسیم کردند و از آن ها خواستند براساس اطلاعاتی که در اختیار عموم است، چند شاخص مشهور مالی مثل سود خالص را تخمین بزنند. همچنین از آن ها خواسته شد میزان اطمینان از تخمین هایشان را مشخص کنند. متوسط شرکت کنندگان در پاسخنامه ابراز کردند پاسخ هایشان 95 درصد دقت دارند. اما جالب این جاست که وقتی پاسخ ها بررسی شد، تنها در 7 درصد مواقع منطبق با واقعیت بود!
زمانی که افراد می خواهند ازدواج کنند اگر از آن ها بپرسید آیا زندگی شما به طلاق می کشد، بالای 90 درصد می گویند خیر. اما وقتی به آمارها نگاه می کنید نشان می دهد که همین افراد کمتر از 60 درصد ازدواج شان پایدار می ماند (حالا طلاق های عاطفی به کنار). این اختلاف وحشتناک میان پیش بینی و واقعیت از کجا ریشه می گیرد؟ توضیح خواهم داد.
همه ما چه خانه دار باشیم چه استاندار چه ارتشبد باشیم چه سرباز صفر، با مقوله قضاوت و تصمیم گیری مواجهیم. بنابراین بسیار مهم است که بدانیم کجاها در معرض خطا هستیم.
دانیل کانمن، استاد دانشگاه پرینستون و نوبلیست اقتصاد می گوید اگر یک چوب جادو داشتم، اولین خطای شناختی که در خودم ریشه کن می کردم، اعتماد به نفس بیش از حد بود! نتایج تحقیقی که خود کانمن انجام داده است می گوید وقتی افراد پاسخ پرسشی یا تصمیمی را با 99 درصد اطمینان می دهند، در 40 درصد موارد کاملا اشتباه می کنند! وقتی فکر می کنیم که باهوش ترینیم و همیشه بهترین تصمیم را می گیریم، یا حتما در کاری موفق می شویم، متاسفانه به احتمال زیاد اشتباه می کنیم!
دانیل کانمن خود نیز از این خطا به دور نیست. او صادقانه به این مورد اعتراف می کند: زمانی که داشتم با تیمم روی یک کتاب کار می کردم، در ابتدای پروژه از اعضای تیم پرسیدم که هر کدام بگویید چقدر طول می کشد تا نسخه اولیه کارتان را آماده کنید؟ همگی حتی خودم تخمین زدیم که بین 18 تا 30 ماه طول می کشد. بعد کانمن از یکی از افراد تیم که در تعداد زیادی پروژه مشابه مشارکت داشته بود می پرسد، براساس تجربه های قبلی ات معمولا چقدر طول می کشد تا چنین پروژه ای انجام شود؟ می گوید راستش 40 درصد اعضای تیم معمولا اصلاً کارشان را تمام نمی کنند و چنین پروژه ای زودتر از 7 سال به پایان نمی رسد!
☑️⭕️تجویز راهبردی:
اسکات پلوس، روانشناس اجتماعی می گوید خطای اعتماد به نفس بیش از حد، فراگیرترین و مخرب ترین خطای شناختی است که انسان را قربانی خود می کند. اما به راستی چه می توان کرد؟
۱. راستش را بخواهید ما خیلی وقت ها به تجربه های گذشته بی تفاوتیم و گرفتار خطایی به نام نگرش به درون اغراق آمیز می شویم. یعنی اینکه من خیلی متفاوتم. دیگران اگر دچار مشکل شدند من نمی شوم چون داستان من متفاوت از دیگران است. وقتی کوچک هستیم، فکر می کنیم پدر و مادرمان همیشه اشتباه فکر می کنند یا اشتباه متوجه می شوند، اما الان می فهميم که تجربه چیزی بیشتر از یادآوری خاطرات تلخ و شیرین گذشته است. تجربیات گذشته خود را در دو چیز نشان می دهد: یکی در قلب آمارها و دیگری در مغز خبرگان، آن ها کسانی هستند که رویای آینده ما خاطرات گذشته آنان است. پس بد نیست آمارهای و تجربیات کشورهای دیگر/سازمان های دیگر/زندگی های دیگر را مرور کنیم. ایرادی ندارد اگر راهی متفاوت از آنان را برگزینیم اما به شرط آن که تجربه ها را مرور کرده باشیم.
۲. برای شکست هم برنامه ریزی کنیم. یعنی بگوییم احتمالا ما در زندگی مشترک خوشبخت خواهیم شد، اما اگر زندگی مشترک به کام مان نشد چه؟ اگر سرمایه گذاری مان به نتیجه نرسید چه؟ اگر در سازمان مان به سقف شیشه ای خورديم چه؟ در این حالت شما موفقیت را مفروض گرفته اید (برای اینکه خیلی به شما فشار نیاید) اما برای شرایط متفاوت (سناریوهای دیگر) نیز برنامه دارید. بگذارید دو مثال بزنم. چندین سال پیش دختر و پسری عاشق شدند و دختر مهریه خود را هزار بوسه تعیین کرد. کارشان متاسفانه به طلاق کشید. دختر می گفت که مهریه ام را بخشیدم و پسر می گفت که نه من باید مهریه را تا ریال آخر ادا کنم. در زمان عاشقی دختر هیچ احتمالی برای شکست (طلاق) قائل نشده بود وگرنه هیچگاه چنین پیشنهادی نمی داد. زمانی که در موسسه مالی اعتباری با 28% نرخ سود سپرده گذاری می کنم باید از خودم بپرسم اگر این موسسه نتوانست به تعهداتش عمل کند چه؟
خداوند در کتاب آسمانی فرموده است هیچ کس نمی داند فردا چه خواهد شد، بنابراین بیاییم اندکی معقول تر عمل کنیم، بیشتر تاریخ بخوانیم و تجربیات گذشته را در قلب آمارها و در مغز خبرگان مرور کنیم و بهترین ها را هدف گیری کنیم و خود را برای بدترین ها نیز آماده کنیم.
مجتبی لشکربلوکی و وحید شامخی
@Dr_Lashkarbolouki
پژوهشگران آزمایش جالبی انجام دادند. در چند نوبت دانشجویان سال آخر حسابداری را در قالب تیم های دو نفره تقسیم کردند و از آن ها خواستند براساس اطلاعاتی که در اختیار عموم است، چند شاخص مشهور مالی مثل سود خالص را تخمین بزنند. همچنین از آن ها خواسته شد میزان اطمینان از تخمین هایشان را مشخص کنند. متوسط شرکت کنندگان در پاسخنامه ابراز کردند پاسخ هایشان 95 درصد دقت دارند. اما جالب این جاست که وقتی پاسخ ها بررسی شد، تنها در 7 درصد مواقع منطبق با واقعیت بود!
زمانی که افراد می خواهند ازدواج کنند اگر از آن ها بپرسید آیا زندگی شما به طلاق می کشد، بالای 90 درصد می گویند خیر. اما وقتی به آمارها نگاه می کنید نشان می دهد که همین افراد کمتر از 60 درصد ازدواج شان پایدار می ماند (حالا طلاق های عاطفی به کنار). این اختلاف وحشتناک میان پیش بینی و واقعیت از کجا ریشه می گیرد؟ توضیح خواهم داد.
همه ما چه خانه دار باشیم چه استاندار چه ارتشبد باشیم چه سرباز صفر، با مقوله قضاوت و تصمیم گیری مواجهیم. بنابراین بسیار مهم است که بدانیم کجاها در معرض خطا هستیم.
دانیل کانمن، استاد دانشگاه پرینستون و نوبلیست اقتصاد می گوید اگر یک چوب جادو داشتم، اولین خطای شناختی که در خودم ریشه کن می کردم، اعتماد به نفس بیش از حد بود! نتایج تحقیقی که خود کانمن انجام داده است می گوید وقتی افراد پاسخ پرسشی یا تصمیمی را با 99 درصد اطمینان می دهند، در 40 درصد موارد کاملا اشتباه می کنند! وقتی فکر می کنیم که باهوش ترینیم و همیشه بهترین تصمیم را می گیریم، یا حتما در کاری موفق می شویم، متاسفانه به احتمال زیاد اشتباه می کنیم!
دانیل کانمن خود نیز از این خطا به دور نیست. او صادقانه به این مورد اعتراف می کند: زمانی که داشتم با تیمم روی یک کتاب کار می کردم، در ابتدای پروژه از اعضای تیم پرسیدم که هر کدام بگویید چقدر طول می کشد تا نسخه اولیه کارتان را آماده کنید؟ همگی حتی خودم تخمین زدیم که بین 18 تا 30 ماه طول می کشد. بعد کانمن از یکی از افراد تیم که در تعداد زیادی پروژه مشابه مشارکت داشته بود می پرسد، براساس تجربه های قبلی ات معمولا چقدر طول می کشد تا چنین پروژه ای انجام شود؟ می گوید راستش 40 درصد اعضای تیم معمولا اصلاً کارشان را تمام نمی کنند و چنین پروژه ای زودتر از 7 سال به پایان نمی رسد!
☑️⭕️تجویز راهبردی:
اسکات پلوس، روانشناس اجتماعی می گوید خطای اعتماد به نفس بیش از حد، فراگیرترین و مخرب ترین خطای شناختی است که انسان را قربانی خود می کند. اما به راستی چه می توان کرد؟
۱. راستش را بخواهید ما خیلی وقت ها به تجربه های گذشته بی تفاوتیم و گرفتار خطایی به نام نگرش به درون اغراق آمیز می شویم. یعنی اینکه من خیلی متفاوتم. دیگران اگر دچار مشکل شدند من نمی شوم چون داستان من متفاوت از دیگران است. وقتی کوچک هستیم، فکر می کنیم پدر و مادرمان همیشه اشتباه فکر می کنند یا اشتباه متوجه می شوند، اما الان می فهميم که تجربه چیزی بیشتر از یادآوری خاطرات تلخ و شیرین گذشته است. تجربیات گذشته خود را در دو چیز نشان می دهد: یکی در قلب آمارها و دیگری در مغز خبرگان، آن ها کسانی هستند که رویای آینده ما خاطرات گذشته آنان است. پس بد نیست آمارهای و تجربیات کشورهای دیگر/سازمان های دیگر/زندگی های دیگر را مرور کنیم. ایرادی ندارد اگر راهی متفاوت از آنان را برگزینیم اما به شرط آن که تجربه ها را مرور کرده باشیم.
۲. برای شکست هم برنامه ریزی کنیم. یعنی بگوییم احتمالا ما در زندگی مشترک خوشبخت خواهیم شد، اما اگر زندگی مشترک به کام مان نشد چه؟ اگر سرمایه گذاری مان به نتیجه نرسید چه؟ اگر در سازمان مان به سقف شیشه ای خورديم چه؟ در این حالت شما موفقیت را مفروض گرفته اید (برای اینکه خیلی به شما فشار نیاید) اما برای شرایط متفاوت (سناریوهای دیگر) نیز برنامه دارید. بگذارید دو مثال بزنم. چندین سال پیش دختر و پسری عاشق شدند و دختر مهریه خود را هزار بوسه تعیین کرد. کارشان متاسفانه به طلاق کشید. دختر می گفت که مهریه ام را بخشیدم و پسر می گفت که نه من باید مهریه را تا ریال آخر ادا کنم. در زمان عاشقی دختر هیچ احتمالی برای شکست (طلاق) قائل نشده بود وگرنه هیچگاه چنین پیشنهادی نمی داد. زمانی که در موسسه مالی اعتباری با 28% نرخ سود سپرده گذاری می کنم باید از خودم بپرسم اگر این موسسه نتوانست به تعهداتش عمل کند چه؟
خداوند در کتاب آسمانی فرموده است هیچ کس نمی داند فردا چه خواهد شد، بنابراین بیاییم اندکی معقول تر عمل کنیم، بیشتر تاریخ بخوانیم و تجربیات گذشته را در قلب آمارها و در مغز خبرگان مرور کنیم و بهترین ها را هدف گیری کنیم و خود را برای بدترین ها نیز آماده کنیم.
مجتبی لشکربلوکی و وحید شامخی
@Dr_Lashkarbolouki
✳️ #دورهمی
✅استراتژی واقعا چیه؟به چی بگیم استراتژی؟
شاید در گفتار عامیانه مردم و حتی مدیران زیاد شنیده بودیم که «برای فلان کار فلان استراتژی را دارم» یا اینکه »استراتژی ما در بازار این است»
با چه معیارهایی می توانیم این عبارات و اقدامات را ارزیابی کنیم؟
برای اینکه بفهمیم کدام اقدام واقعا استراتژی است چه معیارهایی باید مدنظر قرار بدهیم؟
پروفسور پورتر در مقاله «استراتژی چست؟» بطور کامل به این موضوع پرداخته که بطور خلاصه به این معیارها اشاره می کنیم.
اول از همه باید بدانیم که در قلب استراتژی، خلق ارزش برای تمامی ذی نفعان است بدین معنا که با اقدام مان باید برای تمامی ذی نفعان مرتبط با کارمان ارزش خلق کنیم ، اگر می خواهیم پایداری استراتژی را حفظ کنیم؛ شرکتی که فقط به فکر سود سهامدار و مالکین است و برای ارزش افزایی به نفع کارکنان فکری نمی کند قطعا پایداری خلق ارزش برای سهامدار یا مالک را نیز از دست خواهد داد.
تمرکز: معیاری مهم برای ارزیابی اقدامات است، آیا اقدامات ما بر مجموعه محدودی از ارزش ها متمرکز است یا بر گستره ای از ارزش ها که بعضا از توان ما خارج است؟
بده _ بستان: آیا در اقداماتمان، موضوعاتی را انتخاب کرده ایم که انجام ندهیم؟ چه مواردی را عامدانه برای انجام ندادن انتخاب کرده ایم؟
و اینجاست که جمله پروفسور معنا می یابد؛ «استراتژی یعنی انتخاب کارهایی که نمی بایست انجام دهید.
✅استراتژی واقعا چیه؟به چی بگیم استراتژی؟
شاید در گفتار عامیانه مردم و حتی مدیران زیاد شنیده بودیم که «برای فلان کار فلان استراتژی را دارم» یا اینکه »استراتژی ما در بازار این است»
با چه معیارهایی می توانیم این عبارات و اقدامات را ارزیابی کنیم؟
برای اینکه بفهمیم کدام اقدام واقعا استراتژی است چه معیارهایی باید مدنظر قرار بدهیم؟
پروفسور پورتر در مقاله «استراتژی چست؟» بطور کامل به این موضوع پرداخته که بطور خلاصه به این معیارها اشاره می کنیم.
اول از همه باید بدانیم که در قلب استراتژی، خلق ارزش برای تمامی ذی نفعان است بدین معنا که با اقدام مان باید برای تمامی ذی نفعان مرتبط با کارمان ارزش خلق کنیم ، اگر می خواهیم پایداری استراتژی را حفظ کنیم؛ شرکتی که فقط به فکر سود سهامدار و مالکین است و برای ارزش افزایی به نفع کارکنان فکری نمی کند قطعا پایداری خلق ارزش برای سهامدار یا مالک را نیز از دست خواهد داد.
تمرکز: معیاری مهم برای ارزیابی اقدامات است، آیا اقدامات ما بر مجموعه محدودی از ارزش ها متمرکز است یا بر گستره ای از ارزش ها که بعضا از توان ما خارج است؟
بده _ بستان: آیا در اقداماتمان، موضوعاتی را انتخاب کرده ایم که انجام ندهیم؟ چه مواردی را عامدانه برای انجام ندادن انتخاب کرده ایم؟
و اینجاست که جمله پروفسور معنا می یابد؛ «استراتژی یعنی انتخاب کارهایی که نمی بایست انجام دهید.
چقدر پول دربیاورید احساس شادی میکنید؟ لینک خبر: http://ion.ir//News/327093.html/
ایران آنلاین
چقدر پول دربیاورید احساس شادی میکنید؟
پژوهشگران آمریکایی با بررسی نتایج یک نظرسنجی جهانی، موفق به تعیین سقف درآمدی ایدهآل برای ساکنان مناطق مختلف جهان شدند که میتواند حس شادی و رضایتمندی از زندگی برای فرد به همراه داشته باشد.
✳️ چگونه اخبار جعلی در اینترنت را تشخیص دهیم؟
در نوامبر ۲۰۱۶ پژوهشگران دانشگاه استنفورد هشدار دادند که : بسیاری از دانشجویان آمریکا توانایی تشخیص "گزارشخبری"، "مقاله فنی" و "آگهی خبری" را از هم ندارند. این کمبود سواد رسانهای میتواند پیامدهای ناگواری داشته باشد.
اگر میخواهید توانایی خود را در تشخیص خبر درست از شایعه و خبرهای ساختگی تقویت کنید باید این ۵ پرسش را در هنگام خواندن خبر از خود بپرسید.
۱- خبر را چه کسی نوشته است؟
در خبر درست همیشه نامی واقعی از یک خبرنگار یا روزنامهنگار واقعی، که قابل پیگیری باشد به عنوان مرجع و منبع خبر گفته میشود ولی در خبرهای ساختگی، شایعه یا تبلیغاتی، چنین چیزی وجود ندارد.وقتی نام نویسنده یا گوینده را در خبر میبینید حتما بیوگرافی او را نیز دنبال کنید. اینگونه در مییابید که آیا این "گزارش خبری" است و یک خبرنگار به قصد اطلاع رسانی آن را نوشته است یا یک "مقالهی فنی" است که یک کارشناس مطلع از موضوع خبر، آنرا نوشته است و یا اینکه چیز دیگری از قبیل تبلیغات، شایعه و یا خبر ساختگی است!
۲- خبر چه چیزی میخواهد بگوید؟
خبر واقعی وقتی درباره موضوعی جنجالی باشد معمولا آنرا به نقل از منابع واقعیِ معتبر که قابل پیگیری باشند، میگوید. در حالیکه خبر ساختگی منبع دروغین، آدرس اینترنتی ساختگی، عنوان کلی غیر قابل پیگیری، و یا با استناد به مطالب مشابه غلط انداز دیگر میگوید که با اندکی کندوکاو و ژرفنگری، نادرستی آن قابل تشخیص است.
۳- خبر چه زمانی منتشر شده است؟
حتما به تاریخ انتشار خبر دقت کنید اگر به کلمههای "خبر فوری" در خبر بر میخورید بیشتر دقت کنید زیرا احتمال ساختگی بودن یا تبلیغاتی بودن آن بیشتر است.
۴- خبر در کجا منتشر شده؟
خبر درست و مهم، حتما در خبرگزاریها و سایتهای مشهورِ دارای اعتبار نیز منتشر میشود. اگر خبر را برای نخستین باردر شبکههای اجتماعی میبینید باید پیش از بازنشر و فرستادن آن برای دیگران، تلاش کنید تا درستی آن را بیازمایید.
۵- از خواندن خبر چه احساسی به شما دست میدهد؟
خبر ساختگی مثل همهی تبلیغات دیگر برای برانگیختن احساس شما طراحی شده است. پس اگر با خواندن خبری بسیار ناراحت شدید، دِرَنگ کنید و نفس عمیقی بکشید. ادعایی که در خبر وجوددارد را دست کم درسه خبرگزاری ویارسانهی معتبر تحقیق کنید و سپس تصمیم بگیرید که خبر را ساختگی یا واقعی به حساب آورید. نباید همه چیزرازود باور کرد.هیچ چیزی بهتراز تفکرانتقادی در روبرو شدن با خبر نیست.
اگر ۵ پرسش بالا را در خواندن خبرها رعایت کنید به تدریج سواد رسانهای خود را افزایش میدهید. در هر صورت اینها تکنیکهای اولیهی تشخیص خبر درست از نادرست هستند برای افزایش بیشتر تواناییهای خود در این زمینه، باید منابع مرتبط را مطالعه نمایید.
در نوامبر ۲۰۱۶ پژوهشگران دانشگاه استنفورد هشدار دادند که : بسیاری از دانشجویان آمریکا توانایی تشخیص "گزارشخبری"، "مقاله فنی" و "آگهی خبری" را از هم ندارند. این کمبود سواد رسانهای میتواند پیامدهای ناگواری داشته باشد.
اگر میخواهید توانایی خود را در تشخیص خبر درست از شایعه و خبرهای ساختگی تقویت کنید باید این ۵ پرسش را در هنگام خواندن خبر از خود بپرسید.
۱- خبر را چه کسی نوشته است؟
در خبر درست همیشه نامی واقعی از یک خبرنگار یا روزنامهنگار واقعی، که قابل پیگیری باشد به عنوان مرجع و منبع خبر گفته میشود ولی در خبرهای ساختگی، شایعه یا تبلیغاتی، چنین چیزی وجود ندارد.وقتی نام نویسنده یا گوینده را در خبر میبینید حتما بیوگرافی او را نیز دنبال کنید. اینگونه در مییابید که آیا این "گزارش خبری" است و یک خبرنگار به قصد اطلاع رسانی آن را نوشته است یا یک "مقالهی فنی" است که یک کارشناس مطلع از موضوع خبر، آنرا نوشته است و یا اینکه چیز دیگری از قبیل تبلیغات، شایعه و یا خبر ساختگی است!
۲- خبر چه چیزی میخواهد بگوید؟
خبر واقعی وقتی درباره موضوعی جنجالی باشد معمولا آنرا به نقل از منابع واقعیِ معتبر که قابل پیگیری باشند، میگوید. در حالیکه خبر ساختگی منبع دروغین، آدرس اینترنتی ساختگی، عنوان کلی غیر قابل پیگیری، و یا با استناد به مطالب مشابه غلط انداز دیگر میگوید که با اندکی کندوکاو و ژرفنگری، نادرستی آن قابل تشخیص است.
۳- خبر چه زمانی منتشر شده است؟
حتما به تاریخ انتشار خبر دقت کنید اگر به کلمههای "خبر فوری" در خبر بر میخورید بیشتر دقت کنید زیرا احتمال ساختگی بودن یا تبلیغاتی بودن آن بیشتر است.
۴- خبر در کجا منتشر شده؟
خبر درست و مهم، حتما در خبرگزاریها و سایتهای مشهورِ دارای اعتبار نیز منتشر میشود. اگر خبر را برای نخستین باردر شبکههای اجتماعی میبینید باید پیش از بازنشر و فرستادن آن برای دیگران، تلاش کنید تا درستی آن را بیازمایید.
۵- از خواندن خبر چه احساسی به شما دست میدهد؟
خبر ساختگی مثل همهی تبلیغات دیگر برای برانگیختن احساس شما طراحی شده است. پس اگر با خواندن خبری بسیار ناراحت شدید، دِرَنگ کنید و نفس عمیقی بکشید. ادعایی که در خبر وجوددارد را دست کم درسه خبرگزاری ویارسانهی معتبر تحقیق کنید و سپس تصمیم بگیرید که خبر را ساختگی یا واقعی به حساب آورید. نباید همه چیزرازود باور کرد.هیچ چیزی بهتراز تفکرانتقادی در روبرو شدن با خبر نیست.
اگر ۵ پرسش بالا را در خواندن خبرها رعایت کنید به تدریج سواد رسانهای خود را افزایش میدهید. در هر صورت اینها تکنیکهای اولیهی تشخیص خبر درست از نادرست هستند برای افزایش بیشتر تواناییهای خود در این زمینه، باید منابع مرتبط را مطالعه نمایید.
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅ ۷ کار که انجام آن برای مدیران ممنوع است.
فهرست کارهایی که نباید انجام دهید، همانقدر اهمیت دارد که فهرست برنامههای پیشرو برایتان مهم است. به هفت مورد زیر که باید در فهرست کارهای ممنوعه قرارشان دهید، توجه کنید:
۱. قرار دادن کارهای غیرضروری در فهرست کارهای روزانه
آیا کار مشخصی وجود دارد که مدتهاست از انجام دادنش طفره میروید؟ اومار پرچینگ، بنیانگذار شرکت Any.do اینطور استدلال میکند که شاید اصلا دلیلی برای انجام آن کار نداشته باشید: «زمانی که میبینید دارید به طور مداوم کاری را به تعویق میاندازید، باید از خودتان بپرسید که آیا اصلا انجام دادن آن کار برایتان ضروری است یا خیر. افراد واقعا موفق میدانند چطور باید روی اولویتهای خود متمرکز شوند، پس خیلی راحت میتوانند کارهایی را که خیلی اهمیت ندارند یا به حیطه کاریشان مرتبط نیستند حذف کنند.
۲. برنامهریزی قرارهای ملاقات
دیگر نیازی نیست با تقویم کلنجار بروید تا روز و ساعت مناسبی را برای جلسات و قرارهای ملاقات بعدیتان پیدا کنید. این کار را به مسئول دفترتان واگذار کنید. از جمله دیگر کارهایی که باید به مسئول دفتر، بخش مالی یا بخش فروش و بازاریابی شرکت خود واگذار کنید، میتوان به کتابداری، مرتب کردن مدارک و پوشهها، پرداخت حقوق کارمندان و پیگیری پیشنهادهای فروش اشاره کرد.کانال مدیریت اجرایی
۳. شرکت کردن در جلسات بیفایده و غیرضروری
همچنین قبل از اینکه جلسهای را ترتیب دهید یا در آن شرکت کنید، از خودتان بپرسید که آیا واقعا این جلسه ضروری است یا حالت تشریفاتی دارد. به زمان خود و دیگران احترام بگذارید و اینگونه جلسات غیرضروری و اغلب بیفایده را در فهرست کارهایی قرار دهید که نباید انجامش دهید.
۴. اختصاص ندادن وقت کافی به تیم کاریتان
به سادگی ممکن است آنقدر در سمت مدیریت غرق کار شوید که فراموش کنید برای تیمتان وقت بگذارید. شما پروژههایی دارید که باید انجام شوند، اما باید به کارمندان خود نیز برسید. اگر شما برایشان وقت نگذارید، آنها چطور بدانند که باید چه کاری انجام دهند و در صورت بروز مشکل، چطور آن را رفعورجوع کنند؟
در برنامه کاریتان زمانی را صرفا به امور کارمندانتان اختصاص دهید و سعی کنید به شکل فعالی به حرفهایشان گوش دهید. هوش احساسی خود را افزیش دهید تا بتوانید نسبت به اعضای تیم و نیازهایشان آگاهی بیشتری به دست آورید. بازه زمانیای را در طول روز مشخص و به کارمندان خود اعلام کنید که میتوانند در آن بازه زمانی به شما مراجعه کرده و حرفشان را بزنند.کانال مدیریت اجرایی
۵. رفتار بیش از حد دوستانه نداشته باشید
بیشتر ما دوست داریم فردی با رفتار دوستانه و مهربان به نظر برسیم. بالاخره مردم با روسای مهربان و خوشرفتار بهتر کار میکنند. با این حال گاهی باید تصمیمات دشواری در مورد با برخی از افراد تیمتان بگیرید: چرا که عدهای به محض دیدن رفتار خوش شما وسوسه میشوند که تا حد امکان از زیر کار در بروند.
البته این بدین معنا نیست که با کارمندان خود گرم نگیرید و خوشاخلاق نباشید. اما باید تعادل را سرلوحه خود قرار داده و بین رفتار رئیسمابانه و دوستانه تعادل برقرار کنید.
۶. ضعف در تعیین هدف
وقتی که کارمندانتان اهداف مشخصی نداشته باشند، وقت کاریشان را هدر خواهند داد. اگر آنها دلیل و هدفی برای کار نداشته باشند، نمیتوانند بازدهی بالایی از خود نشان دهند. همچنین ممکن است این ناکارآمدی در تعیین اولویتها نیز رخ دهند و پروژهها به ترتیب نادرستی آماده شوند.کانال مدیریت اجرایی
باید یاد بگیرید که برای تیم کاریتان اهداف هوشمندانه تعیین کنید. با استفاده از جدول و نمودار سعی کنید مسیر کاری را به درستی شرح داده و به درستی اهداف تیم را با ماموریت شرکت همسو کنید.
۷. استخدام عجولانه
وقتی حجم کاریتان به شدت افزایش پیدا میکند، بدیهی است که به فکر افزایش نیروی کار باشید، اما پر کردن عجولانه جایگاههای شغلی خالی نیز اشتباهی فاجعهبار خواهد بود. کانال مدیریت اجرایی
استخدام عجولانه میتواند به استخدام افراد نادرستی برای شرکت بینجامد. آنها به دلیل ناکارآمدی و نداشتن صلاحیت کافی باعث ایجاد وقفه و کاهش سرعت انجام کارها میشوند. همچنین وقت با ارزش و منابعی که صرف آموزش آنها میکنید نیز به هدر خواهد رفت. کارمند نامناسب تاثیر بدی نیز بر دیگر کارمندان خواهد گذاشت.
✅ ۷ کار که انجام آن برای مدیران ممنوع است.
فهرست کارهایی که نباید انجام دهید، همانقدر اهمیت دارد که فهرست برنامههای پیشرو برایتان مهم است. به هفت مورد زیر که باید در فهرست کارهای ممنوعه قرارشان دهید، توجه کنید:
۱. قرار دادن کارهای غیرضروری در فهرست کارهای روزانه
آیا کار مشخصی وجود دارد که مدتهاست از انجام دادنش طفره میروید؟ اومار پرچینگ، بنیانگذار شرکت Any.do اینطور استدلال میکند که شاید اصلا دلیلی برای انجام آن کار نداشته باشید: «زمانی که میبینید دارید به طور مداوم کاری را به تعویق میاندازید، باید از خودتان بپرسید که آیا اصلا انجام دادن آن کار برایتان ضروری است یا خیر. افراد واقعا موفق میدانند چطور باید روی اولویتهای خود متمرکز شوند، پس خیلی راحت میتوانند کارهایی را که خیلی اهمیت ندارند یا به حیطه کاریشان مرتبط نیستند حذف کنند.
۲. برنامهریزی قرارهای ملاقات
دیگر نیازی نیست با تقویم کلنجار بروید تا روز و ساعت مناسبی را برای جلسات و قرارهای ملاقات بعدیتان پیدا کنید. این کار را به مسئول دفترتان واگذار کنید. از جمله دیگر کارهایی که باید به مسئول دفتر، بخش مالی یا بخش فروش و بازاریابی شرکت خود واگذار کنید، میتوان به کتابداری، مرتب کردن مدارک و پوشهها، پرداخت حقوق کارمندان و پیگیری پیشنهادهای فروش اشاره کرد.کانال مدیریت اجرایی
۳. شرکت کردن در جلسات بیفایده و غیرضروری
همچنین قبل از اینکه جلسهای را ترتیب دهید یا در آن شرکت کنید، از خودتان بپرسید که آیا واقعا این جلسه ضروری است یا حالت تشریفاتی دارد. به زمان خود و دیگران احترام بگذارید و اینگونه جلسات غیرضروری و اغلب بیفایده را در فهرست کارهایی قرار دهید که نباید انجامش دهید.
۴. اختصاص ندادن وقت کافی به تیم کاریتان
به سادگی ممکن است آنقدر در سمت مدیریت غرق کار شوید که فراموش کنید برای تیمتان وقت بگذارید. شما پروژههایی دارید که باید انجام شوند، اما باید به کارمندان خود نیز برسید. اگر شما برایشان وقت نگذارید، آنها چطور بدانند که باید چه کاری انجام دهند و در صورت بروز مشکل، چطور آن را رفعورجوع کنند؟
در برنامه کاریتان زمانی را صرفا به امور کارمندانتان اختصاص دهید و سعی کنید به شکل فعالی به حرفهایشان گوش دهید. هوش احساسی خود را افزیش دهید تا بتوانید نسبت به اعضای تیم و نیازهایشان آگاهی بیشتری به دست آورید. بازه زمانیای را در طول روز مشخص و به کارمندان خود اعلام کنید که میتوانند در آن بازه زمانی به شما مراجعه کرده و حرفشان را بزنند.کانال مدیریت اجرایی
۵. رفتار بیش از حد دوستانه نداشته باشید
بیشتر ما دوست داریم فردی با رفتار دوستانه و مهربان به نظر برسیم. بالاخره مردم با روسای مهربان و خوشرفتار بهتر کار میکنند. با این حال گاهی باید تصمیمات دشواری در مورد با برخی از افراد تیمتان بگیرید: چرا که عدهای به محض دیدن رفتار خوش شما وسوسه میشوند که تا حد امکان از زیر کار در بروند.
البته این بدین معنا نیست که با کارمندان خود گرم نگیرید و خوشاخلاق نباشید. اما باید تعادل را سرلوحه خود قرار داده و بین رفتار رئیسمابانه و دوستانه تعادل برقرار کنید.
۶. ضعف در تعیین هدف
وقتی که کارمندانتان اهداف مشخصی نداشته باشند، وقت کاریشان را هدر خواهند داد. اگر آنها دلیل و هدفی برای کار نداشته باشند، نمیتوانند بازدهی بالایی از خود نشان دهند. همچنین ممکن است این ناکارآمدی در تعیین اولویتها نیز رخ دهند و پروژهها به ترتیب نادرستی آماده شوند.کانال مدیریت اجرایی
باید یاد بگیرید که برای تیم کاریتان اهداف هوشمندانه تعیین کنید. با استفاده از جدول و نمودار سعی کنید مسیر کاری را به درستی شرح داده و به درستی اهداف تیم را با ماموریت شرکت همسو کنید.
۷. استخدام عجولانه
وقتی حجم کاریتان به شدت افزایش پیدا میکند، بدیهی است که به فکر افزایش نیروی کار باشید، اما پر کردن عجولانه جایگاههای شغلی خالی نیز اشتباهی فاجعهبار خواهد بود. کانال مدیریت اجرایی
استخدام عجولانه میتواند به استخدام افراد نادرستی برای شرکت بینجامد. آنها به دلیل ناکارآمدی و نداشتن صلاحیت کافی باعث ایجاد وقفه و کاهش سرعت انجام کارها میشوند. همچنین وقت با ارزش و منابعی که صرف آموزش آنها میکنید نیز به هدر خواهد رفت. کارمند نامناسب تاثیر بدی نیز بر دیگر کارمندان خواهد گذاشت.
Forwarded from کانال آموزشی چطور
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔔 انیمیشن فوقالعاده«شادی» لحظههای نفسگیری را به تصویر میکشد که مدتها در ذهن خواهد ماند.
📌 اگر شما هم مثل میلیونها نفر دیگر از دیدن این اثر لذت بردید حتما آن را با دوستانتان شریک شوید.
📌 اگر شما هم مثل میلیونها نفر دیگر از دیدن این اثر لذت بردید حتما آن را با دوستانتان شریک شوید.
Forwarded from بیزینس نالج (Mehdi Salari)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📌فناوری #بلاک_چین اساساً یک پایگاه داده توزیع شده از اسناد و یا دفتر کل عمومی از همه رویدادهای دیجیتال است که توسط اجزای تشکیل دهنده اش اجرا میشود.
🔗 توضیحات بیشتر؛
https://goo.gl/9u2kBi
🔗 توضیحات بیشتر؛
https://goo.gl/9u2kBi
Forwarded from Professionalmanagers@مدیریت حرفه ای سازمان (Dr.M. Safari)
💠 مسئولیت بنیادین یک مدیر موفق چیست؟
🔶 چالش اصلی یک مدیر، داشتن کارکنان بینقص نیست، بلکه سرمایهگذاری روی منحصربهفرد بودن افراد است. آنها افرادشان را بر اساس استعداد انتخاب میکنند و برای سادهترین نقشها نیز استعدادهای برتر را شناسایی کرده و بهکار می گیرند. غریزه اصلی مدیران بزرگ، اعتماد به افرادی است که انتخاب کردهاند.
مسئولیت بنیادین یک مدیر عبارت است از تبدیل استعدادها به عملکرد که برای تحقق این مهم، تعریف یکسری مراحل مفید و ضروری خواهد بود.
بهطور کلی آنها از قوانینی پیروی میکنند که در اینجا به چهار مورد از مهمترینشان اشاره خواهد شد.
♦️قواعد بازی را زیر پا نگذارید.
بهعنوان مثال یک بانک را در نظر بگیرید که کارکردهای مختلفی دارد، اما در بلندمدت یک هدف واحد را دنبال میکند و آن مدیریت دقیق و ایمن پولهایی است که توسط مشتریان در بانک به امانت گذاشته شده است. هر بانکی به صورت مجزا دستورالعملهای داخلی خود را تعریف میکند که کارمندان بانک باید به آنها وفادار بوده و آنها را رعایت کنند. با این همه، هستند مدیران بانکی که این چارچوبها را فراموش میکنند و به کارمندان بانک، قدرت مانور زیادی میدهند که نتیجه این آزادیعمل بیش از حد، از دست رفتن ارزشها و اعتبار بانک خواهد بود.
♦️قواعد انجام کار را استانداردسازی کنید.
تجربه ثابت کرده کارمندان باید زمانی مراحل خواسته شده از آنها را رعایت کنند که این مراحل بخشی از استانداردهای شرکت یا صنعت باشند. بنابراین هیچگاه نباید اهمیت استانداردها را دست کم گرفت.
وجود استانداردها، به فرآیند یادگیری نیز کمک میکند. علاوهبر این، استانداردها مقایسه را امکانپذیر میسازند. به عنوان مثال، برای مقایسه ارزش یک شرکت در بازار باید به استانداردهای متداول در آن بازار رجوع کرده و با کمک این استانداردها عملکرد و ارزش شرکت را با سایر شرکتها مقایسه کرد. استانداردها همچنین کدهایی را تشکیل میدهند که تعاملات افراد با هم بر اساس آنها شکل میگیرد. مدیران بزرگ به خوبی میدانند که اگر بخواهند یک سازمان خلاق و بزرگ به وجود آورند، باید در ابتدا مطمئن شوند که کارمندان نیز از کدهای مشابهی استفاده میکنند.
♦️متن را فدای حاشیه نکنید.
یکی از اشتباهات بسیاری از مدیران نیز این است که با تعریف استانداردهای حاشیهای و کم اهمیت، ذهن و انرژی کارکنان و شرکت را به بیراهه میبرند. درحالیکه مدیران بزرگ با تمرکز بر اهداف کلان، تمام انرژی و انگیزه کارکنان را به سمت آنها معطوف و استعدادهای منحصربهفرد کارکنان را در جهت آنها هدایت میکنند.
♦️به جای تمرکز بر جلب رضایت مشتریان، بر جلوگیری از نارضایتی مشتریان متمرکز شوید.
تفکر سنتی به ما میگوید باید برای به دست آوردن رضایت مشتریان دستورالعملهای مختلفی صادر کرد و کارمندان را وادار ساخت برای تحقق این هدف، مراحل مختلفی را انجام دهند. حال آنکه مدیران بزرگ با این کار مخالفند و معتقدند طراحی مراحل مختلف و از پیش تعیین شده فقط میتواند از نارضایتی مشتریان جلوگیری کند و بنابراین تمرکز مدیران و کارمندان باید بر پیشگیری از ایجاد و گسترش احساس نارضایتی در مشتریان متمرکز شود.
واقعیت آن است که مشتریانی که از کیفیت محصولات و خدمات یک شرکت راضی هستند، در بلندمدت به طرفداران دو آتشه آن شرکت تبدیل شده و تا زمانی که نسبت به این محصولات و خدمات نارضایتی پیدا نکنند، به بهترین و موثرترین مبلغان آن محصول و خدمات تبدیل میشوند. در واقع، آنها کارمندان بیمزد و مواجب شرکتها هستند که محصولات و خدمات مطلوبی را در اختیارشان قرار میدهند و کاری میکنند که آنها هیچگاه احساس نارضایتی نکنند و همین طرفداران هستند که موتور محرکه رشد پایدار شرکتها به حساب میآیند.
🔶 چالش اصلی یک مدیر، داشتن کارکنان بینقص نیست، بلکه سرمایهگذاری روی منحصربهفرد بودن افراد است. آنها افرادشان را بر اساس استعداد انتخاب میکنند و برای سادهترین نقشها نیز استعدادهای برتر را شناسایی کرده و بهکار می گیرند. غریزه اصلی مدیران بزرگ، اعتماد به افرادی است که انتخاب کردهاند.
مسئولیت بنیادین یک مدیر عبارت است از تبدیل استعدادها به عملکرد که برای تحقق این مهم، تعریف یکسری مراحل مفید و ضروری خواهد بود.
بهطور کلی آنها از قوانینی پیروی میکنند که در اینجا به چهار مورد از مهمترینشان اشاره خواهد شد.
♦️قواعد بازی را زیر پا نگذارید.
بهعنوان مثال یک بانک را در نظر بگیرید که کارکردهای مختلفی دارد، اما در بلندمدت یک هدف واحد را دنبال میکند و آن مدیریت دقیق و ایمن پولهایی است که توسط مشتریان در بانک به امانت گذاشته شده است. هر بانکی به صورت مجزا دستورالعملهای داخلی خود را تعریف میکند که کارمندان بانک باید به آنها وفادار بوده و آنها را رعایت کنند. با این همه، هستند مدیران بانکی که این چارچوبها را فراموش میکنند و به کارمندان بانک، قدرت مانور زیادی میدهند که نتیجه این آزادیعمل بیش از حد، از دست رفتن ارزشها و اعتبار بانک خواهد بود.
♦️قواعد انجام کار را استانداردسازی کنید.
تجربه ثابت کرده کارمندان باید زمانی مراحل خواسته شده از آنها را رعایت کنند که این مراحل بخشی از استانداردهای شرکت یا صنعت باشند. بنابراین هیچگاه نباید اهمیت استانداردها را دست کم گرفت.
وجود استانداردها، به فرآیند یادگیری نیز کمک میکند. علاوهبر این، استانداردها مقایسه را امکانپذیر میسازند. به عنوان مثال، برای مقایسه ارزش یک شرکت در بازار باید به استانداردهای متداول در آن بازار رجوع کرده و با کمک این استانداردها عملکرد و ارزش شرکت را با سایر شرکتها مقایسه کرد. استانداردها همچنین کدهایی را تشکیل میدهند که تعاملات افراد با هم بر اساس آنها شکل میگیرد. مدیران بزرگ به خوبی میدانند که اگر بخواهند یک سازمان خلاق و بزرگ به وجود آورند، باید در ابتدا مطمئن شوند که کارمندان نیز از کدهای مشابهی استفاده میکنند.
♦️متن را فدای حاشیه نکنید.
یکی از اشتباهات بسیاری از مدیران نیز این است که با تعریف استانداردهای حاشیهای و کم اهمیت، ذهن و انرژی کارکنان و شرکت را به بیراهه میبرند. درحالیکه مدیران بزرگ با تمرکز بر اهداف کلان، تمام انرژی و انگیزه کارکنان را به سمت آنها معطوف و استعدادهای منحصربهفرد کارکنان را در جهت آنها هدایت میکنند.
♦️به جای تمرکز بر جلب رضایت مشتریان، بر جلوگیری از نارضایتی مشتریان متمرکز شوید.
تفکر سنتی به ما میگوید باید برای به دست آوردن رضایت مشتریان دستورالعملهای مختلفی صادر کرد و کارمندان را وادار ساخت برای تحقق این هدف، مراحل مختلفی را انجام دهند. حال آنکه مدیران بزرگ با این کار مخالفند و معتقدند طراحی مراحل مختلف و از پیش تعیین شده فقط میتواند از نارضایتی مشتریان جلوگیری کند و بنابراین تمرکز مدیران و کارمندان باید بر پیشگیری از ایجاد و گسترش احساس نارضایتی در مشتریان متمرکز شود.
واقعیت آن است که مشتریانی که از کیفیت محصولات و خدمات یک شرکت راضی هستند، در بلندمدت به طرفداران دو آتشه آن شرکت تبدیل شده و تا زمانی که نسبت به این محصولات و خدمات نارضایتی پیدا نکنند، به بهترین و موثرترین مبلغان آن محصول و خدمات تبدیل میشوند. در واقع، آنها کارمندان بیمزد و مواجب شرکتها هستند که محصولات و خدمات مطلوبی را در اختیارشان قرار میدهند و کاری میکنند که آنها هیچگاه احساس نارضایتی نکنند و همین طرفداران هستند که موتور محرکه رشد پایدار شرکتها به حساب میآیند.
✳️ مدلهای اصلی کوچینگ (مربیگری/رهیار)
✅ مدل GROW
در این مدل، رهیار (مربی) به زمینه تنظیم اهداف، ارزیابی شخصیت شما، به کارگیری تکنیک طوفان مغزی و شناسایی آن چه که میخواهید انجام دهید، میپردازد.
✅ رهیاری همکاری فعالانه (Coactive)
رهیار در این مدل با شما یک ارتباط دوطرفه برقرار مینماید و سوالات قدرتمندی میپرسد تا به شما کمک کند که از دیدگاه جدیدتری به پیرامون و اهدافتان نگاه کنید؛ سپس به شما کمک میکند تا یک برنامهی عملیاتی تنظیم نمایید و آن را انجام دهید.
رهیاری NLP یا نورولوژیکی
در این مدل، رهیار با استفاده از تکنیکهای نورولوژیکی به شما کمک میکند تا اعتقادات و باورهای محدودکنندهتان را تغییر دهید و برای استفاده از همهی پتانسیلتان، الگوهای پنهان تفکر را کشف کنید و آرامش را برای خودتان به ارمغان بیاورید.
✳️ رهیاری روانشناسی مثبت
رهیار در این مدل، با استفاده از تکنیک مربوطه به شما کمک میکند تا به خوشحالی و شادی دست پیدا کنید.
✳️ رهیاری هستی شناسانه (Ontological)
رهیار در این مدل، با بررسی فیزیولوژی، خلق و خوی، احساسات و زبان شما، کمک میکند که شکستهای زندگیتان را بشناسید و آن عواملی که مانع برطرف کردن این شکستها میشود را تغییر دهید.
✅ویژگیهای اصلی مدلهای رهیاری (کوچینگ)
با وجود تنوع ویژگیهای این مدلها، طبق نظر اوکانر و لاگس (2007) سه ویژگی اصلی را میتوان برای همهی مدلهای رهیاری (کوچینگ) برشمرد که عبارتند از:
۱.حمایت و هدایت حواس و توجه شما: رهیار (کوچ) شما بزرگترین حامی شما است و کار او به جای مبتنی بودن بر دستور کار خودش، به ارزشها و اهداف شما بستگی دارد و برنامهی کاری خود را بر اساس این دو مورد، تنظیم میکند. آنها با سوالاتی که از شما میپرسند، ذهن و حواس شما را هدایت میکنند به عبارتی دیگر با استفاده از یک چراغ قوه، مناطق تاریکی که نمیبینید را برای شما روشن میکنند.
۲. معنا دادن به چیزی که شما میگویید: به شیوه ای فراتر از تفکر شما: کوچ(رهیار)، چشمانداز و دیدگاه متفاوت و کارآمدتری را به شما بازتاب میدهد تا به شما در ایجاد استراتژیها، شیوههای جدید و شروع به تغییر کردن، کمک کند.
۳. کمک کردن به شما در انجام اقدام عملی: در نهایت رهیار (کوچ) به شما کمک میکند تا دیدگاه جدیدتان را به یک برنامهی عملیاتی تبدیل کنید. رهیاری (کوچینگ) یک فرایند مبتنی بر راه حل است و برنامهی عملیاتی در قلب آن جای دارد. برنامهای که با کمک رهیار (کوچ) خود تنظیم میکنید، همیشه سازندهتر از آن برنامهای است که خودتان به تنهایی تنظیم کنید، زیرا وقتی با رهیار (کوچ) همراه میشوید، دیگر احساسات و حالات روحی قدیمی را ندارید و این کار را با روشهای قدیمی که قبلاً خودتان به کار میبردید، انجام نمیدهید. با کمک رهیار (کوچ) و دیدگاههای جدیدی که کسب کردهاید، میتوانید یک برنامهی واقعبینانهتر و خلاقانهتر تنظیم نمایید.
✅ مدل GROW
در این مدل، رهیار (مربی) به زمینه تنظیم اهداف، ارزیابی شخصیت شما، به کارگیری تکنیک طوفان مغزی و شناسایی آن چه که میخواهید انجام دهید، میپردازد.
✅ رهیاری همکاری فعالانه (Coactive)
رهیار در این مدل با شما یک ارتباط دوطرفه برقرار مینماید و سوالات قدرتمندی میپرسد تا به شما کمک کند که از دیدگاه جدیدتری به پیرامون و اهدافتان نگاه کنید؛ سپس به شما کمک میکند تا یک برنامهی عملیاتی تنظیم نمایید و آن را انجام دهید.
رهیاری NLP یا نورولوژیکی
در این مدل، رهیار با استفاده از تکنیکهای نورولوژیکی به شما کمک میکند تا اعتقادات و باورهای محدودکنندهتان را تغییر دهید و برای استفاده از همهی پتانسیلتان، الگوهای پنهان تفکر را کشف کنید و آرامش را برای خودتان به ارمغان بیاورید.
✳️ رهیاری روانشناسی مثبت
رهیار در این مدل، با استفاده از تکنیک مربوطه به شما کمک میکند تا به خوشحالی و شادی دست پیدا کنید.
✳️ رهیاری هستی شناسانه (Ontological)
رهیار در این مدل، با بررسی فیزیولوژی، خلق و خوی، احساسات و زبان شما، کمک میکند که شکستهای زندگیتان را بشناسید و آن عواملی که مانع برطرف کردن این شکستها میشود را تغییر دهید.
✅ویژگیهای اصلی مدلهای رهیاری (کوچینگ)
با وجود تنوع ویژگیهای این مدلها، طبق نظر اوکانر و لاگس (2007) سه ویژگی اصلی را میتوان برای همهی مدلهای رهیاری (کوچینگ) برشمرد که عبارتند از:
۱.حمایت و هدایت حواس و توجه شما: رهیار (کوچ) شما بزرگترین حامی شما است و کار او به جای مبتنی بودن بر دستور کار خودش، به ارزشها و اهداف شما بستگی دارد و برنامهی کاری خود را بر اساس این دو مورد، تنظیم میکند. آنها با سوالاتی که از شما میپرسند، ذهن و حواس شما را هدایت میکنند به عبارتی دیگر با استفاده از یک چراغ قوه، مناطق تاریکی که نمیبینید را برای شما روشن میکنند.
۲. معنا دادن به چیزی که شما میگویید: به شیوه ای فراتر از تفکر شما: کوچ(رهیار)، چشمانداز و دیدگاه متفاوت و کارآمدتری را به شما بازتاب میدهد تا به شما در ایجاد استراتژیها، شیوههای جدید و شروع به تغییر کردن، کمک کند.
۳. کمک کردن به شما در انجام اقدام عملی: در نهایت رهیار (کوچ) به شما کمک میکند تا دیدگاه جدیدتان را به یک برنامهی عملیاتی تبدیل کنید. رهیاری (کوچینگ) یک فرایند مبتنی بر راه حل است و برنامهی عملیاتی در قلب آن جای دارد. برنامهای که با کمک رهیار (کوچ) خود تنظیم میکنید، همیشه سازندهتر از آن برنامهای است که خودتان به تنهایی تنظیم کنید، زیرا وقتی با رهیار (کوچ) همراه میشوید، دیگر احساسات و حالات روحی قدیمی را ندارید و این کار را با روشهای قدیمی که قبلاً خودتان به کار میبردید، انجام نمیدهید. با کمک رهیار (کوچ) و دیدگاههای جدیدی که کسب کردهاید، میتوانید یک برنامهی واقعبینانهتر و خلاقانهتر تنظیم نمایید.