👆🚩بسیاری از کارکنان احساس می‌کنند که به اندازه کافی مورد قدردانی قرار نمی‌گیرند و ارزش کاری که می کنند به خوبی دیده نمیشود ،احساس عدم قدردانی و کمتر دیده شدن عمدتاً ناشی از فقدان ارتباط مؤثر بین مدیران و اعضای تیم آن‌ها است. رهبران و مدیران می‌توانند کارهای بیشتری انجام دهند تا روحیه کارکنان را تقویت کرده و با نشان دادن نقش‌های ارزشمندی که اعضای تیم در دستیابی به اهداف سازمانی ایفا می‌کنند، به آنها توان مضاعفی بدهند ، اما اگر شما فردی هستید که احساس می کنید در محل کار دیده نمی شوید ما به شما مسیری برای بهبود شرایط پیشنهاد می کنیم :

⬅️ اولین گام این است که شرایط منحصر به فردی را که به احساس عدم قدردانی از شما کمک می‌کند، شناسایی کنید. برای اینکار این سه سوال را از خودتان بپرسید :

1️⃣ آیا داستان صحیحی برای خودم تعریف می کنم؟ گاهی اوقات دلایلی که مانع ارتقا شما می شود هیچ ارتباطی با عملکردتان ندارد. ممکن است شرکت شما دچار بحران مالی باشد یا رئیس‌تان قدرت کافی برای حمایت از پیشرفت شما را نداشته باشد. برای شناخت دلیل اصلی لازم است روایت ذهنی خودتان را متوقف کنید و تصویر کلان شرکت را ببینید .

2️⃣ آیا مقایسه‌های نادرست انجام می‌دهم؟ گاهی اوقات احساس عدم قدردانی در محل کار به این دلیل است که شاهد پیشرفت همکاران هستیم در حالی که خودمان درجا می‌زنیم. ، هرچند مقایسه‌ها طبیعی هستند و می‌توانند محرک‌های قوی باشند، اما مقایسه های نادرست و بدون در نظر گرفتن همه جوانب، می‌توانند مخرب باشند.

3️⃣ آیا تجربه من در کل صنعت مشابه است؟ گاهی اوقات چالش‌هایی که افراد با آن مواجه می‌شوند، در کل صنعت شایع است. این بدان معناست که ممکن است مهم نباشد چه حرکتی انجام می‌دهید. به همین دلیل لازم است بفهمید که اصولا ارتقا شغلی در صنعت شما چه شرایطی دارد و چقدر طول می کشد ؟

⬅️ گام دوم این است که با دقت بیشتری پیش بروید. ممکن است با موانع دیگری که قبلاً نادیده گرفته بودید و رشد حرفه‌ای شما را متوقف کرده، آشنا شده باشید. برخی از این موانع ممکن است تحت کنترل شما باشند و برخی دیگر نباشند ولی لازم است از این دو مانع عبور کنید :

🚫 مانع اول: قبول کردن وظایف قابل مشاهده ولی غیرقابل ارتقاء. بسیاری از افراد وظایف اضافی را قبول می‌کنند به امید اینکه دیده شوند، اما این وظایف به ندرت به ارتقاء منجر می‌شود.

🚫 مانع دوم: بیش از حد تیمی بودن.
کمک به دیگران گاهی باعث می‌شود تلاش‌های شما نادیده گرفته می شود ، باید از خودتان بپرسید ایا تلاشهای اضافی منجر به ارتقا شما می شود یا خیر.

ترجمه : رضا کُرد

👶 ... همانند یک کودک بخندیم و دیگران را قضاوت نکنیم !
می شود خشم را کنترل کرد !

✳️ شهامت نشستن!

✍دکتر مجتبی لشکربلوکی

✅ در ذهن من و شما یکی از مصادیق شهامت یعنی اینکه در جمعی بزرگ روبروی یک مقام/مدیر ارشد بایستی و شروع کنی به انتقاد از وی آنهم شجاعانه و با صدای بلند.

🔺اما شهامت دو رو دارد. یکی از بهترین جملاتی که دو روی شهامت را نشان می دهد جمله ای از چرچیل است:
▪︎شهامت یعنی ایستادن و سخن گفتن.
▪︎شهامت همچنین یعنی نشستن و گوش دادن.
● چه یک خانه دار هستید یا یک کارمند یا یک مدیر مدرسه و یا یک رییس جمهور، شما هم باید شهامت ایستادن را داشته باشید و هم شهامت نشستن و شنیدن انتقادات و نظرات دیگران را.
▪︎آخرین باری که شهامت به خرج داده اید و به عنوان یک پدر/مادر به سخنان متفاوت فرزند خود گوش داده اید کی بوده است؟
▪︎آخرین باری که به عنوان یک مدیر نشسته اید و به ایده های نامتعارف کارمندان و همکاران خود گوش داده اید و بعد از یک مکث کوتاه گفته اید فکر می کنم حق با شماست و در این مورد من کاملا اشتباه کردم.
▪︎آخرین باری که به عنوان رییس جمهور روبروی منتقدان خود نشسته اید و سپس به تصمیمات اشتباه خود اعتراف کرده اید چه زمانی بوده است؟
● هیچ کدام از عادت ها یا اگر بخواهم بهتر بگویم فضیلت های اخلاقی یک شبه به دست نمی آیند. با خودتان قرار بگذارید هر هفته در یک مورد، فضایی را فراهم کنید تا دیگران شما را نقد کنند و سپس اگر اشتباه کرده اید بدون اینکه سعی در توجیه، پوشش، بهانه آوری و ... باشید بپذیرید که اشتباه کرده اید. هر هفته با خودتان تکرار کنید نشستن و گوش دادن هم شهامت می خواهد.

■بگذارید یک مثال عملی برای شما بزنم: یکی از فرهیختگان می گفت من هر از چند گاهی در سر کلاس هایم آمار اشتباه می گویم و جلسه بعد آن آمار را اصلاح می کنم و معذرت خواهی میکنم. ممکن است دانشجوی من یک هفته آمار اشتباه در ذهنش باشد اما با این کار برای تمام عمر می آموزد استادش نیز می تواند اشتباه کند و اگر اشتباه کرد باید معذرت خواهی کند.

□ با شهامت باشید؛ هم در بیان بی لکنت حقایق و هم در اعتراف بی لکنت اشتباهات و هم در شنیدن بی تکلف ایده های مخالف از افرادی که از شما پایین تر، کم تجربه تر و ....هستند.

کارکنان کار را ترک نمی کنند...