سخنی مشفقانه با حمید رسایی!

محمدرضا اسلامی

با سلام
«قبل از» شروع به کارتان در مجلس جدید این چند عدد را در خاطر بسپارید:

1️⃣- بودجه دانشگاه تهران (به عنوان مهم ترین دانشگاه ایران) در سال جاری ۳٬۳۰۰ میلیارد تومان (۳.۳ همت) بوده است. (لینک مصاحبه زلفی گل وزیر علوم +). با فرض دلار ۵۰ هزار تومانی، این یعنی ۶۶ میلیون دلار!

بودجه دانشگاه توکیو (University of Tokyo) ۲.۵ میلیارد دلار بوده است +. یعنی چند برابر؟

یعنی بودجه دانشگاه توکیو ۳۸ برابر دانشگاه تهران است.

مساحت ژاپن «کمتر از یک چهارم ایران» است و جمعیت آن یک و نیم برابر ایران، ولی بودجه دانشگاه اصلی آن کشور ۳۸ برابرِ دانشگاه اصلیِ سرزمین ماست. پژوهشگران ژاپنی در طول یکسال برای تولید علم این میزان بودجه را دارا هستند.

بودجه دانشگاه شیراز در سال گذشته ۸۶۰ میلیارد تومان بوده است یعنی‌ کمتر از ۱ همت. یعنی کمتر از ۱۷ «میلیون» دلار (+)، ولی بودجه دانشگاه همتراز آن در ژاپن، یعنی دانشگاه #کیوتو یک و نیم «میلیارد» دلار بوده است.

یعنی‌ بودجه دانشگاه کیوتو ۸۸ برابر دانشگاه شیراز بوده است! (+)

این یعنی نهاد تولید علم در ایران چقدر نحیف و فقیر شده است.

2️⃣- آقای رسایی! این وضعیت در شرق عالم است. بیایید از شرق‌ به غرب برویم؛ البته هدف مقایسه دانشگاه تهران با دانشگاههای غربی نیست. بلکه بیایید همان دانشگاه «توکیو را با دانشگاههای غربی» مقایسه کنیم.
بودجه دانشگاه برکلی کالیفرنیا در سال تحصیلی گذشته حدود ۷ میلیارد دلار بوده است.
یعنی دانشگاه برکلی حدودا سه برابر دانشگاه توکیو بودجه داشته است! (عدد دقیق: ۲.۸ برابر توکیو، یا ۱۰۶ برابر دانشگاه تهران)
و این فقط «یک دانشگاه غربی» در مقایسه با دانشگاه شرقی توکیو است.

در همان سال بودجه دانشگاه استنفورد حدود ۹ میلیارد دلار بوده است! یعنی بیش از سه برابر دانشگاه توکیو (عدد دقیق: ۳.۶ برابر توکیو).
(لینک یک و دو)

یعنی در یک جغرافیای کوچکِ چند کیلومتر مربعی در شمال کالیفرنیا هر سال ۶.۵ برابر دانشگاه توکیو «بودجه در پژوهش و تولید علم» هزینه می شود. و این وضعیت فقط در دو دانشگاه غربی در مقایسه با یک دانشگاه مهم شرقی است.
آری! کیفیت اتفاقی نیست.

و اینک ما در این میانه ی‌ غرب و شرق نشسته ایم. با دانشگاههایی که اینگونه نحیف و لاغر شده اند و «این» توان پژوهش/تولید علم ماست در دنیایی که دانش حرف اول را زده/می زند.

در این چهار سال سعی کنید که فکری برای نهاد تولید علم و دانش در ایران کنید!

3️⃣- در سال گذشته عربستان روزانه بیش از ۱۱ میلیون بشکه نفت فروخت. در‌حالی که ایران به دلیل شرایط تحریم در برخی‌ ماهها حتی قادر به فروش ۲ میلیون بشکه هم نبوده است.
جمعیت ایران بیش از ۸۵ میلیون نفر و جمعیت عربستان ۳۸ میلیون نفر است. یعنی جمعیت ما بیش از دو برابر عربستان است ولی آنها بیش از پنج برابر ما نفت می فروشند.
یعنی میزان برخورداری «یک شهروند» عربستان از بودجه نفت بیش از ۱۲ برابر یک شهروند ایرانی است.

تولید ناخالص عربستان اکنون بیش از هزار میلیارد دلار (+) و تولید ناخالص ایران ۳۶۰ میلیارد دلار است. (یعنی حدود یک سوم)

آقای رسایی، در این چهار سال بجای درگیر شدن با همدیگر، و ‌به جای پنجه در صورت هم کشیدن، بجای پرداختن به چنار و پاچنار فکری به حال این اعداد و وضعیت بودجه کنید.

4️⃣- در سال ۲۰۲۲ (بلافاصله بعد از کرونا) فرودگاه استانبول در ترانزیت ۶۴ میلیون مسافر نقش داشته است. همان زمان فرودگاه دوبی در ترانزیت ۶۶ میلیون مسافر نقش ایفا کرده است. ولی حداکثر ظرفیت فرودگاه امام در تهران، جابجایی کمتر از ۱۰ میلیون مسافر بوده است.‌ (لینک)

زمانی که کشور قطر هنوز تاسیس نشده بود ما در ایران هواپیمایی هما را داشتیم.

▪️▪️▪️
برای این چهارسال پیش رو این چند عدد و رقم را به خاطر بسپرید؛ چون که این چهار سال هم به سرعت می گذرد! ولی آنچه که باقی می ماند «اعداد و ارقام جدید» خواهد بود.
بجای تلاش در زد و خورد و انتقام گیری از قالیباف و چنار و پاجوش و… فکری به حال جریانِ «تولید ثروت» کنید در کشوری که بودجه امروز دانشگاه‌هایش، و ظرفیت ترانزیت فرودگاه‌هایش و میزان فروش نفتش محل حیرت است اکنون.

و خاطرتان باشد: تولید ثروت دستوری نیست.

t.me/solseghalam

🔲⭕️جامعه فحش‌زده
امیر ناظمی

حجت‌الاسلام مساوات توماری با خودش به بازار تهران برد تا مردم گواهی دهند که شخص اول مملکت حرام‌زاده است. او روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار مشروطه، سردبیر روزنامه مساوات، عضو کمیته انقلاب ملی و نماینده دوره‌های ۲ تا ۵ مجلس و از سران حزب دموکرات عامیون و سپس حزب سوسیالیست بود. او در تومارش نوشته بود که «ام‌خاقان» مادر محمدعلی‌شاه (و نوه امیرکبیر) بدکاره است.

وقتی از فراز تاریخ این روایت را می‌خوانی، از سطح پایین مبارزات سیاسی حال‌ات بد می‌شود. با خودت فکر می‌کنی که جامعه‌ی ایران در دوران مشروطه اصلا ظرفیت توسعه نداشته است، حالا مجلس و انتخابات داشته باشد یا نه!

این همان نکته‌ای است که فوکویاما در خصوص توسعه بر آن دست می‌گذارد: نهادسازی و به‌طور خاص ایجاد پارلمان آزاد و حاکمیت قانون الزاما منجر به توسعه نمی‌شود. در حقیقت کشورهایی که توسعه یافتند، آن‌هایی نبودند که با نهادسازی‌های سیاسی مانند انتخابات و مجلس توانسته باشند به توسعه دست یابند.

⭕️پیوند ناسزاگویی و سیاست در ایران
سیاست در ایران تا همین امروز با ناسزاگویی پیوند خورده است، چه آنانی که حنجره می‌شوند برای گفتن «مرگ بر ..» این و آن و چه آن‌هایی که کامنت و ریپلای می‌شوند در شبکه‌های اجتماعی. ناسزاگویی نه تنها فایده‌ای ندارد، بلکه پیامدهایی تاسف‌بار بلندمدتی هم دارد:

◻️افراط‌گرایی
در جامعه قطبی‌شده، امکان متقاعدسازی دیگران کاهش می‌یابد. ناسزاگو مخالف خود را مصمم‌تر می‌کنند. در ناسزاگویی حمله به فرد گوینده انجام می‌شود و نه محتوای سخن. به این ترتیب نه تنها نقش متقاعدسازی ندارد، بلکه پافشاری‌ها را افراطی‌تر می‌کند.

◻️از دست رفتن آینده
ناسزاگویی به تدریج اعتماد عمومی را کاهش داده، در نتیجه امکان شکل‌گیری کنش جمعی و سرمایه اجتماعی کاهش می‌یابد.

⭕️تجربه انتخابات
در روزهای اخیر در شبکه‌های اجتماعی آن‌چه فوران کرد، ناسزاگویی بود. طرفداران مشارکت در انتخابات، تحریم‌کنندگان را خائن، فریب‌خورده، نادان، ضددین و ... می‌نامند، رفتاری که در چند دهه اخیر، به قدری عادی‌سازی شده که ناشزاگویان و مرگ‌گویان حتی به شدت ناپسند بودن رفتارشان هم آگاه نیستند، همان‌طور که به شدت مشمئزکننده بودن شعارهای «مرگ بر ..» آگاه نیستند.

اما در سوی دیگر کسانی بودند که به هر مشارکت فعالی در انتخابات یورش می‌بردند و آن‌ها را نفهم، منفعت‌جو، چاپلوس حکومت، نمونه‌ی ابتذال شر و ... نامیدند.

دشنام‌ها یا اتهام‌هایی که بیش از هر چیزی دوباره ما را به یاد مساوات و مبارزات سیاسی‌اش می‌اندازد. و دوباره این تردید جدی را پیش روی ما قرار می‌دهد که آیا یک جامعه‌ی فحش‌زده که حیات سیاسی‌اش در ناسزاگویی است، شانسی برای توسعه دارد؟

هرچند باید قبول کرد که انرژی روحی ناسزاگو از فحش تامین می‌شود، مثل فیلم «کارخانه هیولاها» که انرژی دنیای هیولاها از صدای جیغ بچه‌های ترسیده تامین می‌شود، انرژی سیاست در ایران نیز از ناسزاگویی تامین می‌شود.

⭕️چالش توسعه و ناسزاگویی
می‌توان دیدگاه عجم‌اوغلو و رابینسون در کتاب «دالان باریک» را به این صورت بازخوانی کرد: توسعه حاصل یک جامعه توانمند و یک حاکمیت توانمند است.
وضعیت امروز حاکمیت و توانمندی‌اش که هیچ احتمالی برای امید به توسعه نمی‌گذارد، اما تاسف بزرگتر آن است که جامعه نیز توانمندی لازم برای توسعه را هر روز بیش از دیروزش از دست می‌دهد و ناسزاگویی یکی از نشانه‌های بزرگ آن است.
ناسزاگویی به تدریج «اعتماد عمومی» را کاهش می‌دهد. با کاهش اعتماد عمومی، امکان شکل‌گیری «کنش جمعی» پایین آمده و «سرمایه اجتماعی» کاهش می‌یابد.


☑️⭕️نتیجه‌گیری راهبردی
ناسزاگویی را می‌توان نشانه‌ای برای ۳خطر پیش رو دانست:

◻️استیصال جامعه: جامعه خود را ناتوان و بی‌پناه می‌یابد و ناسزاگویی برایش یک مسکن موقت است.

◻️از دست رفتن عقلانیت:‌ جامعه‌ مستاصل شانس کمی برای توسعه دارد، حتی اگر آزادترین انتخابات جهان را داشته باشد، تنها آبستن پوپولیسم است.

◻️گسترش «خودحق پنداری» و «دگرگاوپنداری»: که منجر به کاهش ظرفیت گفت‌وگو و تصمیم‌گیری جمعی می‌شود. فرد ناسزاگو سایرین را نه انسانی با حق انتخاب، بلکه موجودی بدون شعور و احساس می‌بیند. مشکل دیگر ناسزاگویی، گسترش سریع آن است. فردی که ناسزا شنیده است، خود را دارای این حق می‌بیند که به دیگران نیز ناسزا بگوید. به این ترتیب ناسزاگویی به مانند یک ویروس در جامعه گسترش می‌یابد.

ناسزاگویی در حال خوردن بنیان‌های جامعه است، و در برابرش باید واکنش نشان داد. روشنفکرانه زیستن یعنی زیستن با تعهد به منافع جمعی. اعتراض به ناسزاگویی در شبکه‌های اجتماعی، فارغ از جهت‌گیری سیاسی‌شان، بخشی از این تعهد است. از کسی که شعار مرگ و وعده اعدام می‌دهد، انتظار هیچ معجزتی نمی‌توان داشت.

شبکه توسعه
https://t.me/I_D_Network

✳️ سوگیری موریانه‌ای

 termite biases
✅ خانم پورنیما لوترا (Poornima Luthra) در کتاب هنر اتحاد فعال (The Art of Active Allyship) به نوعی از سوگیری اشاره می‌کنه و اون رو سوگیری موریانه‌ای (termite biases) نامگذاری کرده.

□سوگیری موریانه‌ای، سوگیری‌های مختصر، ظریف و غیرمستقیمی است که ناخواسته یا عمداً کلیشه‌ها، تعصبات، نگرش‌های تحقیرآمیز یا منفی را نسبت به دیگران منتقل می‌کند و اغلب با یک اظهارنظر، شوخی یا تعارف اشتباه گرفته می‌شود."

●سوگیری موریانه ای اشکال مختلفی داره، در اینجا به چند نمونه از اون که در مکالمات محل کار، هنگام ناهار و در طول جلسات می‌شنویم، اشاره می‌کنم:

▪︎"چقدر تلفظ اسمت سخته. این چه اسمیه داری!"
▪︎"امیدوارم این تعصباتی که داری به قومیتت مربوط نباشه."
▪︎«اهل کجایی؟ به لهجت نمیخوره اهل اینجا باشی.»
▪︎"وای، موهات خیلی بلند شده. قصد که نداری این‌طوری بری جلسه"
▪︎"به خاطر ارتقات تبریک می گم. کاش ما هم زن بودیم."
▪︎"به قیافت نمیخوره انقدر خوب انگلیسی حرف بزنی!"
▪︎"وای، من هیچ وقت نمی‌تونم با معلولیت کنار بیام. به نظر می رسه که شما خیلی خوب با اون کنار اومدید.»
▪︎"چرا اینقدر ساکتی؟ سختته تو جمع حرف بزنی.»
▪︎"تولدت مبارک. الان که ۳۰ سالته کی ازدواج میکنی، کی بچه دار میشی؟ خیلی داره دیر میشه ها؟

○کسی که عادت کرده است به گفتن این جور حرف زدن وقتی ناراحتی طرف مقابل را می‌بینه با جملات زیر کار خودش رو توجیه می‌کنه:

¤"واقعا داشتم ازت تعریف می‌کردم."
¤"اوه، شوخی کردم، جنبه داشته باش."
¤"چقدر حساسی!"
¤"چیزی نگفتم که اینقدر نارحت شدی"
¤"بیخیال، بچه ای مگه!"

■این نوع سوگیری به شدت در محل های کار رایج است و به روح و روان انسانها آسیب می زند. در واقع، این شیوه رفتار با دیگران نوعی شکنجه خاموش محسوب می شود که در آن، شکنجه گر، آگاهانه یا از سر ناآگاهی، به تخریب دیگران مشغول می شود. آنها آرام و بی صدا همچون موریانه عمل می کنند....

✍برگرفته از سایت HRZONE با کمی اصلاحات/كانال قواعد بازی

https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ در باب مضرات پاداش سازمانی!

✅ در روانشناسی و اقتصاد، این فرضیه مطرح است که مشوق‌ها رفتار انسان را جهت می‌دهند و به صورت شهودی بسیاری از ما هم با آن موافق هستیم، ولی قضیه پیچیده تر از اینها است. افزایش مشوق ها تا میزان مشخصی می تواند موثر باشد، ولی بیش از آن شاید اثر منفی ایجاد کند.

🔸دَن آریلی، پژوهش‌گر حوزه اقتصاد رفتاری، در آزمایشی در هندوستان این قضیه را روی دانش‌آموزان آزمایش کرد. او معماهایی را برای آنها در نظر گرفت که به سادگی قابل حل نبودند، ولی مناسب سن دانش آموزان بودند و با تمرکز می توانستند آنها را حل کنند.

🔹او نخست با پاداش اندک شروع کرد و به دانش آموزان گفت که در صورت حل درست معما، به آنها مقداری پول تعلق می‌گیرد. برای کسانی که توانستند موفق عمل کنند، به تدریج پاداش‌ها را افزایش داد، ولی درجه دشواری معما را ثابت نگه داشت (معمای هفتم از معمای نخست سخت‌تر نبود). این کار آنقدر ادامه پیدا کرد که میزان پاداش به اندازه حقوق متوسط ۵ ماهه یک هندی رسید که برای دانش آموزان احتمالا فقیر بسیار قابل توجه بود.

🔸اریلی با کمال تعجب دید که در پاداش‌های بالا، قدرت حل مسئله دانش‌آموزان بسیار کاهش پیدا کرد. علت چه بود؟ آنها آنقدر مجذوب پاداش می‌شدند که دیگر امکان تمرکز نداشتند، گفتگوی درونی آنها چنان روی این پاداش هنگفت متمرکز می‌شد که دیگر مجالی برای فکر متمرکز نمی‌ماند و عملکردشان کاهش می یافت.

🔹در سازمان‌ها نیز چنین است. همواره پاداش بالاتر به عملکرد بهتر نمی‌انجامد و باید شرایط و ماهیت کار را در نظر داشت. در پژوهشی مشابه همین نتیجه را در مورد پرداختی به مدیران ارشد هم دیده‌ایم. عملکرد مدیران با پرداختی پایین در میان‌مدت، بسیار بهتر از عملکرد مدیران با پرداختی‌های کهکشانی بوده است. این را هم شاید بتوان با منطقی مشابه توجیه کرد./ راهنامه مدیر

https://t.me/ExecutiveManagement

💠 داستان زندگی و اسفند ماه؟!

... کمد لباساشو باز کرد گفت هر کدومو خواستی بردار !
دست بردم لای لباسا دیدم هنوز تگهاش بهش وصله
گفتم اینا که همه نو هستن !
گفت میدونم !
ادامه داد شاید بعضیهاش حتی ۱۰ یا ۲۰ سال عمر داشته باشن اما نو هستن و هنوز میشه پوشید !
مرغوبه جنسشون !
به قول شما امروزیا « برنده »
خندیدم گفتم خانجون ، چرا اینهمه سال تنت نکردی ؟!
گفت هی وایسادم شاید یه روز خاص بیاد ،
یه آدم خاص بیاد ،
یه حال خاص بیاد ،
یه مهمونی خاص بیاد ، کلا یه چیز خاص باشه تا اینارو تن کنم ...
سرشو انداخت پایین گفت حواسم نبود روز خاص و مهمونی خاص و آدم خاص و وقت خاص قرار نیست بیاد ،
قرار بود اینارو تنم کنم تا همه اون لحظه ها خاص بشن برام !
اما دیگه تو ۷۵ سالگی خاص و غیر خاصی نیست !
دیگه حالا تو تن شما ببینم برام خاصه !
درس زندگی داشت بهم میداد !
درس سخت زندگی ...
هیچ روز خاصی وجود نداره ، مگر ما خودمون خاصش کنیم !

🎯 واما اسفندماه
ما آدم ها توی اسفند بیشتر از هر وقت دیگری خسته‌ایم اما نمی دانم چرا به جای اینکه نفسی تازه کنیم، سرعت‌مان را بیشتر و بیشتر می‌کنیم تا هر طور شده مثل قهرمان دوی ماراتن، از خط پایان این ماه عجیب و غریب بگذریم!
اسفند را باید نشست
باید خستگی در کرد
باید چای نوشید...
یازده ماه تمام، دردها، رنج‌ها و حتی خوشی‌ها را به جان خریدن که الکی نیست، هست؟!
اسفند را نباید دوید
اسفند را باید با کفش‌های کتانی، قدم زد!
پس روزهای رفته ی سال را ورق میزنم ...
چه خاطراتی که زنده نمی شوند...
چه روزها که دلم می خواست تا ابد تمام نشوند...
وچه روزها که هر ثانیه اش یک سال زمان می برد...
چه فکرها که آرامم کرد و چه فکرها که روحم را ذره ذره فرسود...
چه لبخندها که بی اختیار بر لبانم نقش بست و
چه اشک ها که بی اراده از چشمانم سرازیر شد...
چه آدم ها که دلم را گرم کردند و
چه آدم ها که دلم را شکستند...
چه چیزها كه فکرش را هم نمیکردم و شد ...
و چه چیزها كه فکرم را پرکرد و نشد...
چه آدم ها که
شناختم و چه آدم ها که فهمیدم هیچگاه نمی شناختمشان...
و چه.......!
و سهم یک سال دیگر هم یادش بخیر می شود...
کاش ارمغان روزهایی که گذشت آرامشی باشد از جنس خدا...
آرامشی که هیچگاه تمام نشود...
و تو جان من...
من برای تمام آدم های روی این زمین آرزوی سعادت دارم،
تو كه عزیز دلی و جای خود داری!
بخند كه بهاری که در راه است...
با شكوفه لبخند تو زیباتر خواهد بود
آرزو دارم ...
هر طپش قلبت
آمیخته با آمین های خدا برای آرزوهای قشنگت باشد...

💖 تمام آرزوهای زیبا در روزهای پایان سال تقدیم شما
🤲 تنها بگو: خدایا شکرت

Leadership&Management

✳️ از چه روشی برای ارزیابی کارجویان استفاده کنیم؟

✅ انتخاب نادرست و وارد کردن فرد نادرست به سازمان، تبعات منفی بسیار زیادی به دنبال خواهد داشت. بنابراین، استفاده از روش‌های معتبر برای اطمینان از انتخاب درست بسیار حائز اهمیت است.
استفِن پیلبیم و مارجوری کوربریج در سال ۲۰۰۶ و در کتاب خود با عنوان «People Resourcing: Contemporary HRM in Practice» به بررسی و مقایسه قابلیت اعتبار هر کدام از روش‌های انتخاب بر اساس مقایسه ضریب همبستگی میان هر روشِ مشخص با عملکرد شغلی پرداخته‌اند. ضریب همبستگی یک بیانگر پیش‌بینی کامل عملکرد شغلی و ضریب همبستگی صفر، بیانگر فقدان قدرت پیش‌بینی توسط آن روش انتخاب است. نتایج این بررسی در تصویر پیوست‌شده نشان داده شده است.

قابلیت اعتبار یکی از معیارهایی است که مدیران منابع انسانی بر اساس آن می‌توانند روش انتخاب مناسب را برای ارزیابی کارجویان مدنظر قرار دهند. عواملی نظیر زمان، هزینه، ماهیت و اهمیت شغل، امکانات سازمان، ویژگی‌های کارجو و .... از دیگر معیارهای انتخاب روش مناسب برای ارزیابی کارجویان و بالا بردن احتمال انتخاب فرد درست برای پست خالی در سازمان هستند.
اچ آر یار

✳️ اگر در زندگی چیزی می‌خواهید که هیچوقت نداشته‌اید، باید کاری کنید که هیچ وقت نکرده‌اید؟!

✳️ «اقتصاددانان دریافته‌اند که مهارت‌های شخصیتی( character skills) در واقع می‌توانند بیشتر از مهارت‌های شناختی(cognitive skills) به موفقیت کمک کنند.»

آدام گرانت در گفتگوی جدیدی که با مجمع جهانی اقتصاد دارد در تحلیل آخرین گزارش پیش بینی آینده مشاغل می‌گوید:
🔸 «اقتصاددانان دریافته‌اند که مهارت‌های شخصیتی( character skills) در واقع می‌توانند بیشتر از مهارت‌های شناختی(cognitive skills) به موفقیت کمک کنند.»
این جمله، بیانگر اهمیت روزافزون مهارت‌های شخصیتی در دستیابی به موفقیت است. مهارت‌های شخصیتیت شامل مجموعه‌ای از ویژگی‌های غیرشناختی مانند پشتکار،اراده، صداقت، همدلی، اخلاق کاری و ظیفه‌شناسی می‌شوند.
این مهارت‌ها نشان‌دهنده نحوه برخورد افراد با چالش‌ها، تعامل با دیگران و عبور از پیچیدگی‌های زندگی هستند. اما مهارت‌های شناختی به طور سنتی به توانایی‌هایی مانند تفکر انتقادی، حل مسئله، تفکر تحلیلی و پردازش اطلاعات اشاره دارند. تمرکز این مهارت‌ها بر ظرفیت ذهنی برای یادگیری، درک و استدلال است.
گرانت بیان می‌کند که تحقیقات نشان می‌دهد مهارت‌های شخصیتی ممکن است در مقایسه با اتکا صرف به مهارت‌های شناختی، قدرت پیش‌بینی‌کننده قوی‌تری برای موفقیت داشته باشند.
این به این معنی است که این مهارت‌ها ممکن است در دستیابی به نتایج مطلوب در جنبه‌های مختلف زندگی مانند پیشرفت شغلی، پیشرفت تحصیلی، رفاه شخصی و ایجاد روابط، تأثیرگذارتر باشند.
🔺نکته مهم اینکه هر دو مجموعه مهارت ارزشمند هستند و اغلب با هم کار می‌کنند. توانایی‌های شناختی قوی می‌تواند مکمل ویژگی‌های شخصیتی قوی باشد و بالعکس.
با این حال، گرانت تأکید می‌کند که مهارت‌های شخصیتی ممکن است انعطاف‌پذیرتر باشند و قابلیت توسعه بیشتری از طریق تلاش و تجربه فردی داشته باشند. این نشان می‌دهد که افراد می‌توانند به طور فعال ویژگی‌های شخصیتی خود را پرورش دهند و شاهد تأثیر قابل توجهی بر مسیر موفقیت خود باشند.
✍سیدمحمداعظمی نژاد

https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ توصیه های وارن بافت ، بزرگترین کارافرین دنیا

✅ وارن بافت، طی یک مصاحبه جذابی که با کانال معروف CNBC داشت ،عقاید خود را درباره ثروت و لذت فاش کرد.
در زیر می توانید توصیه های دلنشین و نکاتی از زندگی او را بخوانید و کمی برای موفقیت و داشتن زندگی سعادتمند ترمزدستی زندگی خود را بکشید:

🔹 او اولین سهام خود را در ۱۱ سالگی خرید و هنوز هم عقیده دارد که خیلی دیر شروع کرده است.
🔸 دارایی ها در آن زمان بسیار ارزان بود ،پس فرزندان خود را به سرمایه گذاری تشویق کرد.
🔹 او اولین زمین کشاورزی خود را در ۱۴ سالگی خریداری کرد؛ آن هم با جمع کردن درآمدهای ناشی از فروش روزنامه.
🔸 هر کسی می تواند با پس انداز پول های خود به امکانات زیادی برسد. فرزندان خود را به شروع یک تجارت تشویق کنید.
🔹 او هنوز در خانه ۳ اتاق خوابه ای که ۵۰ سال پیش خریداری کرده بود زندگی می کند. او میگوید هرچه میخواهد در این خانه وجود دارد. نکته جالب این است که خانه او هیچ حصار و دیواری ندارد.
🔸 هیچ گاه بیش از آن چیزی که احتیاج دارید خرید نکنید.
🔹 او همواره اتومبیل خود را می راند و هیچ راننده و محافظی ندارد.
🔸 شما همان هستید که هستید نه آنچه که دارید.
🔹 او هیچ گاه با هواپیمای شخصی خود مسافرت نمی کند، درصورتی که او خود مالک بزرگ ترین شرکت تولیدکننده جت خصوصی است.
🔸 همواره به این فکر کنید که چگونه می توانید با اقتصادی اندیشیدن از زندگی لذت ببرید.
🔹 شرکت او به نام Berkshire Hathaway (برکشایر هاتوی) ۶۳ شرکت تابعه دارد. او همواره به مدیران خود ۲ قانون را یادآور می شود: «همواره مراقب پول سهامداران باشید»، «قانون اول را فراموش نکنید»
🔸 اهداف را تعیین کنید و مطمئن شوید که افراد شما روی آنها متمرکز هستند.
🔹 او هیچ گاه با جامعه شلوغ ارتباط برقرار نمی کرد. تنها تفریح او یک پاپ کورن و تماشای تلویزیون بود.
🔸 سعی نکنید که با اموال خود به دیگران فخر بفروشید ،تنها از چیزهایی که دارید خودتان لذت ببرید.
🔹 وارن بافت هیچ گاه یک موبایل یا حتی یک کامپیوتر نداشته است.
🔸 بیل گیتس ،ثروتمندترین مرد روی زمین ۵ سال پیش او را ملاقات کرد. او تصور می کرد که هیچ نقطه مشترکی از لحاظ عقیده ای با او ندارد ،بنابراین برای نیم ساعت برنامه ریزی کرده بود در صورتی که ملاقات آنها ۱۰ ساعت طول کشید و پس از آن از طرفداران وارن بافت شد!

🔺 توصیه او به افراد جوان:
🔸 شادترین مردم کسانی نیستند که لزوما بهترین چیزها را داشته باشند، بلکه افرادی هستند که قدر امکاناتی را که دارند می دانند.
🔸 از وام های بانکی دوری کنید و روی خودتان سرمایه گذاری کنید و همواره به یاد داشته باشید که: «پول انسان ها را خلق نمیکند ،بلکه انسان ها هستند که پول را خلق میکنند» ،«زندگی را به سادگی خودتان زندگی کنید».
🔸 بر اساس حرف های دیگران عمل نکنید، فقط به آنها گوش کنید ولی هر چه را که احساس خوبی به آن دارید ، انجام بدهید.
🔸 به دنبال پوشیدن یا داشتن برندها نباشید ،بلکه آنچه را که در آن احساس راحتی میکنید خریداری کنید.
🔸 پول خود را روی چیزهای غیرضروری خرج نکنید، بلکه روی چیزهایی سرمایه گذاری کنیدکه واقعا به آنها احتیاج دارید.
🔸 در نهایت اینکه این زندگی شماست ،پس چرا این فرصت را در اختیار دیگران قرار میدهید تا روی زندگی شما حاکم باشند؟
🔸 در خاتمه این نکته که: شادترین مردم کسانی نیستند که لزوما بهترین چیزها را داشته باشند، بلکه افرادی هستند که قدر امکاناتی را که دارند می دانند.
https://t.me/ExecutiveManagement

0-1-3-10-150 ?!

✳️ چهار مرحله یادگیری فرآیندی است که هر بار که چیز جدیدی در زندگی خود یاد گرفته اید، آن را طی کرده اید. به این فکر کنید که چه زمانی داشتید رانندگی ماشین را یاد می گرفتید و چقدر احساس دست و پا چلفتی می کردید. امروز احتمالاً می‌توانید به راحتی و با اطمینان رانندگی کنید، بدون اینکه به کارهای بعدی فکر کنید. در نتیجه، افرادی که در کاری که انجام می دهند به شایستگی ناخودآگاه دست یافته اند، از نحوه انجام آن آگاه نیستند. آنها نیازی به توجه آگاهانه به وظایفی که انجام می دهند ندارند. در عوض، گویی در حالت خلبان خودکار کار می کنند. این امر ضمیر خودآگاه آن‌ها را برای فعالیت‌های دیگری مانند صحبت کردن با مسافران در حین رانندگی یا خواندن ابزار روی عرشه پرواز هنگام فرود هواپیما آزاد می‌کند... ⁠
https://t.me/ExecutiveManagement

✳️ شرکت های بزرگ فناوری در آمریکا بار دیگر اقتصاد جهان را به لرزه درآوردند و در حال حاضر به موتور محرکه آن تبدیل شده اند.
نشریه «فورچون» در
شماره فوریه - مارس خود( بیست و ششمین ویژه نامه تحسین شدگان برتر جهان) به معرفی برترین شرکت های جهان پرداخته و نوشته است:
برای هفدهمین سال پیاپی شرکت اپل در رتبه بندی سالانه شرکت های مشهور جایگاه نخست را حفظ کرد.
این نتیجه نظرسنجی از ۳۷۰۰ مدیر عامل رئیس شرکت و تحلیلگر بود با وجود این آمازون و مایکروسافت از جمع سه شرکت برتر خارج شدند.
شرکت انویدیا که تراشه های تولیدی آن در حوزه هوش مصنوعی خلاق مورد استفاده است برای نخستین بار به جمع بزرگان راه یافت و به رتبه دهم جهان رسید در همین حال دو غول اروپایی هم با قدرت نمایی جایگاه خود را حفظ کردند.
شرکت خودروساز آلمانی بی ام و دارای رتبه ۲۸ جهانی برای بیست و دومین سال پیاپی توانست این جایگاه را حفظ کند.
همچنین شرکت مشاوره ایرلندی اکسنچر دارای رتبه ۳۳ جهان برای
چهاردهمین سال پیاپی در این پله ایستاد

https://t.me/ExecutiveManagement

KPI ?!