سرمقاله امروز:

ناهمخوانی تحصیل و شغل

👤 دکتر مهدی فیضی

✍️ در بازار کار ممکن است، فرد در سمت عرضه، سطح توانایی خود را بداند؛ اما معمولا بنگاه استخدام‌کننده قادر به مشاهده چنین ویژگی ناملموسی نیست. مدرک تحصیلی می‌تواند به‌عنوان علامتی از دانش، توانایی، مهارت، هوش و پشتکار برای بنگاه‌ها استفاده شود، در نتیجه، شکاف اطلاعاتی را کاهش دهد.

✍️ مایکل اسپنس(Michael Spence) برنده نوبل اقتصاد، در مقاله معروف خود به نام «علامت‌دهی در بازار کار»(Job Market Signaling) نشان داد که حتی اگر تحصیلات به بهره‌وری فرد کمک نکند، باز هم می‌تواند برای هر دو سمت عرضه و تقاضا در بازار کار ارزش داشته باشد. اگر ساختار هزینه-فایده مناسب وجود داشته باشد، کارمندان خوب، تحصیلات خود را به‌منظور نشان‌دادن بهره‌وری بالاترشان ارتقا خواهند داد.

✍️ نتایج طرح آمارگیری نیروی کار در کشور در سال‌های اخیر نشان می‌دهد که نه‌تنها ظاهرا بین تحصیلات عالی از سویی و شغل و درآمد بهتر از سوی دیگر، رابطه مستقیم دیگر وجود ندارد، بلکه به نظر می‌رسد، در بسیاری از رشته‌ها به صورت عکس معنادار شده است.

✍️ به‌منظور بررسی دقیق‌تر این پدیده می‌توانیم از پدیده «ناهمخوانی تحصیل-شغل» (Education-Job Mismatch) در ادبیات بازار نیروی کار کمک بگیریم...👇

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir

https://b2n.ir/g27179

واکاوی رابطه بین تحصیلات عالی و بیکاری

🟣 طبق آمارهای منتشرشده از سوی مرکز آمار ایران، در چند سال گذشته، میزان بیکاری دیپلمه‌‌‌ها در سال‌های اخیر کمتر از میزان بیکاری لیسانسه‌‌‌هاست! هرچند این روند در تحصیلات تکمیلی ادامه پیدا نمی‌‌‌کند و میزان بیکاری برای کسانی که مدرک دکتری دارند، به‌طور کلی از همه گروه‌‌‌های مدرکی کمتر است؛ اما براساس آمار منتشرشده از سوی مرکز آمار ایران، این پرسش در ذهن نیروی کار ایرانی مطرح می‌شود که آیا برای یافتن شغل، دیپلمه ماندن بهتر است یا لیسانسه بودن؟

🟣 این پرسش، سوال مهمی است که می‌‌‌تواند نظام آموزشی کشور ما را به چالش بکشد و ذهن نیروی کار ایرانی را درگیر کند. به‌عبارتی، به‌نظر می‌رسد، ریسک تحصیلات دانشگاهی برای نیروی کار ایرانی در حال افزایش است. از این جهت، پرونده امروز باشگاه اقتصاددانان را به بررسی این پرسش و چرایی و چگونگی آن اختصاص داده‌‌‌ایم👇

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir

https://b2n.ir/d58812

فهرست باهوش‌ترین سلبریتی‌های جهان

👈 تارانتینو در صدر قرار دارد و ویل اسمیت در جایگاه دوم است؛

🧠 ضریب هوشی یا IQ نتیجه یک آزمون استاندارد‌شده برای ارزیابی رشد شناختی یا مهارت‌های استدلالی یک فرد است. وب‌سایت iqcertificate.org در آخرین مطلب خود، فهرستی از باهوش‌ترین افراد مشهور جهان را منتشر کرده که در میان آنها نام بسیاری از سلبریتی‌های هالیوود نیز به چشم می‌خورد.

🧠 در این فهرست نیکولا تسلا با بهره هوشی ۱۸۹ در صدر قرار دارد و پس از او «مارلین ووس ساونت» ستون‌نویس، روزنامه‌نگار، نویسنده، و نمایشنامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا قرار دارد که با بهره هوشی ۱۸۶ پس از تسلا در جایگاه دوم فهرست نشسته است. این روزنامه‌نگار آمریکایی هم‌اکنون ۷۶ سال دارد و باهوش‌ترین انسان زنده دنیا خوانده می‌شود. با این حال بر اساس فهرستی که منتشر شده سلبریتی‌هایی که ضریب هوشی آن‌ها از همه بالاتر است از این قرارند:

🧠 کوئنتین تارانتینو، ویل اسمیت، آیشا تایلر، اشتون کوچر، شارون استون، مریل استریپ، مت دیمون، اپرا وینفری، کیشا رز سیبرت و وین دیزل.

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد
@den_ir

yun.ir/f0adxa

http://www.farhangiannews.ir/view-36217.html
روندهای آتی مدیریت منابع انسانی

✳️ با استفاده از این ۷ عبارت با اقتدار در محل کار ظاهر شوید.

✅ اگر می‌خواهید در محیط کار و حتی در زندگی شخصی فردی مقتدر باشید، لازم است برخی عبارت‌ها را در خودتان تغییر داده و با ادبیات ارتباطی جدیدی با دیگران صحبت کنید. برخی عادت‌های گفتاری در ما نهادینه شده‌اند ولی قابل اصلاح هستند. در این مطلب ۷ عبارت کاربردی ارائه شده که موجب حضور با اقتدار در محل کار می‌شود.

1️⃣ «کاری که می‌توانم انجام بدهم این است که...»

به جای اینکه بگویید «نمی‌توانم»، موقع رد کردن درخواست می‌توانید بگویید «کاری که می‌توانم انجام بدهم این است که ...» بدین ترتیب مشتری یا همکار شما متوجه می‌شود شما مایل به همکاری هستید ولی برای همکاری خود حد و مرزی تعیین کرده‌اید.

2️⃣ «به دنبال پاسخ این سوال می‌روم»

زمانی که پاسخ سوالی را نمی‌دانید، بهترین کار این است که به جای وانمود کردن به دانستن چیزی که نمی‌دانید، خیلی راحت بگویید «به دنبال پاسخ این سوال خواهم رفت.»
در این صورت کارفرما یا همکار شما متوجه می‌شود که شما به دنبال حل سوالات و مشکلات هستید و برای آن تلاش می‌کنید تا یک قدم جلوتر بروید.

3⃣ «آیا می‌توانی ...»

زمانی که می‌خواهید همکارتان برای شما کاری انجام دهد از این جملات استفاده نکنید: «می‌دانم که چقدر سرت شلوغ است.» یا «عذرخواهی می‌کنم وقت شما را می‌گیرم.»
این جملات نشان می‌دهند شما به کاری که می‌خواهید واگذار کنید، مطمئن نیستید و آن را باری اضافی برای همکار خود می‌دانید. اگر لازم است کاری انجام شود، نیازی به عذرخواهی یا گفتن جملات اضافی نیست. درخواست خود را دوستانه و با احترام مطرح کنید.

4⃣ «بیایید این مسئله را حل کنیم»

وقتی مشکلی رخ می‌دهد و شما مسئول آن موضوع هستید، تعارف‌های بی‌مورد را کنار بگذارید. با استفاده از جملاتی مانند «بیایید این مساله را حل کنیم.» می‌‌توانید به صورت شفاف مشکل را مطرح کرده و در مورد راهکارها صحبت کنید. از زاویه اقتدار وارد حل مساله شوید نه از موضع ضعف.

5⃣ «خوشحالم که اینطور بوده ...»

وقتی فردی در محیط کار از عملکرد شما تعریف می‌کند، به جای پاسخ‌های ضعیفی مانند «کار خاصی نکردم» یا «چیزی نبود» یا «می‌توانست بهتر باشد» به راحتی تشکر کنید و بگویید «خوشحالم اینطور بوده ...»

6⃣ «می‌‌خواهم به شما کمک کنم»

اگر همکار یا مدیر شما دچار مشکلی کاری شده و می‌خواهید او را آرام کنید، می‌توانید با تایید احساسی که او در آن لحظه دارد بگویید: «متوجه شدم که ناراحت هستید،‌ تمایل دارم در این شرایط به شما کمک کنم.»

7⃣ «خوشحالم که توانستم به شما کمک کنم»

وقتی به همکار خود کمک کردید و او از شما تشکر کرد به راحتی می‌توانید بگویید: «خوشحالم که توانستم کمک کنم» و احساس خود را با او به اشتراک بگذارید.