👆👆برای تدوین شایستگی‌های رهبران در سازمان، دو رویکرد وجود دارد: کتابخانه شایستگی، مدلهای شخصی‌سازی شده و توسعه یافته توسط سازمانها.
رویکرد اول، یعنی کتابخانه شایستگی توسط اکثر مشاورین رهبری استفاده شده است. آنها معمولاً کتابخانه‌ای از 30 تا 50 شایستگی را به سازمان ارائه می‌کنند و مشتریانشان بر اساس آن مدل شخصی‌سازی شده‌شان را تدوین می‌کنند.
در سوی دیگر طیف، مدل‌هایی وجود دارد که توسط خود شرکت توسعه می‌یابد. این مدل‌ها چابک، دقیق و شامل صرفاً شایستگی‌هایی هستند که برای کل سازمان یا در بعضی موارد بخش‌های خاصی از آن بکار گرفته می‌شود.
یک تفاوت کلیدی بین دو رویکرد کتابخانه شایستگی و مدل توسعه یافته شخصی، تعداد شایستگی‌هاست. اما درباره محتوا چطور؟
اصولا اینطور تصور می‌شود که رویکرد کتابخانه شایستگی با ارائه کردن شایستگی‌های بیشتر، آنچه برای یک رهبر معنادار است را به صورت جامع‌تر توصیف می‌کند.
اما مؤسسه دیلویت با بررسی دقیق این دو رویکرد نشان داد که محتوای شایستگی این دو تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند. بر همین اساس دیلیوت مدل قابلیت رهبری را معرفی کرد که نشان می‌دهد کتابخانه شایستگی و مدلهای شایستگی که توسط سازمانها توسعه می‌یابد، شایستگی‌های اساسی مشترکی را بیان می‌کنند. این مدل شامل هفت شایستگی است که برای همه رهبران سازمان مورد نیاز است.
رویکرد اول، یعنی کتابخانه شایستگی توسط اکثر مشاورین رهبری استفاده شده است. آنها معمولاً کتابخانه‌ای از 30 تا 50 شایستگی را به سازمان ارائه می‌کنند و مشتریانشان بر اساس آن مدل شخصی‌سازی شده‌شان را تدوین می‌کنند.
در سوی دیگر طیف، مدل‌هایی وجود دارد که توسط خود شرکت توسعه می‌یابد. این مدل‌ها چابک، دقیق و شامل صرفاً شایستگی‌هایی هستند که برای کل سازمان یا در بعضی موارد بخش‌های خاصی از آن بکار گرفته می‌شود.
یک تفاوت کلیدی بین دو رویکرد کتابخانه شایستگی و مدل توسعه یافته شخصی، تعداد شایستگی‌هاست. اما درباره محتوا چطور؟
اصولا اینطور تصور می‌شود که رویکرد کتابخانه شایستگی با ارائه کردن شایستگی‌های بیشتر، آنچه برای یک رهبر معنادار است را به صورت جامع‌تر توصیف می‌کند.
اما مؤسسه دیلویت با بررسی دقیق این دو رویکرد نشان داد که محتوای شایستگی این دو تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند. بر همین اساس دیلیوت مدل قابلیت رهبری را معرفی کرد که نشان می‌دهد کتابخانه شایستگی و مدلهای شایستگی که توسط سازمانها توسعه می‌یابد، شایستگی‌های اساسی مشترکی را بیان می‌کنند. این مدل شامل هفت شایستگی است که برای همه رهبران سازمان مورد نیاز است.
Forwarded from دکتر محمود سریع القلم
Telegraph
چگونه یک جامعه سالم می‌شود؟ سی روش
1- منابعِ مستقلِ مالی اکثریتِ مطلقِ مردم از دولت 2- منابعِ یادگیری شهروندان: 10 درصد شفاهی، 90 درصد کتاب خوانی؛ 3- شروع نقدِ فرزندان توسطِ مادران و پدران از 5 سالگی؛ 4- داشتن اِلیتِ منسجمی که به فکرِ 30 سالِ آیندۀ کشورباشد؛ 5- مطالعۀ حداقل دو کتابِ تاریخی…
تنها ۹ درصد از شاغلان ایرانی به کار خود تعهد و دلبستگی دارند! 📊بر اساس آخرین نظرسنجی موسسه گالوپ، تنها ۲۱ درصد از افراد شاغل در سراسر جهان نسبت به کار خود تعهد و دلبستگی دارند. این عدد برای شاغلین در ایران برابر ۹ درصد است! ✍ نظرسنجی گالوپ درباره «وضعیت محیط کار» هر ساله در تعداد زیادی از کشورهای جهان برگزار می‌شود. جامعه آماری این پژوهش افراد شاغل در هر کشور محسوب می‌شوند. ❇️لازم به تذکر است که گالوپ برای تعیین میزان افراد شاغلی که نسبت به کار خود تعهد دارند، از یک فرمول مشخص استفاده می‌کند که شامل ۱۲ گویه درباره تجربیات ادراکی، عاطفی و رفتاری افراد در محیط کار است. کیو آنالتیکز؛ جهان از دریچه اعداد
✳️ نشانه های رفتاری افراد با هوش هیجانی بالا
۱. می فهمید بیشتر بدرفتاری آدم های اطرافتون ریشه در اضطراب و ترسشون داره: دنیا دیگه براتون پر از هیولا نیست.
۲. یاد می گیرید آدما بطور خودکار از محتویات مغز شما اطلاع ندارند: پس حرف می زنید و دیگران رو سرزنش نمی کنید که نمی فهمنتون.
۳. یاد می گیرید که شما هم اشتباه می کنید: پس معذرت خواهی می کنید.
۴. اعتماد بنفس رو یاد می گیرید: نه که فوق العاده اید! نه. در واقع می فهمید هممون با آزمون و خطا زندگی می کنیم. عیبی هم نداره.
۵. اعضای خانواده را می بخشید: اونا هم درگیر ترس و اضطراب های خودشونن.
۶. می فهمید یه مسئله مهم رو پیش نکشید مگر خودتون و طرف مقابل استراحت کرده باشید. سرحال باشید. غذا خورده باشید و استرس یا عجله نداشته باشید.
۷. قهر نمی کنید: یادتون نمیره که یه روز می آید که ما نیستیم. حرف می زنید و می بخشید.
۸. دست از کمالگرایی برمی دارید: هیچ چیزی بی نقص نیست. از به اندازه کافی خوب بودن قدردانی می کنید.
۹. یاد می گیرید شکاک بودن درباره نتایج امور یه فضیلته.
۱۰.می فهمید نقاط ضعف آدما با نقاط قوتشون گره خورده: مثلا دیگه از کسی که خیلی منظم نیست ناراحت نمی شید چون می دونین به جاش شاید خلاقه.
۱۱. به آسونی عاشق نمی شید: همه هر چقدم از دور برازنده و دلپذیر باشند از نزدیک مشکلات خودشون رو دارن. پس وفادار می مونید.
۱۲. می فهمید زندگی با شما آسون نیست.
۱۳. یادمی گیرید خودتون رو بخاطر خطاها و حماقت هاتون ببخشید: بیشتر با خودتون رفاقت می کنید. همه ما به نوعی احمقیم.
۱۴. یادمی گیرید با کله شقی های بچگانتون که هرگز هم از بین نمیرن به صلح برسید: تلاش نمی کنید که همیشه بزرگسال باشید. همه ما بچه ایم.
۱۵. برای شادی درازمدت به پروژه های بلندمدت دل نمی بندی: اگه دمی بی دردسر سپری بشه هم خوشحالتون می کنه.
۱۶. دیگه برات مهم نیست بقیه راجع بهت چی فکر می کنند.
۱۷. بازخورد دیگران رو راحتتر می پذیرید: در برابر انتقاد ها زره نمی پوشید.
۱۸. می فهمی باید دیدتو نسبت به درد هات وسیع کنی. بیشتر به طبیعت و آسمون شب و کهکشان های دور توجه می کنی.
۱۹. می فهمید گذشته ای که داشتید در پاسخ دادن شما به وقایع تاثیر داشته: می پذیرید بدلیل وقایع کودکی مستعد خطا و افراط هستید. با شک به اولین برداشت و احساستون نگاه می کنید.
۲۰. دوست بهتری می شید چون می دونید دوستی یعنی به اشتراک گذاشتن آسیب پذیری ها
۱. می فهمید بیشتر بدرفتاری آدم های اطرافتون ریشه در اضطراب و ترسشون داره: دنیا دیگه براتون پر از هیولا نیست.
۲. یاد می گیرید آدما بطور خودکار از محتویات مغز شما اطلاع ندارند: پس حرف می زنید و دیگران رو سرزنش نمی کنید که نمی فهمنتون.
۳. یاد می گیرید که شما هم اشتباه می کنید: پس معذرت خواهی می کنید.
۴. اعتماد بنفس رو یاد می گیرید: نه که فوق العاده اید! نه. در واقع می فهمید هممون با آزمون و خطا زندگی می کنیم. عیبی هم نداره.
۵. اعضای خانواده را می بخشید: اونا هم درگیر ترس و اضطراب های خودشونن.
۶. می فهمید یه مسئله مهم رو پیش نکشید مگر خودتون و طرف مقابل استراحت کرده باشید. سرحال باشید. غذا خورده باشید و استرس یا عجله نداشته باشید.
۷. قهر نمی کنید: یادتون نمیره که یه روز می آید که ما نیستیم. حرف می زنید و می بخشید.
۸. دست از کمالگرایی برمی دارید: هیچ چیزی بی نقص نیست. از به اندازه کافی خوب بودن قدردانی می کنید.
۹. یاد می گیرید شکاک بودن درباره نتایج امور یه فضیلته.
۱۰.می فهمید نقاط ضعف آدما با نقاط قوتشون گره خورده: مثلا دیگه از کسی که خیلی منظم نیست ناراحت نمی شید چون می دونین به جاش شاید خلاقه.
۱۱. به آسونی عاشق نمی شید: همه هر چقدم از دور برازنده و دلپذیر باشند از نزدیک مشکلات خودشون رو دارن. پس وفادار می مونید.
۱۲. می فهمید زندگی با شما آسون نیست.
۱۳. یادمی گیرید خودتون رو بخاطر خطاها و حماقت هاتون ببخشید: بیشتر با خودتون رفاقت می کنید. همه ما به نوعی احمقیم.
۱۴. یادمی گیرید با کله شقی های بچگانتون که هرگز هم از بین نمیرن به صلح برسید: تلاش نمی کنید که همیشه بزرگسال باشید. همه ما بچه ایم.
۱۵. برای شادی درازمدت به پروژه های بلندمدت دل نمی بندی: اگه دمی بی دردسر سپری بشه هم خوشحالتون می کنه.
۱۶. دیگه برات مهم نیست بقیه راجع بهت چی فکر می کنند.
۱۷. بازخورد دیگران رو راحتتر می پذیرید: در برابر انتقاد ها زره نمی پوشید.
۱۸. می فهمی باید دیدتو نسبت به درد هات وسیع کنی. بیشتر به طبیعت و آسمون شب و کهکشان های دور توجه می کنی.
۱۹. می فهمید گذشته ای که داشتید در پاسخ دادن شما به وقایع تاثیر داشته: می پذیرید بدلیل وقایع کودکی مستعد خطا و افراط هستید. با شک به اولین برداشت و احساستون نگاه می کنید.
۲۰. دوست بهتری می شید چون می دونید دوستی یعنی به اشتراک گذاشتن آسیب پذیری ها