یکی از تنش زا ترین حرکات ج.ا، میتواند حمله به پایگاه ها و هواگردها مستقر در جزیره اروپایی قبرس باشد. وضع وقتی میتواند پرتنش تر شود که حملاتی به جزیره کرت یونان که مکان احتمالی برخی هواگردها است هم صورت گیرد که طبعا با برد تئوریک 2000km موشکی، نیازمند پرتاب از نواحی مرزی کشور است.

@Exciton_missile_program 🚀

بعضا دنبال کردن یکسری از اخبار، سر نخ رویدادهای مشخصی را به ما میدهد! مواردی نظیر خبر فوق یعنی نگرانی از هدف قرار گرفتن و انهدام زیر ساخت های نفتی و پتروشیمی یعنی در ذهن مسئول امر این مسئله وجود دارد که ممکن است اینبار بر خلاف جنگ 12 روزه، یک جنگ زیر ساختی تمام عیار رخ بدهد.

از آنجایی که ج.ا در دفاع از زیر ساخت های غیر نظامی اکیدا ناتوان است (مشابه ناتوانی که در دفاع از زیر ساخت های نظامی در جنگ 12 روزه دیدم) پس در نهایت مانورهایی برای کنترل ابعاد این مسئله پس از وقوع آن برگزار میشود! صنایع نفتی و پتروشیمی ایران، اهداف بسیار آسانی برای تهاجم احتمالی حریفانی نظیر آمریکا و اسرائیل هستند به ویژه از این جهت که عمق دفاعی خاصی هم ندارند (صد البته برای اهداف دارای عمق دفاعی قابل توجه هم دیدیم که دفاع موثری عملا صورت نگرفت)

#بررسی
#پدافند_غیر_عامل

@SNTankograd

شهرهای موشکی ایران و موج اول حملات احتمالی امریکا

تخمین دقیق تعداد شهرهای موشکی یا انبارهای بزرگ زیرزمینی نیروی هوافضای سپاه بر اساس اطلاعات فضای مجازی ممکن نیست و احتمالا ده‌ها مقر کشف شده/نشده دیگر نیز در مناطق مختلف ایران به ویژه مرکز و شرق وجود دارند، اما بر اساس آنچه ماهواره های شناسایی غربی و اندیشکده های امنیتی مشهور تا امروز به همراه تصاویر آنها معرفی کرده اند 25 شهر موشکی اصلی از شمال غربی تا سواحل جنوبی ایران وجود دارد.

از این 25 مقر، 19 مورد در جریان جنگ 12 روزه هدف حملات اسرائیل قرار گرفت: 10 شهر موشکی با آسیب و خسارات بسیار شدید تاسیسات سطحی یا ورودی تونل مواجه شدند، 7 مقر دجار اسیب های نسبی و 2 مقر نیز با آسیب جزئی مواجه شدند.

6 شهر موشکی ایران (همگی در جنوب و نزدیکی سواحل خلیج فارس) کاملا سالم و دست نخورده باقی ماندند که برخی از آنها از نظر گستردگی و اهمیت استراتژیک، در سطح شهرهای موشکی خرم آباد یا اصفهان قابل قیاس هستند

این 6 مقر موشکی، احتمالا از اهداف اصلی امریکا در موج نخست حمله با موشک های کروز تاماهاوک یا نسخه های هواپرتاب نظیر Jassm خواهند بود (تونل و تاسیسات سطحی)

@Minas_Tirith2024

در جنگ 12 روزه هدف اسرائیلی‌ها در ضربه به پایگاه‌های موشکی کاهش پرتاب بوده است تا کار اساسی تری مثل نابودی خود سایتهای زیر زمینی. مثلا در پایگاه قم، آنها قسمت پیچ مسیر عبور و مرور را که به بالای کوه شیب‌دار است را هدف قرار دادن که تعمیر آن راحت و سریع نیست. یا تاسیساتی روی زمین را زدند.

@Exciton_missile_program 🚀

#فوری

⭕️بر اساس آخرین بروزرسانی ناوگروه تهاجمی فورد هم اکنون به تنگه جبل الطارق رسیده و گمان می رود تا 10 روز آینده به منطقه برسد.

⭕️ناوگروه جورج بوش نیز همچنان در پایگاه خانگی خود مشغول انجام تمرینات پیش از اعزام است.

✒️ #Ethan
📃@Cataphract1

@Exciton_missile_program 🚀

مقایسه‌هایی که گاهی با امکانات آمریکا در جنگ 2003 علیه عراق یا عملیات طوفان صحرا (1991) انجام می‌شود، نیازمند توجه به تفاوت‌های اساسی است:

1- آمریکا در سناریوی ایران به دنبال تهاجم زمینی گسترده نیست (شاید عملیات ویژه زمینی انجام شود). بنابراین نیازی به پشتیبانی هوایی نزدیک (CAS) از لشکرهای بزرگ زرهی و نیروهای درگیر در نبرد بزرگ نزدیک ندارد (در نبردهای کوچکتر شاید).

2- استفاده گسترده از مهمات هدایت دقیق باعث کاهش تعداد مورد نیاز هواگردها می‌شود. در طوفان صحرا: حدود 8% مهمات هدایت دقیق بود.
در حمله به عراق (2003): این رقم به 68% رسید.
اکنون این نسبت بالای 90% است و شاید اکنون به نزدیک ۱۰۰٪ نیز برسد.

3- جنگ شبکه‌محور، اشتراک‌گذاری هدف‌یابی، تهدیدات و اطلاعات دقیق ماهواره‌ای و حسگرها، عملیات را بسیار بهینه‌تر، هماهنگ‌تر و همبسته‌تر کرده است.

4- عراق در سال 1991 یکی از بهترین شبکه‌های پدافندی و نیروی هوایی جهان را داشت و خنثی‌سازی آن نسبتا زمان‌بر و پرتلفات بود. ایران امروز چنین شرایطی ندارد و آمریکا اکنون تعداد قابل توجهی جنگنده پنهانکار مدرن در اختیار دارد.

5- ج.ا دارای زرادخانه عظیمی از موشک‌های بالستیک است که عراق فاقد آن بود. اما حفاظت از این زرادخانه با پدافند هوایی ضعیف، نیازمند پایگاه‌های زیرزمینی است. این امر باعث تمرکز توان در مراکز خاص یا اطراف آن‌ها می‌شود (سنترالایز شدن). شناسایی، مهار پرتاب و گشت‌زنی بر فراز آنها را آسان‌تر می‌کند.
امکان پراکنده‌سازی و جابه‌جایی محدود (با دید کم در شب) وجود دارد (مشابه راهبرد اصلی عراق)، اما این روش: ظرفیت پرتاب کمتری تضمین می‌کند، امنیت کامل ندارد، با این حال به‌مراتب بهتر از حبس شدن کامل در داخل پایگاه‌هاست.

6- تجربه جنگ 12 روزه به اسرائیل و غرب نشان داد که استفاده از پهپادهای برد بلند با ماندگاری پروازی بالا، بهترین روش برای شناسایی و حمله به اهداف به ویژه اهداف متحرک است. این کار بار عملیاتی جنگنده‌ها را به شدت کاهش می‌دهد. در آن درگیری، حدود 60% مهمات پرتاب‌شده توسط اسرائیل از سوی پهپادها انجام شد.

7- به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، در هر درگیری احتمالی با ایران، اسرائیل مشارکت خواهد داشت و بین 300-350 جنگنده به مجموع نیروی تهاجمی اضافه می‌کند. تجربه عملیاتی نسبتا جدید اسرائیل در خاک ایران، اهمیت این موضوع را دوچندان می‌کند.

8- ناوهای مدرن آمریکایی (مانند کلاس Ford) امکان انجام تعداد سورتی پروازی عملیاتی بیشتری را در یک بازه زمانی خاص فراهم می‌کنند.

9- هوش مصنوعی و نرم‌افزارهای پیشرفته مدیریت نبرد، دید عملیاتی و کارآمدی بسیار بالاتری برای تصمیم‌گیری استراتژیک در اختیار فرماندهان قرار می‌دهند.

10- عراق تقریبا فاقد نیروی دریایی موثر بود، در حالی که ج.ا سرمایه‌گذاری قابل توجهی روی نیروی دریایی نامتقارن (منطقه نزدیک) انجام داده و زرادخانه بزرگی از موشک‌های ضدکشتی دارد. بخشی از این توان (به‌ویژه پایگاه‌ها) همچنان از مشکل تمرکز رنج می‌برند و آسیب‌پذیری هایی دارند. اما بخشی دیگر از توان ضد کشتی به عمق کشور منتقل شده تا موشک‌هایی را از عمق کشور پرتاب کنند. این موضوع به سناریوی پراکندگی و مقابله با واحدهای متحرک موشکی کشیده می‌شود.

11- آمریکایی‌ها توانمندی جاسوسی الکترونیکی قابل توجهی در ایران دارند، اما به نظر می‌رسد همچنان بخش مهمی از موفقیت طرح‌ریزی‌هایشان به اطلاعات انسانی قوی موساد در ایران وابسته است که در مجموع به بهینه‌سازی عملیات کمک بزرگی می‌کند.

موارد دیگری هم وجود دارد، اما برای جلوگیری از طولانی شدن بحث، به همین‌جا بسنده می‌کنم. در نهایت فارغ از میزان ادوات، اراده سیاستگذاران دو سمت درگیری است که سرنوشت میدان را روشن خواهد کرد.

پایان (محسن ریحانی)

@Exciton_missile_program 🚀

⚜گزارش شده ٢۴ فروند از ۳۶ فروند جنگنده تخصصی سرکوب پدافند هوایی F-16CJ Wild Weasel نیروی هوایی آمریکا در راه خاورمیانه هستند...

📃@Cataphract1

در صورت بروز درگیری بین ایران و محور آمریکا-اسرائیل، آنچه رخ خواهد داد در قالب نبرد پر شدت کوتاه‌مدت اختصارا HISDC قرار میگیرد. این نوع از نبرد به معنی اعمال حجم قابل توجهی از قدرت آتش و تمرکز بالای توان نظامی در یک بازه زمانی کوتاه مدت است. به صورت خلاصه شدت بالای درگیری در مدت زمان کوتاه.

هدف از این نوع از نبرد چیست؟ در هم شکستنِ سریع اراده و ساختار فرماندهی دشمن و وادار کردن آن به پذیرش شروط پیش از آن است که فرصت بازسازی یا دخالت دیپلماتیک سایرین را پیدا کند.

این نوع از نبرد ویژگی های خاص خود را دارد از جمله فشردگی زمانی و سرعت عملیاتی (آنچه تحت عنوان Temporal Compression در اجرای عملیات مطرح میشود)، نرخ فرسایش بسیار بالا (خسارت و تلفات بالا در کوتاه مدت)، اجرای عملیات چندقلمرویی یا Multi-Domain Operations که صرفا بر روی هوا نیست بلکه در دریا، فضا، هوا و زمین و ایضا در بعد سایبری در جریان است، نبرد شبکه محور و تکنولوژی محور (اعمال برتری تکنولوژیکی و استفاده از مزیت های جنگ شبکه محور برای برتری بر حریف) و ......

#مفاهیم
#بررسی

@SNTankograd

از مشکلات نیروی هوایی اسرائیل در جنگ 12 روزه فرسودگی عملیاتی ناشی از پرواز در مسیر طولانی و پشتیبانی بود، فرمانده نیروی هوایی اسرائیل در جلسه‌ای برای پایان جنگ آنرا بیان کرده بود. این بار آنها در پی رفع این ضعف هستند. آمریکا هم با این حجم تجهیزات بدنبال امکان ایجاد یک توان ممتد عملیاتی هم است، نه صرفا ایجاد یک عملیات حجیم.

@Exciton_missile_program 🚀

⚡️🇺🇸🇮🇱🇮🇷 Ynet:

نیروهای آمریکا و اسرائیل برنامه‌های دقیق برای حملات گسترده علیه ایران را هماهنگ کرده‌اند که احتمالاً با خنثی‌سازی سامانه‌های پدافندی ایران برای ایجاد برتری هوایی آغاز خواهد شد. اهداف بعدی شامل مخزن موشک‌های بالستیک ایران، شبکه پهپادی و ناوگان نیروی دریایی سپاه پاسداران است تا از هرگونه اختلال در تنگه هرمز جلوگیری شود. تاسیسات اصلی هسته‌ای در نطنز و فردو در حال حاضر عملیاتی نیستند و تقویت شده‌اند. یک تاسیسات زیرزمینی عمیق‌تر در جنوب نطنز هنوز دست نخورده باقی مانده و نیروهای آمریکایی ممکن است توانایی حمله به آن را داشته باشند