با وجود نیروهای آمریکایی در عراق و سوریه، ایران چیز دیگری نیز می خواهد. مقامات دفاعی آشنا با اطلاعات ایران به من می گویند که ایران معتقد است حمله ای که منجر به کشته شدن چندین نظامی آمریکایی شود، می تواند کنگره آمریکا را تحریک کند تا تمام نیروهای آمریکایی را از این دو کشور خارج کند. اگر تعداد تلفات به اندازه کافی کم باشد، ایران شرط بندی می کند که می تواند از درگیری همه جانبه با ایالات متحده جلوگیری کند.

ایالات متحده نمی تواند با هدف قرار دادن شبه نظامیان جانشین خود بر رفتار ایران تأثیر بگذارد. با این حال، مواردی که آمریکا زیان‌های مستقیم و نتیجه‌ای را بر جمهوری اسلامی تحمیل کرده است، در مهار اقدامات خصمانه موفق بوده است. یک نمونه قابل توجه در جریان جنگ نفتکش ها در سال 1988 بود که به دستور رئیس جمهور ریگان، کشتی های آمریکایی بیش از نیمی از ناوگان دریایی ایران را منهدم کردند و باعث پایان جنگ طلبی ایران و متقاعد کردن خمینی برای پایان دادن به درگیری طولانی با عراق شد. نمونه جدیدتر، حذف هدفمند قاسم سلیمانی، رهبر سپاه قدس در ژانویه 2020 بود که باعث کاهش محسوس خصومت‌های ایران علیه نیروها و منافع آمریکایی در خاورمیانه شد.

برای بازگرداندن بازدارندگی و محدود کردن تشدید تنش، نیروهای آمریکایی باید به دارایی‌های ارزشمند تهران حمله کنند. به عنوان مثال، یک حمله محدود و دقیق علیه پایگاه های آموزشی سپاه در داخل ایران، پیامی را ارسال می کند که دولت از مبادلات رفت و برگشتی در داخل سوریه فراتر رفته است. چنین حمله‌ای علیه تأسیسات خالی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از یک جنگ گسترده‌تر جلوگیری می‌کند و فضا را برای گسترش می‌دهد. یک پیام عمومی غیرقابل انکار باید به دنبال داشته باشد و روشن کند که گروه‌های حمله ناو هواپیمابر در منطقه هستند تا از نردبان پله‌روی صعود کنند، در صورتی که ایران تصمیم بگیرد این کار را انجام دهد و به اهداف مهم‌تر ایرانی آسیب کوبنده وارد کند. به همین ترتیب، حمله به دارایی‌های نیروی دریایی سپاه در خلیج فارس و به دنبال آن یک پیام عمومی روشن، بازدارندگی را باز می‌گرداند.