خون بخواه، جونم برات.
نور بخواه، خونه‌م برات.
نخواب ولی شونه‌م برات.

گفتن نمی‌شه، من رفتم جلو که منم دیدم نمی‌شه.

اولین مرحله متفاوت بودن اینه که بفهمی تفاوت خاصی نداری با بقیه.

تو بده تکیه به دیوار. همه تن دیوارم.

این دختره یجوری زیباست که من برم پرتقال بیارم، موقع دیدنش، جای پوست کندن دستم رو ببرم.

فقط دوتا موز؟ یکی هم بردارید بخوریم.

یاد آوری کنیم که چنان نماند و چنین نیز نخواهد ماند.

اگه بخواید یکی رو توی وقت کاریش وقتی داره کار می‌کنه خوشحال کنید چیکار می‌کنید؟

هدف اینه که ببینم چقدر فکر هامون نزدیکه.

یه حس گوهی دارم که دلیلش رو نمی دونم.

دلیلش رو یادم اومد. واقعا بی اهمیت بود. الان حس بهتری دارم.

دارم بالا میارم. زیادی خودخوری کردم.

آدم بد غذا تو سکس هم خوب عمل نمی کنه.

بعنوان یه خدای نیمه وقت، تمام تلاشم این بود که «آن را که منم خرقه، عریان نخواهد شد هرگز/ و آنرا کم منم چاره، بیچاره نخواهد شد هرگز».

غیر مستقیم دارم به اون خدا تمام وقته تیکه میندازم.

صبح به خیر.

اگه زدی باید جوری بزنی که پا نشم وگرنه من هیچوقت قرار نیست یادم بره.

دو روزه گیاه خوارم. خسته شدم. تا عصر اگه این دختره پا داد که داد نداد دیگه شام کباب برگ.

من توی طنز موقعیت خیلی خوبم. اون موقعیتی که هیچوقت پیش نمیاد.