متاسفانه باورپذیر نیستید با هیچ متر و معیاری. نهایتا شبیه فیلم های فانتزی هالیوود هستید. آدم می‌دونه قشنگه ولی برای چند ساعت تفریح نگاهشون می‌کنه و نمی‌تونه باورشون کنه که هستن.

توی توییتر دیدم که دوستی پرسیده بود «وسط سکس چی می‌چسبه؟» والا هیچی مثل یه بشقاب سیراب شیردون خوردن حال نمی‌ده وسط سکس.

آخه سواله؟

اون سوالي باش ك قابل حل برا ادماي سطحي بين نباشي

اون سوالی باش که آدمای سطحی بین اشتباه حل می‌کننت.همونی که تو نگاه اول می‌گن این چه سوال چرت و آسونیه و ازش می‌گذرن ولی تا خود صبح هم نمی‌تونن حل کننت.

اینکه اشتباه های خودتون رو یادتون می‌ره و برای بقیه رو‌ یادتون می‌مونه اسمی نداره؟

یه بخشی از داستان شیطان و دوشیزه پریم بودش که یه نفر داشت تو دلش با خدا حرف می‌زد و کفر می‌گفت ولی شیطان که اون کنار وایساده بود از این کارش ناراحت شد. چرا؟ چون بعد سال ها اولین باری بود که داشت با خدا حرف می‌زد، مهم نبود چی می‌گه.

خواستم بگم تا وقتی از کسی ناراحتم یعنی بیش‌تر از اینکه ازش بدم بیاد، ازش خوشم میاد. اون روزی که بدم بیاد نادیده می‌گیرم نه اینکه ناراحت بشم.

داخل پرانتز یا براکت یا کروشه اینو در نظر داشته باشید که کتاب قشنگیه، وقت کردید بخونید «شیطان و دوشیزه پریم» رو.

منصفانه نیست که یه عده تعدادِ کشورهایی از دنیا که دیدن بیش‌تر از تعداد شهر هایی هستش که من دیدم.

متاسفانه چند وقت یبار یادم می‌ره که چرا فراموش کردمتون.

چیزی ندارم برای باختن.تهش یا می‌برم یا همین می‌مونم.

متاسفانه تحملِ هرچی دارم جز ناز خریدن یا تحمل آدمای کسشعری که تو رو چیزی جز وسیله ای برای گذر زمانشون نمی‌بینن‌.

گروه اول حوصله سربر هستن چون کاری که باید زود تموم بشه رو‌الکی طولانی می‌کنن و از این طولانی تر شدن و اینکه کسی نازشون رو بکشه لذت می‌برن.

گروه دوم هم که خب ارزش وقت گذاشتن ندارن، دارن؟ اینطور بنظر نمی‌رسه. اینکه ازشون خوشت بیاد یا نه بستگی به ارزشی داره که برای خودت قائلی.

خودتون رو قشنگ تر از بقیه گول می‌زنید.

ولی بدترین رفتارم رها کردنه، یه دفعه با یه دلیل کوچیک دیگه چیزی برای موندن نمی‌بینم، نفس کشیدن سخت می‌شه اصلا برام و بیا اینجوری ببینش که ممکنه در حال پرت شدن از دره باشم دستامو گرفته باشی اما اون وسط یه کاری بکنی ناراحتم کنی اون موقع خودم دستت رو ول می‌کنم و مهم نیست چقدر میوفتم پایین.

کنجکاوی هامون برای شناختن نیست، برای فضولیه.

شما هم سحنرانی های امید بخش رو نگاه می‌کنید بدتون میاد؟ آخه می‌دونید غالبا هم راجب پول‌ در آوردن حرف می‌زنن. میان از شما پول می‌گیرن تا بهتون بگن شما می‌تونید پولدار بشید.

یه جای کار نمی‌لنگه؟ اصلا شاید هدف سحنذانیه پولدار شدن هم نباشه ولی میان ازتون وقت و پولتون رو می‌گیرن تا بگن شما می‌تونید. یه جاییش نمی‌لنگه؟

یه جاییش از این می‌گه که دیوانه چو دیوانه بیند خوشش آید و بعدش از ترسش می‌گه، از اینکه می‌ترسه یه روزی از خواب بیدار بشه و دیوانه نباشه و تو خوشت نیاد. از نظر من که قشنگه.

از awkward ترین لحظات زندگی می‌شه به این اشاره کرد که یه آدم نسبتا آشنا (دقت کنید آشنا، نه غریبه) در نزدیکیتون با صدای بلند پورن گذاشته باشه ببینه.
نمی‌دونم کدوم ور رو نگاه کنم یا مشغول چی نشون بدم خودم رو.