بزن پای یکیو بشکون و بعد بشین امید داشته باشه که برگرده. با کدوم پا برگرده؟

توت فرنگی به این نازی رو هم بخوری باز عن میرینی
عجیبه!

#استحاله
#be_humble

@khornaas

شما یه سیب داری و می‌خوای بدیش به من یا یکی که بغل من وایساده.
منتظری کسی کاری کنه که خوب تر بنظرت برسه تا بهش بدی سیب رو، حقیقتا تو اون لحظه ترجیح می‌دم هیچ کاری نکنم، نه که بحث ترسیدن از رقابت باشه. معلومه که نیست، فقط اینکه تا همون موقع نفهمیدی اونی که بهتره منم باعث می‌شه نخوام هیچ‌وقت بفهمی من بهترم.

من بهترم؟ معلومه که بهترم.

ناشیانه عکس مینداختم و ناشیانه تر ادیت می‌کردم ولی خب بازم بهتر از گالریِ خالی از عکسِ الانم بود.

قشنگ معلومه از اول انقدر مزخرف نبودن. براش تمرین کرده بودن.

قشنگ حس می‌کنم کیروش به بچه ها گفته که حتی اگه دیدید دخیا یه لیوان چایی دستش گرفته و داره می‌ره گوشه زمین چایشو بخوره، بازم جلو نکشید، یه طله‌ست.

همین ژینگولی که این خانم قری فرمودن تو این زندگی یا شایدم زندکی توش.

ولی واقعا مهمه با کی فوتبال نگاه می‌کنی! ما یه جواد خیابانی از تو تلویزیون تحمل می‌کردیم یه جواد خیابانی هم بغل دستمون نشسته بود.

نمی‌دونم چرا حس می‌کنید باید از بالا نگاه کنید وقتی که برای نگاه کردن اونقدر باید سرتونو خم کنید رو‌به بالا که نزدیک باشه بیوفتید.

خسته شدم از کار کردن واسه پول. فرقمون با اونی که می‌ده تا پول بگیره چیه؟ اینکه اون حداقل احتمالا از کارش لذت می‌بره.

خاطره ای رو‌که باد ببره، باد هم میاره.

رونوشت به https://t.me/littlebirdd/3086

شکر، می‌گذره زندگی ولی خب شاید باهم بیش‌تر خوش می‌گذشت.

نه که عادت نکرده باشیم که بخش دردناکش همینه که عادت کردیم به رفتن هایی که هیچ تفاوتی نداره قبلش چقدر صمیمی بودیم.

یکی از این آدمای نسبتا بزرگ یا شایدم کوچیک گفته که آدما از دلقک ها چیزی نمی‌خرن، آدما به دلقک ها می‌خندن. حالا من حال تعمیم دادن و مصداق آوردن ندارم. ایشالا که فکرامون اونقدری بهم نزدیکه که دقیقا تعمیمش می‌دید به چیزی که تو ذهن منه.

من از واقعیت به تو پناه می‌برم.