وقتی ازم می‌پرسن چرا عصبی و می‌گم نمی‌دونم دلیلش این نیست که نمی.دونم، دلیلش اینه که صدتا چیز کوچیک که بنظر چرت می‌رسن، روی هم جمع شدن و تهش شده عصبانیت من، حالا بیام این صدتارو تعریف کنم و براشون تقدم و تاخر بچینم که تهش تازه بفهمنت یا نفهمنت؟ همون فکر کنن یه دیوونه ای چیزی هستی راحت تره.

دست من نیست، دست شماست؟

دست شما هم نیست، گویا از اول نداشتیم‌.

کاش حداقل مثلا خوشحال بودم که فلان خواننده برای منه چون از اول من گوش می‌دادمش یا چه می.دونم فلان کافه کافه ماست چون دو روز یبار می‌ریم اونجا یه چایی می‌خوریم.

یذره حماقت ساده چیه؟ همونم نداریم.

لیست ۵ تا چیزی که از ته دل می‌تونه خوشحال کنتتون رو می‌تونید بنویسید؟

«تو طر کن اگه خشکید چشمم»

ناراحتیمون از بقیه هم دلیلش این نباشه که نتونستیم مثلشون باشیم.

آدم های آشنایی رو تو خواب می‌بینم که تا قبل از اون حتی یادم نبود اون آدم ها وجود خارجی دارن.

مثلا می‌تونم تضمین کنم که سال دیگه ماه رمضون یه عده شروع می‌کنن نوشتن از اینکه «گوه خوری روزه رو باطل نمی‌کنه؟». تکراری شدن.

حالا هرکی یبار از جلوی در دانشکده اقتصاد رد شده داره تحلیل می‌کنه این قضیه که بازیکن های فوتبال گفتن تحریم کنید خرید کالا هایی که گرون شده چه اشتباه بزرگیه.

ولی خب متاسفانه فقط فکر می‌کردم که عادت کردم.

قرار بود بزرگ تر که شد آدم، زندگیش راحت تر باشه. گویا کنسله این قضیه.

خب کدوم راه مونده که برای تلف‌کردن وقت امتحان نکردم؟

نکنه وقتی تو هستی حواسم رو پرتِ خودم کنم؟

«فدای سرت اگه برگا می‌ریزن، گلم این -تقصیر- فصله دستِ ما نیست که»

این الان ناراحت کنندست یا خوشحال کننده؟ خوشحال باشیم که فقط ما امتیاز گرفتیم یا ناراحت باشیم که از قاره ما فقط یه تیم امتیاز گرفته؟

یعنی اگه اطرافیانمون آدمای بدبختی باشن، باید خوشحال بشیم که کم تر بدبختیم یا ناراحت بشیم که نه حالا یه‌کم تفاوت داریم ولی باز شبیه همیم و هیچکدوم خوشبخت نیستیم؟

اگر گفتید اول صبح چی می‌چسبه؟ آفرین، خوابیدن.

من خودم چند نفر رو با اسم کوچیک صدا کردم، فرداش همشونو ... :))

ولی جدا پسوند «جون» برای اسم کسی یجوری نیست؟ نمی‌دونم ولی یاد اینایی میوفتم که تو خیابون میوفتن دنبال هم بهم می‌گن جون و اینا‌.

عجب!

چقد اهمیت دارین بدین
مال من تموم شده
یکم به من بدین