هر قدر كه ثروتمند باشيم و هر تعداد كه رفيق شفيق داشته باشيم، باز درد از دست دادن، شكست يا نااميدی را در زندگی می چشيم.
واكنش معمول اين است كه رنج را به بهترين شكل تاب آوريم و زندگی مان را از سر بگيريم.

📕 چگونه رنج بکشیم - کریستوفر همیلتون

کسی که سزاوار نام انسان باشد همیشه احساس ندامت میکند و این خود محکی برای شناختن انسانهاست.

📕 خداحافظ گاری کوپر - رومن گاری

می‌دانید، من رویابافم!
از زندگیِ واقعی به قدری بیگانه‌ ام که مجبورم این‌جور لحظه‌هایِ بی‌نظیر را دوباره در رویا بچشم.

📕 ‏فئودور داستایفسکی

می‌روم بخوابم، خرد و خسته‌ام. تمام بعدازظهر بی‌محابا گریستم. تو را بیش‌تر در آغوش می‌گیرم.
تو هم بیش از پیش دوستم بِدار، چون غمگینم.

📕 ژرژ ساند

به‌ نظرم هر چه درباره زندگی می‌دانم
از کتاب‌ها آموخته‌ام..

📕 ژان پل سارتر

برف راه را بست
تو نبودی
زانو زدم در برابرت
خیره شدم در چشمانت
با چشمانی بسته
کشتی ها نمی گذرند، هواپیماها در پرواز نیستند.
تو نبودی
تکیه زدم به دیوار در برابرت
گفتم، گفتم، گفتم
با دهانی بسته
تو نبودی
دست بر تن تو زدم
با دستانی که به روی صورتم بود.

📕 ناظم حکمت

«یک سال است که به طور مداوم شعر می‌گویم. پیش از آن مطالعه می‌کردم و می‌توانم بگویم که بیشتر از همه روزهای عمرم کتاب‌های مفید و سودمند خواندم و سه سال است که اصولاً شاعر شده‌ام یعنی روحیه شاعرانه پیدا کرده ام... بزرگترین آرزوی من این است که یک هنرمند واقعی باشم و همیشه سعی می‌کنم به این آرزو برسم... باز هم آرزویم این است که سطح فرهنگ مملکت بالا برود و مردم هنر و ارزش واقعی هنر را بیشتر درک کنند... آرزوی من آزادی زنان ایران و تساوی حقوق آنها با مردان است. من به رنج‌هایی که خواهرانم در این مملکت در اثر بی عدالتی‌های مردان می‌برند، کاملاً واقف هستم و نیمی از هنرم را برای تجسم دردهای و آلام آنها به کار می‌برم. آرزوی من ایجاد یک محیط مساعد برای فعالیت‌های علمی و هنری و اجتماعی بانوان است. آرزوی من این است که مردان ایرانی از خود پرستی دست بکشند و به زن‌ها اجازه بدهند که استعدادها و ذوق خودشان را ظاهر سازند»

📕 فروغ فرخزاد

هنوز دفترچه‌های مشق کلاس دوم و سوم دبستانم را دارم. تمام ثروت مرا کاغذهای باطله‌ای تشکیل می‌دهند که در طول سال‌ها جمع کرده‌ام و به هر جا که می‌روم همراه می‌برم. کاغذهایی که دست دوستانم روزی بر آنها نشانه‌ای نقش کرده، خطی کشیده و یا تصویری طرح کرده است، از دیدن هر یک از آنها به یاد یکی از روزهای از دست رفته زندگیم می‌افتم و مثل این است که همه چیز برایم دوباره تجدید می‌شود.

📕 فروغ فرخزاد

شب و دريای خوف انگيز و طوفان
من و انديشه های پاک پويان
برايم خلعت و خنجر بياور
که خون می‌بارد از دلهای سوزان

📕 اصلان اصلانیان

مرا از چشم‌ها انداخت خوبی های بی‌‌حَدم
که دل را می‌زند چیزی که بی‌اندازه شیرین است

📕 جواد منفرد

حس می‌کردم كه اين دنيا برای من نبود، برای يک‌دسته آدم‌های بی‌حيا، پررو، گدامنش، معلومات‌فروش، چاروادار و چشم و دل‌گرسنه بود - برای كسانیكه بفراخور دنيا آفريده شده بودند و از زورمندان زمين و آسمان مثل سگ گرسنه جلو دكان قصابی كه برای يک تكه لثه دم می‌جنبانيد گدائی میكردند و تملق می‌گفتند - فكر زندگی دوباره مرا می‌ترسانيد و خسته میكرد - نه، من احتياجی به ديدن اينهمه دنياهای قی‌آور و اينهمه قيافه‌های نكبت‌بار نداشتم.

📕 صادق هدایت

چگونه می‌توانم روحم را در خودم نگه دارم تا روح تو را لمس نکند؟

📕 ریلکه

یادم باشد که تنهاییم را برای خودم نگه دارم، و بغض‌های شبانه‌ام را برای کسی بازگو نکنم. تا ترحم دیگران را با اظهار علاقه اشتباه نگیرم. یاد من باشد که فقط برای سایه‌ام بنویسم.


📕 صادق هدایت

ما برای رنج کشیدن آفریده شده‌ایم
ولی به دنبال لذت بردن می‌گردیم.
باید پذیرفت که تنها راه ادامه دادن لذت بردن از رنج هایی‌ست که میکشیم.

📕 چارلز بوکوفسکی

ما هميشه زندگى را بديهى فرض مى‌كنيم، نه؟
فكر مى‌كنيم سال‌هاى زيادى پيشِ رو داريم و براى تمام كارهايى كه قرار است در آينده انجام دهيم برنامه ريزى مى‌كنيم، به اين فكر كردم كه هر كدام از ما چه زمان زيادى را با ناراحتى تلف مى‌كنيم، كارهايى را كه نمى‌خواهيم انجام مى‌دهيم و هرگز خودمان را راضى نمى‌كنيم؛ چرا كه فكر مى كنيم براى آنكه بالاخره، كارى را كه مى‌خواهيم انجام بدهيم، وقت زيادى باقى مانده است، اما اين طور نيست، زندگى ممكن است در يك ثانيه تغيير كند، ممكن است در يك لحظه متلاشى شود و در هم بريزد و آن وقت، براى انجام دادن كارهايى كه به تاخير انداخته ايم، خيلى دير است. ديگر خيلى دير است كه بخواهيم بر اساس روياهايى كه تمام اين مدت در سر مى‌پرورانده‌ايم، زندگى كنيم.

📕 وقتى خاطرات دروغ می‌گویند - سى بل هاگ