اگر مدام خودتان را سرزنش می‌کنید و فکر می‌کنید که بهتر است احتیاط کنید و منزوی باشید. شما یکی از علایم پایین بودن اعتماد به نفس را دارید.

📕 جرات داشته باش - فردریک فانژه

شعر برای من مثل دوستی است که وقتی به او می‌رسم می‌توانم راحت با او درد و دل کنم. یک جفتی است که کاملم می‌کند... بعضی‌ها کمبودهای خودشان را در زندگی با پناه بردن به آدم‌های دیگر جبران می‌کنند، اما هیچ وقت جبران نمی‌شود. اگر جبران می‌شد آیا همین رابطه خودش بزرگترین شعر دنیا و هستی نبود؟

📕 فروغ فرخزاد

مامان همیشه می‌گفت: "هرچیزی رو اگه خیلی تکرار کنی، معنیش رو از دست می‌ده. اولش احساس می‌کنی همه‌چیز رو فهمیدی. ولی با گذشت زمان، حس میکنی معنی اون داره عوض می‌شه و خراب می‌شه. و بعد در نهایت، کاملا از بین میره و محو می‌شه."
عشق، عشق، عشق، عشق، عش، ق، عششش، ق، عش، قققق، ع، شق.
حالا معنی این کلمه از بین رفته‌. درست مثل داخل سر من که از روز اول یه صفحه خالی بود..

📕 بادام - وون پیونگ سون

زاده شدن و زیستن در عصر ظلمت، شاید از دست ما خارج و به انتخاب ما نباشد اما نوع رویارویی با آن به انتخاب هر یک از ما بستگی دارد؛
زیستن در هیچ عصری هرچند ظلمانی "مسئولیت شخصی" را رفع نمی‌کند.

📕 انسان ها در عصر ظلمت - هانا آرنت

هر قدر كه ثروتمند باشيم و هر تعداد كه رفيق شفيق داشته باشيم، باز درد از دست دادن، شكست يا نااميدی را در زندگی می چشيم.
واكنش معمول اين است كه رنج را به بهترين شكل تاب آوريم و زندگی مان را از سر بگيريم.

📕 چگونه رنج بکشیم - کریستوفر همیلتون

کسی که سزاوار نام انسان باشد همیشه احساس ندامت میکند و این خود محکی برای شناختن انسانهاست.

📕 خداحافظ گاری کوپر - رومن گاری

می‌دانید، من رویابافم!
از زندگیِ واقعی به قدری بیگانه‌ ام که مجبورم این‌جور لحظه‌هایِ بی‌نظیر را دوباره در رویا بچشم.

📕 ‏فئودور داستایفسکی

می‌روم بخوابم، خرد و خسته‌ام. تمام بعدازظهر بی‌محابا گریستم. تو را بیش‌تر در آغوش می‌گیرم.
تو هم بیش از پیش دوستم بِدار، چون غمگینم.

📕 ژرژ ساند

به‌ نظرم هر چه درباره زندگی می‌دانم
از کتاب‌ها آموخته‌ام..

📕 ژان پل سارتر

برف راه را بست
تو نبودی
زانو زدم در برابرت
خیره شدم در چشمانت
با چشمانی بسته
کشتی ها نمی گذرند، هواپیماها در پرواز نیستند.
تو نبودی
تکیه زدم به دیوار در برابرت
گفتم، گفتم، گفتم
با دهانی بسته
تو نبودی
دست بر تن تو زدم
با دستانی که به روی صورتم بود.

📕 ناظم حکمت

«یک سال است که به طور مداوم شعر می‌گویم. پیش از آن مطالعه می‌کردم و می‌توانم بگویم که بیشتر از همه روزهای عمرم کتاب‌های مفید و سودمند خواندم و سه سال است که اصولاً شاعر شده‌ام یعنی روحیه شاعرانه پیدا کرده ام... بزرگترین آرزوی من این است که یک هنرمند واقعی باشم و همیشه سعی می‌کنم به این آرزو برسم... باز هم آرزویم این است که سطح فرهنگ مملکت بالا برود و مردم هنر و ارزش واقعی هنر را بیشتر درک کنند... آرزوی من آزادی زنان ایران و تساوی حقوق آنها با مردان است. من به رنج‌هایی که خواهرانم در این مملکت در اثر بی عدالتی‌های مردان می‌برند، کاملاً واقف هستم و نیمی از هنرم را برای تجسم دردهای و آلام آنها به کار می‌برم. آرزوی من ایجاد یک محیط مساعد برای فعالیت‌های علمی و هنری و اجتماعی بانوان است. آرزوی من این است که مردان ایرانی از خود پرستی دست بکشند و به زن‌ها اجازه بدهند که استعدادها و ذوق خودشان را ظاهر سازند»

📕 فروغ فرخزاد

هنوز دفترچه‌های مشق کلاس دوم و سوم دبستانم را دارم. تمام ثروت مرا کاغذهای باطله‌ای تشکیل می‌دهند که در طول سال‌ها جمع کرده‌ام و به هر جا که می‌روم همراه می‌برم. کاغذهایی که دست دوستانم روزی بر آنها نشانه‌ای نقش کرده، خطی کشیده و یا تصویری طرح کرده است، از دیدن هر یک از آنها به یاد یکی از روزهای از دست رفته زندگیم می‌افتم و مثل این است که همه چیز برایم دوباره تجدید می‌شود.

📕 فروغ فرخزاد

شب و دريای خوف انگيز و طوفان
من و انديشه های پاک پويان
برايم خلعت و خنجر بياور
که خون می‌بارد از دلهای سوزان

📕 اصلان اصلانیان

مرا از چشم‌ها انداخت خوبی های بی‌‌حَدم
که دل را می‌زند چیزی که بی‌اندازه شیرین است

📕 جواد منفرد