بعضی خاطرات هیچ وقت آرام نمی گیرند. به جای محو شدن با گذر زمان، به تنها چیزهایی تبدیل می شوند که باقی مانده اند، وقتی که همه ی چیزهای دیگر محو شده اند. جهان تاریک می شود، مثل لامپ هایی که یکی یکی خاموش می شوند.

📕 اعمال انسانی – هان کانگ

«تنها آرزویم این است که پیش تو باشم و حرف نزنم. مثل آن موقع‌ها که من بیدار می‌شدم و تو هنوز خواب بودی و من مدتی طولانی نگاهت می‌کردم، چشم‌انتظار بیداری‌ات. این بود، عشقم، این خود خوشبختی بود! و این چیزی است که باز انتظارش را می‌کشم.»

📕 بخشی از نامه‌های عاشقانه آلبر کامو به ماریا کاسارس

هر عارضه ای که تسکین پیدا کند عارضه ای دیگر به وخامت می گراید. بشر یک چاه است با دو سطل. یکی پایین می رود تا پر شود، دیگری بالا می آید تا خالی شود.

📕 مرفی – ساموئل بکت

وقتی کسی به دیگری اهانت می‌کند، نشان می ‌دهد که در واقع هیچ حرفِ درست و واقعی ندارد که علیهِ او بیان کند، وگرنه علت آن را بیان می ‌کرد و با خیال آسوده نتیجه ‌گیری را به شنوندگان وا می ‌داشت، اما برعکس نتیجه را عرضه می‌کند و از ارائه ی مقدماتی که به آن نتیجه منجر شده است در می‌ ماند، به این امید که مردم بپندارند به منظور کوتاهیِ سخن چنین کرده است...

📕 در باب حکمت زندگی - آرتور شوپنهاور

همیشه موج نهم تنهایی، قوی‌ترین موج، همان که از دورترین نقطه می‌آید، از دورترین جای دریا، همان است که تو را سرنگون می‌کند و از سرت می‌گذرد و تو را به اعماق می‌کشاند، و سپس ناگهان رهایت می‌کند، همان قدر که فرصت کنی تا به سطح آب بیایی، دست‌هایت را بالا ببری، بازوهایت را بگشایی و بکوشی تا به نخستین پر کاه بچسبی. تنها وسوسه‌ای که کسی هرگز نتوانسته است بر آن غالب شود: وسوسه‌ی امید..

📕 پرندگان می‌روند در پرو می‌میرند - رومن گاری

معرفت دُرِ گرانی ست، بە هر کَس ندهند
پَر طاووس قشنگ است، بە کرکَس ندهند

آدم ها ناگهان خداحافظی نمی‌کنند،
ناگهان دلسرد نمیشوند.
جایی در مسیر اتفاق هایی می‌افتد،
دردهایی را تجربه میکنند
که هر درد، آنها را به تصمیمشان نزدیک تر میکند
و روزی "ناگهان" تصمیمشان را با ما در میان می گذارند.

انزوا عیبی دارد که مانند معایب دیگر آن، به‌آسانی قابل درک نیست و آن این است: همانطور که اگر آدمی به طور مستمر در خانه بماند، جسمش در برابر تأثیرات بیرون چنان حساس میشود که هر نسیم خنک او را بیمار میکند، خُلق آدمی هم در اثر انزوا و تنهاییِ ممتد چنان حساس میشود که بی‌اهمیت‌ترین حوادث، حرف‌ها یا حتی حالت چهره دیگران او را نگران، رنجیده خاطر یا مجروح میکند، در حالی که کسانی که مدام در آشوب و اغتشاش زندگی می‌کنند، هیچ متوجه اینها نمی‌شوند.

📕 در باب حکمت زندگی - آرتور شوپنهاور

«گاهی آدم در اولین برخورد با یک غریبه، بی‌این که حرف و سخنی رد و بدل شده باشد، ناگهان احساس می‌کند که قیافه طرف به دلش نشسته است.»

📕 جنایت و مکافات - فئودور داستایفسکی

آنچه در من بیم برمی‌انگیزد، در قبال آنچه امیدش را دارم،هیچ است.

📕 اریک امانوئل اشمیت

شمع وجود مردان و زنانی که برای آن‌چه باور داشتند جان‌شان را دادند ، نمی‌تواند کاملاً خاموش شود ، مادام که یک نفر جایی در این جهان باشد که بخواهد آن‌ها را به یاد بسپارد و احیا کند . همین کافی است ، فریاد یک نفر در برهوت اخلاقی ، یک نفر و بعد یک نفر دیگر و بعد یک نفر دیگر ؛ فقط همین برای روشن نگه داشتن بارقه‌ای از عدالت لازم است.

📕 آریل دورفمن

سرخ است زمینِ وطن از خون جوانان

📕 مصطفی علوی

پای اگر فرسودم و جان کاستم
آنچنان رفتم که خود می‌خواستم...

📕 هوشنگ ابتهاج