می‌دانم چرا هیچ‌گاه یاد من نیستی. من زخمی بر روحت به یادگار نگذاشتم که با هر تلنگری یادم بیفتی. انسان به زخم‌ها بیشتر می‌اندیشد تا مرهم‌ها.

📕 ایوان کلیما

دلم نمی‌خواهد بیرون بروم
‏دلم نمی‌خواهد کتاب بخوانم
‏در خانه بی‌قرارم
‏حتی دلم نمی‌خواهد با کسی حرف بزنم
‏منتظرم، فقط منتظرم
‏و دردناک‌تر از همه این است
‏که نمی‌دانم منتظر چه چیزی هستم.

📕 ایپِک اُنگون - برگردانِ سیامک‌ تقی‌زاده

همگی لبخندش را دوست داشتند. حتی شیوه‌ی راه رفتنش را دوست داشتند؛ برمی‌گشتند و با چشمانشان او را دنبال می‌کردند تا ببینند چگونه راه می‌رود و ستایشش کنند..

📕 فئودور داستایوفسکی

من بخاطر چیزی که دنیا در مورد من می‌اندیشد زندگی نمی‌کنم،
بلکه بخاطر چیزی که خودم در مورد خودم می‌اندیشم زندگی می‌کنم!

📕 جک لندن

عید همگی مبارک
سال جدید خوبی داشته باشید.

در روزگار ما، امید واقعی غالباً از یأس صادقانه برمی‌خیزد.

📕 مراد فرهادپور

می‌گویند درد و رنج به شخصیت آدمی شرافت می‌بخشد، امّا درست نیست. خوشبختی هم گاه چنین است، امّا رنج و اندوه معمولاً آدم را تنگ نظر و کینه‌توز می‌کند.

📕 ماه و شش پنی - سامرست موآم

در تعفنِ بیرمق یک کشتارگاه،
تصویر بدنم را می‌بینم:
نیمه برهنه، فراموش شده، و نزدیک به مرگ.
این‌گونه می‌خواستم مصلوب شوم
با درخشش آنیِ دهشتی لطیف
که آدمک مصنوعی عشقم از وقت کودکی...

📕 پیر پائولو پازولینی

ریشه تمام اندوه‌ها، توقع داشتن از دیگران است.

📕 ویلیام شکسپیر

پس از شکست، تحقیر پا پیش خواهد گذاشت: دانستن اینکه نتوانسته‌ایم جهان را از ارزش خودمان باخبر سازیم روحمان را می‌خورد و در نتیجه محکوم می‌شویم که به افراد موفق با تلخی بیندیشیم و به خودمان با شرم بنگریم.

📕 اضطراب موقعیت - آلن دوباتن

موجود عجیب و مضحکی شده‌ام،
شعورم درست کار می‌کند
ولی احساساتم، چطور بگویم؟ کُند شده؛
نه آرزویی دارم و نه به چیزی دلبسته‌ام و نه به کسی علاقه‌مندم.

📕 دایی وانیا - آنتوان چخوف

او گفت: «مطمئنم که رازهایی داری، یکی از رازهایت از بقیه بزرگتر نیست؟» ویکتور اعتراف کرد که رازهایی داشته و یکی از رازهایش از بقیه بزرگتر است. آدل فریاد زد: «درست مثل من! خوب، زود باش، بزرگترین رازت را به من بگو و من هم رازم را به تو می‌گویم.» ویکتور جواب داد: «بزرگترین رازم این است که دوستت دارم.» آدل درست مثل پژواک صدا گفت: «بزرگترین رازم این است که دوستت دارم.»

📕 از نامه‌های عاشقانه ویکتور هوگو به معشوقه‌اش آدل

درختی قدیمی‌ام.
آنقدر قدیمی، که فراموش کرده‌ام روزی سیب زاییده‌ام، یا گلابی؟

📕 گروس عبدالملکیان

همیشه کسانی هستند که دفاع از خدا را وظیفه خود میدانند، انگار که خدا چیزی ضعیف و بی دفاع است. این آدم ها از کنار بیوه‌ای بر اثر جذام از شکل افتاده و چند سکه گدایی می کند رد می شوند، اما اگر کمترین چیزی علیه خدا ببینند داستان فرق می کند.

📕 زندگی پی - یان مارتل