تو فقط یک‌بار زندگی می‌کنی. از تمام ذرات این پدیدهٔ شگفت‌انگیز که بهش هوشیاری می‌گوییم، لذت ببر و خودت رو توی حسرت و پشیمونی چیزی که قبلاً داشتی غرق نکن...

📕 اروین یالوم

روزگار نکبتی شده،
آن‌قدر که آدم دلش می‌خواهد
مدام به خاطره‌هایش چنگ بیاندازد
و آن‌جاها دنبال چیزی بگردد.

📕 دریاروندگان جزیره آبی‌تر - عباس معروفی

هر صبح یک روز جدید در انتظار ماست.
انسان ها می گویند که اگر خوش شانس باشی بهتر است.
اما من ترجیح می دهم که هوشیار باشم.
چرا که وقتی شانس به سراغم بیاید از دستش نخواهم داد...

📕 پیرمرد و دریا - ارنست همینگوی

هیچ وقت نگران این نخواهید شد که درباره ی شما چه فکری میکنند،
اگر بدانید مردم چقدر به ندرت "فکر" می کنند..

📕 النور روزولت

تا حالا یه سوزن توی تخت خوابت گم کرده­‌ای؟ شک همون­‌قدر ذهن آدم رو آزار می‌ده.

📕 فلن اویراین

داشت می‌رفت
و سال‌های پس از او
از پشت سرش پیدا بود.
‌
‌
📕 مورات حان مونگان - من فردای روز رفتن توام

مارتین لوترکینگ: «معیار شناخت یک انسان وضعیت او در زمان آسایش و آسودگی نیست! بلکه باید موضع وی را در درگیری‌ها و چالش‌ها دید.»

📕 اثر مرکب - دارن هاردی

آیا فکر نمی‌کنید که برایِ خیلی از آدم‌ها
بیش از حدِ لازم نیرو صرف می‌کنید؟

📕 فرانتس کافکا

احساس می‌کنی یک‌جورهایی سطحی است و مدام سعی می‌کنی به خودت بقبولانی که «برایم مهم نیست، اهمیتی ندارد» و همه‌ی احساساتت را پس می‌زنی تا مجبور نشوی تلخی این واقعیت را حس کنی. انزوا هم همین‌طور است. رویت سنگینی می‌کند و احساس کوچکی می‌کنی، انگار بین یک‌عالمه نقطه‌ی نارنجی‌رنگ تو نقطه‌ای آبی باشی.
‌
📕 فِی باوند آلبرتی - سرگذشت تنهایی (تاریخچه‌ی یک احساس)

زیباست
به این خاطر که خودش نمی داند،
به خاطر اینکه تاثیر زیبایی خود را بر دیگران مطلقا نادیده می‌گیرد.

📕 پل استر

بهترین روش برای نیک آغازیدن یک روز این است:
به‌هنگامِ بیدار شدن، بیندیشیم که امروز چگونه می‌توانیم دستِ‌کم یک نفر را شاد کنیم.

📕 فریدریش نیچه

احساسات من، هرچه بودند، آن پایین‌ها در جایی عمیق و دست‌نیافتنی —در درونم— بودند. او قادر نبود به آن‌ها برسد. می‌توانست مرا یک‌دم بغل کند یا برای یک قدم‌زدنِ کوتاه بیرون ببرد. اما نکرد. احتمالاً فکر می‌کرد که لمس کردن یا حرکت دادن بدنم فقط می‌توانست تأثیر خیلی کمی بر احساسات داغانم، که ظاهراً پنهان و دور از دسترس بودند، بگذارد. خب، معلوم است که در اشتباه بود.

📕 جان کاگ - جان‌های بیمار، ذهن‌های سرحال

می‌دانم چرا هیچ‌گاه یاد من نیستی. من زخمی بر روحت به یادگار نگذاشتم که با هر تلنگری یادم بیفتی. انسان به زخم‌ها بیشتر می‌اندیشد تا مرهم‌ها.

📕 ایوان کلیما

دلم نمی‌خواهد بیرون بروم
‏دلم نمی‌خواهد کتاب بخوانم
‏در خانه بی‌قرارم
‏حتی دلم نمی‌خواهد با کسی حرف بزنم
‏منتظرم، فقط منتظرم
‏و دردناک‌تر از همه این است
‏که نمی‌دانم منتظر چه چیزی هستم.

📕 ایپِک اُنگون - برگردانِ سیامک‌ تقی‌زاده