اگر آدم بارها اعتراض کند و هیچ تغییری نبیند، ممکن است به این نتیجه برسد که «کاری از من برنمیآید». بعد حتی وقتی امکان واکنش دارد هم دست به کار نمیشود
وقتی صد نفر شاهد یک اتفاقاند، هر نفر ممکن است فکر کند: «یکی دیگر حتماً کاری میکند.» نتیجه؟ هیچکس کاری نمیکند
مواجهه مداوم با اخبار جنگ، فقر، خشونت و مرگ میتواند ظرفیت احساسی آدم را فرسوده کند. نه لزوماً چون بیرحم شده؛ چون روانش برای دوام آوردن، مجبور شده کمتر احساس کند.
اگر همه سکوت کنند، شکستن سکوت سختتر میشود. انسان موجودی اجتماعی است و مخالفت با گروه برایش هزینه روانی زیادی دارد..
اگر همه سکوت کنند، شکستن سکوت سختتر میشود. انسان موجودی اجتماعی است و مخالفت با گروه برایش هزینه روانی زیادی دارد..
نمیدونم هدفم چی بود ساعت ۱۰ بیدارشدم
ولی دیگه هرکار کردم بعدش خوابم نبرد
ولی دیگه هرکار کردم بعدش خوابم نبرد
🍾1
الان یادم افتاد کتاب قبلی ای ک از آگاتا کریستی میخوندم فقط یادمه قاتل کی بود و چیشد تقریبا
ولی اصلا یادم نیست چرا قتل انجام میداد
ولی اصلا یادم نیست چرا قتل انجام میداد
🍾1
What a careless idea
🎋
این برچسبا رو بعد که نخوای و بخوای برداری جاش نمیمونه؟
از خودم خیلی ناراحت میشم که به آدم هایی ک هنوز شروع نکردن چیزی بگن میپرم و فکر میکنم مثل بقیه روانی موانی ای چیزی ان
🍾1