‏نگران نباش بعدا میفهمه چقدر دوستش داشتی و چقدر قدر ندونست.

من بهت گفتم با کدوم کار و رفتارت ناراحت میشم و غصه میخورم، بهت حق میدم که تکرارش کنی، اما توام به من حق بده که دیگه مثل قبل دوست نداشته باشم.

فکر میکردم اون با بقیه فرق داشت ولی بقیه اگه بهم زخم زدن، اون من رو با چاقو تیکه‌ تیکه کرد.

من میگم مهم نیست ولی سردرد میگیرم، بی اشتها میشم، معده درد میگیرم، عصبی و غمگین میشم، تو مغزم همش مرورش میکنم، کم حرف میشم، زودرنج میشم و حوصله حرف زدن با هیچکس رو ندارم.

اومدنت‌ دیگه‌ من رو‌ زنده نمیکنه، برو کنار همون کسی که براش مردی.

شما میتونی از زندگی من بری، میتونی گوستم کنی، میتونی تو سختی‌ها ترکم کنی، میتونی بزنی زیر قول‌هایی که دادی، میتونی فاصله بگیری، میتونی سرد بشی و حتی میتونی واسم جایگزین پیدا کنی، باور کن ناراحت نمیشم و به تصمیمت احترام میذارم، عزیزم من واقعا دیگه توان حفظ روابط یک طرفه رو ندارم و میدونم اگر کسی ارزشم رو بدونه چطوری کنارم میمونه.

دستم برای مراقبت کردن از تو کوتاهه؛
برای پرسیدن حالت هم خیلی غریبه‌ام.
مراقب خودت باش عزیزم.

از چشم افتادن یه شبه اتفاق نمیوفته
شما طی یک فرآیند کسی که دوستون داره رو بارها و بارها اذیت میکنید
و از یه جایی به بعد اون شخص تصمیم میگیره دیگه بهتون نگه چی آزارش میده
و شما و دوست داشتنتو واسه همیشه رها کنه.

ساعت‌ها میشینم در مورد حرف‌هایی که توی دلم مونده و باید به آدم‌ها بزنم فکر میکنم و در نهایت، یه کلمه هم نمیگم، اینطوری‌ام که خب که چی؟ وقتی چیزی تغییر نمیکنه، چرا الکی خودم رو اذیت کنم؟

در موردش گریه نکردم ولی ساعت‌ها، روزها، ماه‌ها، از خودم پرسیدم چرا؟

تو‌یادت‌میره‌چی‌گفتی، ولی‌من‌یادم‌نمیره چـی‌شنیـدم؛️

من حتی نمیخوام موزیک مورد علاقه‌ام ترند بشه، چیزی که تو چشم باشه به چشمم نمیاد.

سکوت کردم، نه چون حرفی نبود؛ چون مخاطبی نبود.