کمرنگ شدن با آدم‌هایی که حس میکنم ثانیه‌ای دلشون با من نیست از واضح‌ترین و بارزترین ویژگی‌های این روزهامه.

از این ناراحت نیستم که من رو نمیخوای، از این عصبانی‌ام که یه روز طوری رفتار میکنی که انگار واقعا دوستم داری و روز بعد طوری رفتار میکنی که انگار من واست هیچی نیستم.

من نه تنها حوصله‌ تلفن جواب دادن ندارم، بلکه وقتی خودمم زنگ میزنم دوس دارم طرف جواب نده.

آدم امن کسیه که وقتی قراره ییاد لازم نیست بدو بدو بری وسایل پذیرایی رو دستمال بکشی و زخم‌هات رو بدی زیر فرش، بلکه فقط کتری رو روشن میکنی و با ذوق به در خیره میشی.

شاید من مشکل بودم ولی حداقل مشکل باکلاسی بودم.

میدونم، میدونم اون ضربه چنان محکم بود که انگار یهویی یه چراغ تو وجودت خاموش شد، میدونم اون شب تا صبح گریه کردی و آخرش فقط خالی شدی نه آروم، میدونم از همون لحظه فهمیدی یچیزی درونت برگشت ناپذیر ترک برداشته اما حقیقت اینه که هیچ راهی جز ادامه دادن نداری، نه از سر قوی بودن، نه از سر امید فقط چون اگه وایسی، همون درد دوباره لهت میکنه، پس حداقل برای اینکه اون درد بازی رو نبره ادامه بده.

تقریبا به درست شدن همه چیز اعتقاد دارم؛
جز ذات بد.

به موقع گفتن مهم‌تر از گفتنه، به موقع بودن مهم‌تر از بودنه، به موقع شنیدن مهم‌تر از شنیدنه، به موقع انجام دادن مهم‌تر از انجام دادنه، هر چیزی یه گلدن تایمی داره، به موقع بودن رو جدی بگیرید.

تا نوبت ما شد
زندگی رو اینقدر سختش کردن که
تووی جوونی، پیر شدیم...

کافی نبود اون همه عشقی که بهت دادم؟کافی نبود که به خاطرت همه رو کنار گذاشتم؟ کافی نبود اون همه سعی و تلاش کردم شبیه دختر مورد علاقه‌ات بشم؟‌ کافی نبود اون همه گریه‌هایی که کردم و تو برات مهم نبود؟ من چی کم داشتم که هیچوقت برای تو کافی نبودم؟

میرم چایی دم کنم، گور پدر خودت و نوتیفی که ازت ندارم.

یعنی هیچ بارونی، هیچ تاریخی، هیچ مکانی، هیچ آهنگی، حتی برای یک ثانیه هم تو رو یاد من ننداخت؟

هیچ رقابتی وجود نداره
مسیر من هیچوقت شبیه بقیه نبوده...

قشنگترین حسی که یه انسان میتونه تجربه‌اش کنه، حس آزادی بعد از رها کردن چیزی که فکر می‌کرد هرگز نمیتونه رهاش کنه.

حسودی؟ چیزهایی که تو بخاطرش ازدواج کردی من خودم به دست آوردم.

کلا معتقدم زن نمیتونه عاشق باشه
‏زن معشوقه‌اس، عشقی که گرفته رو پس میده.

وقتی یکی رو خیلی خیلی دوست دارم انقدر زود ازش ناراحت میشم که بعضی وقت‌ها خودم باورم نمیشه، یعنی تو فکر کن شاید طرف اصلا کاری نکرده باشه ولی همین که یکم دیر پیام بده، کم باشه یا حتی نبینمش من رو عصبی و ناراحت میکنه، نمیدونم زیادی دوستش دارم یا زیادی زودرنجم.