‏حقیقتا من واقعا بغل رو دوست دارم، بغل کوتاه، بغل طولانی، بغل از پشت، بغل از جلو، تو بغل نشستن، خوابیده بغل کردن، خوابیده بغل شدن، کلا ماهیت بغل رو تا ابد دوست دارم.

به چشمای پسرا اعتماد نکنید؛
اونا میتونن جوری نگاهت کنن که انگار عاشقانه میپرستنت؛
ولی حتی دوستتم نداشته باشن..!

خوشتیپ و خوش هیکل بودن داره اذیتم میکنه هر لباسی میپوشم بهم میاد مجبورم بخرم، خدایا این ژنتیک خارق‌العاده دیگه چه نفرینی بود من رو بهش دچار کردی؟

اعتماد به نفس من رنگ لاک و لباسم نیست، من با پول خودم جاهایی پا گذاشتم که بقیه دخترها رو پارتنرشون میبره و اونجا من به خودم افتخار کردم.

من توى نشون دادن احساساتم انقدر بدم كه حتی اگه تمام دنيام رو بهت بدم، باز فكر میكنی برام مهم نيستی.

میدونی چیه این پسر رو دوست دارم؟ حتی وقتی میگه من دیگه کاری باهات ندارم مطمعنم بیشتر از همیشه دوستم داره، تو اوج دعوا هم باشیم گوشی رو قطع نمیکنه همیشه هر طوری دعوا هم کرده باشیم قبلش از دوازده شب یا زنگش میاد یا پیامش، سرد نمیشه، بی‌تفاوت نمیشه، زودتر از همیشه پیشم میاد، خیالم راحته هزار نفر هم دورش باشن، فقط مال منه، من باهاش امنیت عاطفی دارم، سلامت روان دارم، من با این پسر خیالم راحته.

‏با کسی برید توی رابطه که همیشه معتقد باشه میشه درستش کرد.

همیشه بهترش هست، از اون بهتره ام بهتر تر هست. ولی تو کی بس میکنی و سیرمونی میگیری؟

وقتی تو متوجه احساسات همه میشی ولی هچکس متوجه احساسات تو نمیشه حتی وقتی که داری حرف میزنی.

چندش‌ترین آدمای دنیا اونایین که باهات صمیمیتی ندارن ولی باهات شوخی میکنن.

با زبونت که هیچی، چطور تونستی با چشم‌هات بهم دروغ بگی؟

عاشق آدم‌هاییم که با خانواده‌شون خوب رفتار میکنن، آدمی که با خانواده‌اش خوب نباشه هیچوقت نمیتونه تو طولانی مدت با تو هم خوب باشه.

هر چقدر بیشتر دوستش داشته باشی بیشتر ازش ناراحت میشی، بیشتر حسودی میکنی، بیشتر روش حساس میشی، همش دلتنگشی، بهونه گیرتر میشی، همه‌اش بهش فکر میکنی و دلیل تمام این‌ها دوست داشتن زیاده.

این سیچوئیشن شیپ، بنفیت و آب نمک رو تا یه سنی میتونین تحمل کنین، بعدش یکی رو میخواین که عکستون رو بچسبونه رو پیشونیش و به همه بگه نگاه کنید من این رو دوست دارم.

تقریبا چند روز یبار این فکر عین خوره میوفته به جونم که اگه اونی که میخوام، پیدا نشه و نیاد تو زندگیم و هیچوقت دیگه نتونم عشق تجربه کنم چی؟