ولی بابای من اینطوریه که جایی میخوای بری خودم میرسونمت، کولر رو خاموش نکنید هوا گرمه، لامپ رو روشن کن چرا اینجا انقدر تاریکه، چیزی لازم داری برات بگیرم؟ میوه گرفتم برو بخور، چیزی میخوری برات بیارم؟ شاید رنگ مورد علاقه‌ام رو ندونه اما حتی یک روز هم از کار کردن دست نکشیده که بتونه هر چیزی که نیاز دارم و آرزو میکنم رو برام فراهم کنه.

آره من دختر حساس و لوسی هستم ولی بی عرضه نیستم، مثلا در حالیکه مثل ابر بهار گریه میکنم میتونم طوری بزنمت که یدونه از من بخوری صد و نوزده تا از دیوار.

‏خیلی پختگی میخواد که آدم بپذیره
نرسیدن، شکست، بی عدالتی
و از دست دادن، جزئی از زندگیه.

پسرها انقدر بی عرضه شدن که ترجیح میدن گوستت کنن بجای اینکه بگن نمیخوانت.

ناراحتیم تبدیل به عصبانیت میشه، عصبانیتم تبدیل به استرس میشه، استرسم تبدیل به تپش قلب میشه، تپش قلبم تبدیل به معده درد میشه، معده دردم تبدیل به نوسان هورمون میشه، هورمونم تبدیل به ریزش مو میشه، ریزش موهام تبدیل به کوفت میشه، خسته‌ام دیگه.

باید یه تصمیم میگرفتم، یا کنار تو میموندم و هر روز بیشتر از قبل نابود میشدم، یا توی راهی که میدونستم درسته تنها ادامه میدادم، راستش اگه به خودم بود، هیچوقت نمیتونستم ترکت کنم ولی تو انقدر اشتباه کردی و بهم آسیب زدی که آخرش مجبور شدم تنهایی رو انتخاب کنم.

و در آخر شانس رو میدم به اونی که همه بگن، چشم‌هاش رو دیدی وقتی نگاهت میکنه؟

بچه که بودم وقتی برق میرفت بابا هر جای خونه که بود داد میزد نترسی‌ها من اینجام، الان توی جایی از زندگیم دلم یکی رو میخواد که وسط تاریکی‌های زندگی، اونجایی که هیچ نور امیدی وجود نداره یهو داد بزنه بگه نترسی‌ها من اینجام.

برای شناخت افراد به جای شنیدن حرف هایشان فقط رفتارشان را تماشا کنید؛
رفتار هرگز دروغ نمی‌گوید...

من گفتم عیبی نداره ولی بعدش دیگه از ته دل نخندیدم، دیگه نتونستم اعتماد کنم، یه قسمتی از من برای همیشه از دست رفت، ذوقم کور شد، برقِ چشم‌هام خاموش شد، من گفتم عیبی نداره ولی تا دلت بخواد عیب داشت.