قطع ارتباط با من به معنی دشمنی نیست، من هنوز هم دوست دارم شکوفایی تو رو ببینم ولی دیگه نه تو باغچه خودم.

هر وقت از حرف یا رفتار من ناراحت شدی، مطمعن باش من قبلش از دستت ناراحت شده بودم که ناراحتت کردم.

میدونم پیام دادن نوبتی نیست ولی خب باید مطمئن شم تو هم دلت میخواد باهام حرف بزنی یا نه.

معلومه که قلبم شکست و ناراحت شدم،چون اگه من بودم هیچوقت اینکارو باهات نمیکردم.

آدم گدا میلیاردر هم بشه
دو دقیقه حرف بزنه، میفهمی هنوز گداست!
یه جمله قدیمی هست که میگه:
خر را تا بغداد بتازونی، اسب نمیشه...

آدما دقیقاً اونجایی منو از دست می‌دن که فکر می‌کنن اگه اهمیت ندن، من قراره اهمیت بدم.

تا نوبت ما شد
زندگی رو اینقدر سختش کردن که
تووی جوونی، پیر شدیم...

غم انگیزترین چیزی که آدم میتونه از خودش بپرسه اینه که چرا انقدری که من حواسم به همه هست، هیچکس حواسش به من نیست.

میدونی از چی میسوزم؟ من از همه لحاظ ازش سر بودم، آخرش رفت با کسی بهم خیانت کرد که از همه نظر از من پایین‌تر بود، یکی از ریشه‌های پنهون خیانت اینه که مرد توی رابطه احساس قدرت روانی نکنه، وقتی کنار زنی قرار میگیره که از نظر ثبات، رشد یا توانمندی از خودش بالاتره، بدنش وارد حالت نابسندگی میشه و بعضی از مردها برای فرار از این حس کوچیک بودن، نه به سمت عشق بلکه به جایی میرن که دوباره بزرگ دیده بشن، جایی که تحسین بیشتره، توقع کمتره، قدرت روانییشون برمیگرده.

نجات دهنده خودتی عزیزم، موقعیت و درآمدته، اصالت و مهربونیته، مدرکته، نه اون بلاتکلیف، بی احساس مودی.

زخم‌هام رو دوست دارم چون یادم میندازن هیچوقت تماشاگر زندگی نبودم، تلاش کردم، تجربه کردم، اعتماد کردم، دل بستم، ریسک کردم، باختم و یاد گرفتم.

کاش همه خبرت رو از من بگیرن، وقتی نیستی سراغت رو از من بگیرن، وقتی میخوان راضیت کنن از من بخوان، وقتی کم پیدا میشی تقصیرش رو گردن من بندازن، وقتی عصبی و ناراحتی دلیلش رو از من بپرسن کاش همه چیز تو یطوری به من ربط پیدا میکرد.

من انقدر خودم رو دوست دارم که یهو به خودم میام میگم چرا با این آدم بی ارزش در ارتباطم؟ و بوم، ارتباط قطع شد.

این آدم‌هایی که وقتی باهاشون حرف میزنی از خوشحالی قلبت تند تند میتپه و استرس میگیری از بس که ذوق کردی رو دیدی؟ همون‌ها بعدا گند میزنن تو زندگیمون.

همیشه کت تن پسریه که همه چی رو با جزئیات بهت توضیح میده بدون این که ازش بخوای چون میدونه اورثینکری.

درد؟ اون لحظه‌ای که حسادت میکنی و نمیتونی چیزی بگی چون هیچی بینتون نیست.