ناگهان به حال خود گریستم
چرا که بعد از هر خوشی، نگران بودم
که چقدر طول می‌کشد تا اندوه
دوباره به سراغم بیاید.

دیدید بعضی وقت‌ها نمیفهمید یه صدایی چقدر اذیتتون میکرده تا قطع میشه و یهو یه آخیش میگید؟ بعضی از آدم‌ها هم همینن، تا ازتون دور نشن نمیفهمید چقدر تاثیر منفی داشتن.

تو هیچ تصوری از اینکه چقدر بهت فکر میکنم نداری.

اگه برای کسی که دوستش داری انعطاف به خرج ندی، روزی میرسه که برای فرار از تنهایی مجبور باشی واسه کسی که دوستش نداری انعطاف به خرج بدی.

تو یه چیز قشنگ رو بهم فهموندی اینکه عشق اون چیزی نیست که خیلی‌ها فکر میکنن، عشق این نیست که یکی رو به دست بیاری و بعد بخوای محدودش کنی، آرامشش رو بگیری بهش شک کنی اعتماد به نفسش رو ازش بگیری و انقدر بهش سخت بگیری که از خودش خسته بشه، عشق این نیست که آزادی یه آدم رو بگیری و اسمش رو بذاری دوست داشتن، عشق یعنی بال پرواز هم باشیم، نه قفس هم.

الان داشتم فکر میکردم واقعا هم آدم حوصله سربری هستم، مثلا فکر کن دوست دخترت آکادمیک باشه، سرش به کار خودش باشه، متعهد باشه، منطقی باشه، قاطی نکنه، آروم باشه و مشکلات رو با حرف زدن حل کنه، تازه دوست هم داشته باشه و بهت عشق هم بورزه، ماها خیلی وقته از مارکت خارج شدیم.

از حاشیه دورم، سرکار میرم، ورزش میکنم، با چندتا آدم درست و حسابی وقت میگذرونم، سرم به زندگی خودمه، آرامش دارم و این آرامش رو با هیچ چیزی عوض نمیکنم.

همیشه جنگیدن خوب نیست، مثلا برای آدم‌های قدرنشناس نباید جنگید، برای به دست آوردن دلی که باهات نیست نباید جنگید، برای دوست داشته شدن نباید جنگید، برای درست کردن چیزی که میدونی درست نمیشه نباید جنگید، برای برگردوندن صمیمیت از دست رفته وقتی تو مقصر نیستی نباید جنگید، برای اثبات چیزی که مشخصه نباید جنگید، برای کسی برات نمیجنگه نباید جنگید.

‏هر بار میومد با ورژن بد من کنار بیاد من یه ورژن بدتر نشونش میدادم که ثابت کنم نمیتونی، باید بری.

و در آخر خودم را انتخاب کردم و
داستان برای همیشه به پایان رسید.

‏خیلی غم انگیزه وقتی میدونی تمام این تقلاها، نه برای یک زندگی مرفه بلکه فقط برای یک زندگی عادیه.