یادم میمونه وقت‌هایی که نیاز داشتم با یکی حرف بزنم، نشستم تو تنهایی فقط با خودم فکر کردم.

موفقیت خاصی ندارم اما حس میکنم آدم خوبیم، دین کسی گردنم نیست، بد کسی رو نخواستم، حسادت کسی رو نکردم، برای رسیدن به اهدافم ، اهداف بقیه رو پایمال نکردم، در مقابل صداقت دیگران سیاست نداشتم و این وسط درسته بهم زیاد ضربه زدن و دلم رو شکستن ولی من هیچوقت این کار رو با کسی نکردم.

زندگی همینه دیگه، یه شب رو تختت تا صبح پشت تلفن باهاش حرف میزنی و میخندی، یه شب هم روی همون تخت شب تا صبح غصه میخوری و از درد به خودت میپیچی.

اون هم‌ مثل‌ منه‌ برات؟ مثل‌‌ من‌ دوست‌ داره؟ مثل‌ من‌ قربون‌ صدقت‌ میره؟ مثل‌ من‌ همیشه‌‌ به‌ فکرته؟ مثل‌ من‌ تلاش‌ کرد‌ برای‌ موندنت؟ مثل‌ من‌ همیشه‌ بهت‌ پیام‌ میده؟ مثل‌ من‌ هر چی‌ میگی‌ حرفت رو گوش‌ میده؟ مثل‌ من‌ همه رو ول‌ کرد به‌ خاطر توعه‌ بی‌ وجود؟ مثل‌ من‌ با‌ یه‌ بچه‌ گفتنت‌ ذوق‌ ذوقی‌ میشه؟ مثل‌ من‌ روز شب‌ برات گریه‌ میکنه‌؟

گاهی ادم ها دلگیرند و دلتنگ؛
ارام میخزند کنج اتاقشان، با یک بغل تنهایی
گاهی تا اطلاع ثانوی تعطیل اند...
'لطفا بعدا مزاحم شوید'

احساس میکنم در ژرفایم، چیزی غیر از دندهایم
شکسته چیزی محکم تر از استخوان هاکه هرگز خوب نخواهر شد
شاید قلبم...

فراموش نکنیم که اگر دلی را بردیم شکستیم، گذشتیم و رفتیم …
روزگار حافظه خوبی دارد، هرگز فراموش نمی کند !

نیاز دارم احساساتم رو بذارم توی ی صندوق ، درش رو هم قفل کنم ، کلیدشم بدم سگ بخوره.

اگر قلبم را اهدا کنم ، اندوه من تمام میشود؟!

اینکه فکر میکنی من نباید از طرف بخوام اون خودش باید بدونه، بزرگترین کشنده روابطه، من به شخصه مشکلی ندارم که بگم چی میخوام، مشکلم وقتیه که باید ده بار بگم چی میخوام و باز جدی گرفته نشه، فهمیده نشه، در نظر گرفته نشه.

من میتونم برای پایان دادن به یک رابطه دلیل کافی داشته باشم حتی اگه طرف مقابل آدم بدی نباشه، لازم نیست کسی خائن، سمی یا بد ذات باشه که از دایره نزدیک زندگی تو خارج بشه، گاهی فقط کافیه که دیگه هم مسیر، هم ارزش یا هم جهت نباشه و پذیرفتن این موضوع معمولا آغاز مرزگذاری سالمه.

‏من بهت آسیب نمیزنم که ازت انتقام بگیرم، شرایط زندگیم رو طوری پیش میبرم که بزرگترین آرزوت در کنار من بودن و بزرگترین حسرت زندگیت نداشتن من باشه و بنظرم این زیباترین انتقامه.

همیشه ترسم این بود آدم غمگینی باشم، اما الان غمگین بودن بخشی از وجودمه.

چه دعواهايی كه با يه بوس و بغل حل ميشد ولی چون پشت گوشی بود حل نشد.

‏يسرى چيزها مهمتر از عشقه، مهمه كه چطورى باهات حرف ميزنه وقتی عصبيه، مهمه چطورى برخورد ميكنه وقتی تو اشتباه كردى، مهمه چطورى بهت واكنش ميده وقتی به خودت رسيدى، مهمه چطورى توجه ميكنه بهت وقتی سرش شلوغه، همه اين چطورى‌ها مهمه و جمله دوست دارم به تنهايى كافى نيست.