درون گوی های شیشه ای
تصویر دخترک مهربانیست که آرام و مهربان میخندد..
اما لبخندش مدت هاست ترک برداشته..
رویا پردازی.. لبریز از آرزو و عشق.
هنرمندی دیده نشده...
پرنده ی کوچک من شاید خسته ای و بال هایت زخمیست اما پرواز کن..
بال بزن در آسمان نیلی اوج بگیر...
بالای دریای شیشه ای پرواز کن ..
و بگذار بال هایت امواج خروشان دریا رو نوازش کنه
تا یادت بیاد تو واقعا کی هستی
همان قدر رها و بدون فکر...
رهگذران می آیند و می روند..اما مقصد تو مشخص شده
قلب ازرده ات را سبک کن تا رویاهایت شکفته شوند
احساسات تو با ارزش هستند مثل شکوفه های طلایی...
درون قلبت پرنده ی سرکش مهربانیست که آرزوی پرواز داره..
پس چطوره سقوط رو در آخرین لحظه به صعودی یاشکوه مبدل کنیم؟
چون جادوی مخفی تو پرواز کردنه🌻☁️