- اصغرم آب نباتم، اگر برگردی به گذشته باز من رو میگیری؟
+ (اصغر رو میکند به دیوار و آرام میگوید: گوه بخورم من، گوووه)
اصغر رو به زنش: قطعا.
+ (اصغر رو میکند به دیوار و آرام میگوید: گوه بخورم من، گوووه)
اصغر رو به زنش: قطعا.
خوشبختی ینی اینکه یکی رو داشته باشی که اگه عکسای شخمی و بدون افکتت رو هم دید بازم کنارت باشه و باهات کات نکنه.
(به چهرهی شخمیاش در آینه خیره میشود، سر تکان داده و گریه میکند)
(به چهرهی شخمیاش در آینه خیره میشود، سر تکان داده و گریه میکند)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Vertical Worship - Come Holy Spirit
The Feelings
Photo
Dogman 2018
از یه داستان مافیایی تو فیلم «گومورا» تا داستان پریها تو فیلم «داستان داستانها»، ماتئو گارونه تلاش میکنه تا تو هر ژانری دست به کاوش بزنه. با سفر بین مرزهای دنیای واقعیت و رؤیا، این فیلمساز تردیدی درباره ترکیب کردن و اختلاط ژانرها به خودش راه نمیده. پس باعث تعجب هم نیست که میبینم تو فیلم آخرش تمثیلهای «داستان داستانها» رو به موضوع هایپر رئالیستیک «مرد سگی» وارد کرده؛
انفجاری از یک انتقام خشونتآمیز و حیوانی ناشی شده از یک دوستی غیرمعمول. تو حومهی دورافتادهای از شهر روم، جایی که قانون جنگل حکومت میکنه، ارتباط بین مارچلو (یه آرایشگر سگ بی آزار) و سیمونچینو (یه بوکسر خلافکار و خشن که تازه از زندان آزاد شده)، به یه تراژدی ختم میشه. ماتئو گارونه با ملایمت هرچه تمام خمیرمایهی این داستان واقعی مربوط به سال ۱۹۸۸ رو وَرز میده و اجازه میده تنش در اون اوج بگیره تا با ظرافت به یه تفسیر مجدد برسه که کنترل شده تر و پایدارتر از رویداد واقعیِ این فیلم هست.
جدای از خشونت موضوع، همونطور که خود کارگردان گفته، فیلم ما رو “ در مواجه با چیزی قرار میدهد که برای همه مسئله مهمی است “ و آن چیز “پیامد انتخابهای است که هر روز انجام میدهیم تا زنده بمانیم و به زندگی ادامه دهیم، فاصلهی بین آنچه واقعاً هستیم و آنچه فکر میکنیم هستیم “.
ماتئو گارونه بعد انتخاب بازیگرهای بینالمللی برای فیلم قبلیش «داستان داستانها»، این بار به ریشههای خودش برگشت و از یه تیم بازیگری تماماً ایتالیایی استفاده کرده، ازجمله "مارچلو فونته" با اون چهرهی کلاسیک در نقش مارچلو که جایزه بهترین هنرپیشه مرد رو هم تو جشنواره کن ۲۰۱۸ گرفت و یه هنرپیشه قوی دیگه؛ "ادواردو پِشی" در نقش سیمونچینو که قبل از اینم هم تو فیلم «خوششانس» سرجو کاستلیتو درخشیده بود.
قاببندی فیلم معرکهست. دکوپاژ وسواسی و دوربین معرکه. همه و همه یه فیلم شاهکار رو به وجود آورده. ببینید حتما.
8/10
🍃720p: goo.gl/h5mu3D
🍃Sub : goo.gl/XeYXp9
▫️ Dogman 2018
▪️ Dir: Matteo Garrone
▫️ #Movies 🧟♂🍃
از یه داستان مافیایی تو فیلم «گومورا» تا داستان پریها تو فیلم «داستان داستانها»، ماتئو گارونه تلاش میکنه تا تو هر ژانری دست به کاوش بزنه. با سفر بین مرزهای دنیای واقعیت و رؤیا، این فیلمساز تردیدی درباره ترکیب کردن و اختلاط ژانرها به خودش راه نمیده. پس باعث تعجب هم نیست که میبینم تو فیلم آخرش تمثیلهای «داستان داستانها» رو به موضوع هایپر رئالیستیک «مرد سگی» وارد کرده؛
انفجاری از یک انتقام خشونتآمیز و حیوانی ناشی شده از یک دوستی غیرمعمول. تو حومهی دورافتادهای از شهر روم، جایی که قانون جنگل حکومت میکنه، ارتباط بین مارچلو (یه آرایشگر سگ بی آزار) و سیمونچینو (یه بوکسر خلافکار و خشن که تازه از زندان آزاد شده)، به یه تراژدی ختم میشه. ماتئو گارونه با ملایمت هرچه تمام خمیرمایهی این داستان واقعی مربوط به سال ۱۹۸۸ رو وَرز میده و اجازه میده تنش در اون اوج بگیره تا با ظرافت به یه تفسیر مجدد برسه که کنترل شده تر و پایدارتر از رویداد واقعیِ این فیلم هست.
جدای از خشونت موضوع، همونطور که خود کارگردان گفته، فیلم ما رو “ در مواجه با چیزی قرار میدهد که برای همه مسئله مهمی است “ و آن چیز “پیامد انتخابهای است که هر روز انجام میدهیم تا زنده بمانیم و به زندگی ادامه دهیم، فاصلهی بین آنچه واقعاً هستیم و آنچه فکر میکنیم هستیم “.
ماتئو گارونه بعد انتخاب بازیگرهای بینالمللی برای فیلم قبلیش «داستان داستانها»، این بار به ریشههای خودش برگشت و از یه تیم بازیگری تماماً ایتالیایی استفاده کرده، ازجمله "مارچلو فونته" با اون چهرهی کلاسیک در نقش مارچلو که جایزه بهترین هنرپیشه مرد رو هم تو جشنواره کن ۲۰۱۸ گرفت و یه هنرپیشه قوی دیگه؛ "ادواردو پِشی" در نقش سیمونچینو که قبل از اینم هم تو فیلم «خوششانس» سرجو کاستلیتو درخشیده بود.
قاببندی فیلم معرکهست. دکوپاژ وسواسی و دوربین معرکه. همه و همه یه فیلم شاهکار رو به وجود آورده. ببینید حتما.
8/10
🍃720p: goo.gl/h5mu3D
🍃Sub : goo.gl/XeYXp9
▫️ Dogman 2018
▪️ Dir: Matteo Garrone
▫️ #Movies 🧟♂🍃