یه بار دیگه مطلبی از شازده کوچولو یا باباسفنجی و پاتریک رو جایی ببینم، میرم، و سه چیز رو باخودم از این سرزمین میبرم: لبخند زیبام، عدالتم و تخت پادشاهیم رو.
Forwarded from The Feelings
دارم روی یه فیلمنامهی طنز کار میکنم، یک قسمتش یه آقایی مسن و مؤدب و معتبرِ محل، از دست کسی عصبانی میشه و داد میزنه «تو دیگه دهن من رو …» یکدفعه سه چهار نفر حرفش رو قطع میکنن و میگن آقا زشته صلوات بفرستید. اینجا افراد تو سینما به این تضاد ایجاد شده میخندن.