رویا کن رمدیوس، رویا کن و دور شو از واقعیت تلخ زمانه و به سمت خیال بشتاب از حقیقت‌های کوبنده.
هیچ چیز به اندازه‌ی رویا امن نیست.

کل بدنم درد میکنه، چشم‌هام میسوزه، تنهام، هم‌صحبت بامرامی ندارم.
مانند گربه‌ای گرسنه در کویری سرد، حوالی ساعت ۳ بامداد روی دو پایم به سمت ماه نشسته‌ام، دُمم را دورم حلقه کرده‌ام و ذره‌ای امید هم برای سیرغذا و سیرآب شدن ندارم. درد جانم را میسوزاند و درمانی نمیبینم. به جز خیره شدن به ماه و فکر کردن راجب لحظه‌ی مرگ خفت‌بارم در تلاطم تنهاییِ پوچِ سنگینم هم کار دیگری نمیتوانم انجام دهم.
خوابم نمیبرد.
خسته‌ام.
شب بخیر.

[ The D in David ] by Michelle Yi and Yaron Farkash | #ShortFilm🥀

Empty corridors breathe cold blue moons.
Strangers speak in confessions unknown.
Certainty of solitude cuts through the dark.

And what color is the light?

I haven't been able to write today
And I think it's because everything is okay
There is nothing to do and nothing to say
And it makes me miss being sad

There are flowers blooming inside of my mind
A rainbow just fell across the sky
Everything is warm and I don't know why
But it makes me miss being sad

The warmth of happiness inside of me
Is everything that I've wanted to be
But now that it's here it's unfamiliar to me
And it makes me miss being sad

The warmth in my mind is beautiful and bold
And I once hated the feeling of feeling so cold
But now that I'm somewhere else I miss home
I just think I was made to be sad.

صدارو تا ته بدید بالا، چشمارو ببندید و گوش بدید.