بهبه ببینید کی اومده؛
همونی که امشب تولد شناسنامهایشه ولی به پشم هیچکس نیست و تنها در گوشهای از اتاق دستشو تو دماغش فرو کرده و با محتوای داخل بینیش خودش رو مشغول نگه داشته.
همونی که امشب تولد شناسنامهایشه ولی به پشم هیچکس نیست و تنها در گوشهای از اتاق دستشو تو دماغش فرو کرده و با محتوای داخل بینیش خودش رو مشغول نگه داشته.
دردی که دارم به مانند ورودِ متهی درِیل درون معدهمه. به قدری مسمومیت و بالا آوردنهای پیدرپی تحت فشار قرارم دادن که قابلیت اینو دارم تا صبح واستون چوسناله بنویسم؛ منتها دلیلی برای ادامه نمیبینم، چوسنالهم رو همینجا قطع میکنم و میرم که داشته باشم ادامهی دردهامو. و پوسیدنم در گوشهی تاریک اتاق سرد و سوت و کورم و در ادامه تنهایی و تنهایی و تنهایی.
علاوه بر درونگرا و برونگرا، یه کتگوری دیگه باید اضافه کنن به نام چوسنالهگرا؛ من رو میتونید تو اون کتگوری دسته بندی کنید. بله من چون قلمی برای نوشتن، دفتری برای خطخطی، گوشی برای شنیدن، دوستی برای درد و دل و شادیای برای کردن ندارم اینجا گاهاً شدیداً و عمیقاً چوسناله میکنم. میتونید از من خوشتون نیاد و من رو نچسب قلمداد کنید. راحت باشید. من محلص شمام.
برنامهم برای بعد از بازنشستگیم اینه که تمام اجزای صورتم رو جراحی کنم و هر روز از طرفدارهام تو اینستاگرام بخوام تو کامنتها با هم دعوا نکنن.
The Feelings
Calum Scott – Sore Eyes
Listenin' to this This feels so good right now.