Forwarded from The Feelings
I've cried tears of sorrow
And tears of joy
And as these tears spill from my eyes
I can't help but to wonder
If they both elicit the same reaction
Is it because there's happiness in the sorrow
Or sadness in the smiles.
And tears of joy
And as these tears spill from my eyes
I can't help but to wonder
If they both elicit the same reaction
Is it because there's happiness in the sorrow
Or sadness in the smiles.
Forwarded from The Feelings
ولی چقدر قشنگه شب تولدت بیای خونه، در رو باز کنی چند نفر جیغ بکشن تولدت مبارک.
عالیه حسش، فک کن کلی آدم.. نه اصن کلی هم نه، 4 تا بگو، 3 تا.
3 تا آدم نشستن برات برنامه چیدن، منتظر شدن بیای، کلی ذوق داشتن که خوشحالت کنن.
از شبای قبلش رفتن کیک سفارش دادن، انقدر میشناختنت که چیزی رو برات بخرن که عاشقشی، همه چی رو آماده کردن که تورو خوشحال کنن.
یا اصن خونه و خانواده هم نه، دوستات مثلا.
کلا خود برنامهه مهم نیستا، یا کادو و کیک و جشن و اینا. این حسِ اینکه برا کسی انقدر مهم باشی باحاله.
هرچند من شخصا تاحالا چنین چیزی رو تجربه نکردم و دیگه هم علاقه ای ندارم تجربه کنم ولی خب جالبه به نظرم.
عالیه حسش، فک کن کلی آدم.. نه اصن کلی هم نه، 4 تا بگو، 3 تا.
3 تا آدم نشستن برات برنامه چیدن، منتظر شدن بیای، کلی ذوق داشتن که خوشحالت کنن.
از شبای قبلش رفتن کیک سفارش دادن، انقدر میشناختنت که چیزی رو برات بخرن که عاشقشی، همه چی رو آماده کردن که تورو خوشحال کنن.
یا اصن خونه و خانواده هم نه، دوستات مثلا.
کلا خود برنامهه مهم نیستا، یا کادو و کیک و جشن و اینا. این حسِ اینکه برا کسی انقدر مهم باشی باحاله.
هرچند من شخصا تاحالا چنین چیزی رو تجربه نکردم و دیگه هم علاقه ای ندارم تجربه کنم ولی خب جالبه به نظرم.
خیلی دلم میخواد فضای مجازی رو به کل ترک کنم ولی باور کنید هیچکس و هیچجای دیگهای رو ندارم که بهش پناه ببرم.
حالتی از تیمارستان را در زندگی خودم احساس میکنم. بیگناه و در عینِ حال خطاکار، نه در یک سلول، بلکه در این شهر زندانی ام...
فرانتس کافکا
فرانتس کافکا
She Passes Away Alone at Sea
Owsey
Lost to the world and
Lost to myself
Forgotten
Always forgotten
Always picked last
By those you picked first
A shine that was just never enough
Lost to myself
Forgotten
Always forgotten
Always picked last
By those you picked first
A shine that was just never enough