A symphony of sorrowful songs

Theres a feeling I can't quite explain
It comes and goes
An agonizing pain
It tightens my chest
As if someone is pulling on my heart
Sooner or later
I'll be torn apart.

Fucks.

هیچ دو برگی از یک درخت مشابه یکدیگر نیستند؛ هیچ دو نفری در جهان نیست که چهره ای دقیقاً یکسان و ساختار یکسانی با یکدیگر داشته باشند. هالر می گوید: «ساختار داخلی بدن هیچ انسانی دقیقا مشابه با انسان دیگر نیست؛ سیستم عصبی و رگ های خونی در میلیون ها میلیون عنصر تنوع و تمایز ایجاد می کند. این تفاوت چنان عظیم است که به سختی می توان در میان آن ها شباهتی یافت.» اگر در چشم یک آناتومیست این تفاوت بدین شکل جلوه می کند، پس درباره ی قدرت ها و نیروهای بسیار متنوع و نادیدنیِ درونِ این ارگانیزاسیون های پیچیده چه باید گفت؟ آیا نمی توان گفت هر انسان، جدا از شباهت ظاهری به یکدیگر، در آنالیزِ نهایی (بخاطر این ساختارِ درونیِ فردیِ یکتا) به خودی خود یک کیهان منحصر به فرد و قیاس ناپذیر است؟

• یوهان گوتفرید هردر - در کتاب ایده‌ها