حقیقتش از داستان‌های عاشقانه به دورم. اکثر اوقات تنها بودم و تنها توی ذهنم زندگی کردم و خیال پردازی کردم. شاید داستان زندگیمم نه غمگین باشه و نه شاد. بی تکلیفی قسمت بزرگی از منه.
به هر حال آهنگای بقیه و داستان‌هاشون جالب و خوندنی بودن.

این آهنگ هنوز خاطره نشده
حال الانمه که پدر بزرگمو چند روزه از دست دادم ، از خانوادم دورمو حس میکنم و توی جمع دوستام اضافه ام و به شدت احساس کم بودن میکنم و فکر میکنم قراره دوباره وارد بخش تاریک زندگیم بشم...

حرف زدن مداوم درباره تو به دور از حس خوبی که با اسمت توی قلبم میاد ولی متاسفانه نشون دهنده ترس و ضعف و کم بودنه، تو این کلمه ها رو نمیفهمی حتی من وقتی فردا دوباره سراغ این نوشته بیام نمیفهممش من الان میدونم تو بهترین خاطره منی، من الان میدونم دیگه نمیخوام با هیچ آدمی جز تو حرفی داشته باشم ولی میخوام حسی که بعد از نبودن تو توی قلبم به وجود اومده تموم بشه میخوام تو تموم بشی چون نمیتونم این بار رو تحمل کنم
تو کنار اومدی ولی من گیر کردم

‌                                                 ‌ ‌‌‌    ‌رابطمون لانگ دیستنس بود می دونستیم که نمیشه هیچوقت اونجوری که میخوایم با هم باشیم. اولین بار تو یه شرایط خاص سه روز با هم بودیم. موقع جدایی خدافظیمون ۱ ساعت طول کشید و این آهنگ رو ریپیت بود.

این آهنگ رو اولین بار وقتی شنیدم که احساس میکردم دیگه چیزی برای از دست دادن ندارم. پناه برده بودم به خاطرات خوش گذشته و آرزو میکردم میتونستم برگردم عقب و حتی لحظات کسل کننده رو دوباره با شور و اشتیاق زندگی کنم. و وقتی این آهنگ رو پلی میکردم با هر تکرار "I promise" اشک میریختم. به طرز عجیبی این اهنگ رو فراموش کردم و دو سال بعد در حالی که آرزوی برگشتن به دو سال قبل و در آغوش گرفتن پدرم رو در حالی که من رو هنوز میشناسه و حالش خوبه رو داشتم، دوباره رفتم سراغش و I promise رو زمزمه میکردم.

برای اون شباییه که فکر میکردم فردا از خواب بیدار نمیشم و همه چی تموم میشه. تموم نشد. من تموم شدم.

من داستان خاصی ندارم، نه تجربه عشقی نه تجربه رفتنی اما همیشه غم دارم.
غم همراه همیشگیِ من توی زندگیم بوده
نمیدونم از کی اومده ولی میدونم حالا حالاها قصد رفتن نداره.
هر بار این آهنگ رو میشنوم ناخودآگاه صورتم خیس میشه غم دستشو میزاره رو شونه‌هام و اشکامو پاک میکنه.

چیزی بهتر از این، درست وقتی که خیلیا حالا باهاش خاطره دارن پیدا نکردم.

اولین باری که دیدمت
بدترین مدل خودتو نشون دادی
ولی برای اینکه فهمیده بودی ناراحتم کردی
بهم گفتی میخوام آهنگی که برات فرستاده بودمو برام بذاری
منم که ذوق...
حقیقتش اینه که دوست دارم دوباره برگردم و از اول هم بدیاتو ببینم هم خوبیاتو
دوست دارم دوباره توسط تو بوسیده بشم
بغلم کنی و روی موهامو بوسه بزنی
من نوازش دستاتو یادم نمیره
میدونم راه برگشتی نداریم
اما تو بدون که من عاشقانه در انتظارتم.

وقتی دیدم یه طور دیگه ای نگام میکنه توی یکی از دشتای گیلان بودیم، اردیبهشت بود، گلای بنفش کوچولو دشت پر کرده بودن، مه داشت بیشتر میشد، تا زانو تو گل بودیم همه،
این اهنگ داشت پلی میشد
یک هفته توی این سفر بودم،
اما هنوزم بعد دو سال بهش فکر میکنم

در برهه‌ای وارد زندگیم شد که شاید بیشتر از هر زمانی گم بودم و نیازمند دستی مهربان. تنها و خالی از احساس تعلق به جایی یا کسی. ترمِ دوم. عاشقش شدم. احساساتی تجربه کردم که هنوز هم در آرزوی زنده شدن و تکرارشون روحم مچاله می‌شه. به هم نزدیک و نزدیک‌تر شدیم و در اوج، جایی که انتظار داشتم همه چی عوض شه و دنیام رنگ دیگه‌ای بگیره، یک‌هو همه چی رنگ باخت و خونه‌‌ی کوچیکِ قلبم از پایه فرو ریخت. چند روز بعدش که داشتم تنهایی یه گوشه‌ آهنگ گو‌ش می‌دادم دست در دستِ اون سمتِ من اومدن و تا منو دیدن مسیرشونو تغییر دادن. اونجا من تموم شدم.
حالا هزاران کیلومتر ازم دوره. مسیرهامون دیگه یکی نمی‌شه و هردومون هم می‌دونیم و خواهانش نیستیم. ولی نعش اون احساسات و خاطرات هنوز رو دستم موندن و از خاک کردنشون عاجزم.
ممنون که باعث شکستنم شدی. امیدوارم همیشه خوشحال باشی و موفق. اسمت روی پوشه‌ی آهنگای خاطره‌انگیز اون زمان هست و می‌مونه.

دو سال و نیم پیش، بعد از مراسم چهلم مامانم تو راه برگشت به تهران با بابام گوش دادمش، اولین باری بود که شنیدم بابام داره میخونه.
پلی کردم دوبار، سه‌بار، ده‌بار...
بغض میکرد، اشک میریخت و میخوند "فلک که بشنوه اه و فغونم"
هر بار نیاز دارم اشک بریزم بهش گوش میدم، اشکام خودشون جاری میشن.

خیلی وقت بود حرف میزدیم و همیشه خوشم میومد ازش ولی خب بالا پایین زیاد بود
یه مدت بعد حرف نزدن نسبتا طولانی دوباره بهش پیام دادم حالشو بپرسم، یکم حرف زدیم و اینو فرستاد، خیلی آهنگ واسه هم میفرستادیم اما این اولین آهنگی بود که چند روز بعدش بهم گفت دوستم داره و منم بهش گفتم متقابلا این حس و دارم
هنوزم باهمیم و فکر نکنم این و ببینه اصلا
ولی خیلی دوست دارم و امیدوارم همیشه برام بمونی، نمیدونی چقدر واسم ارزش داری و تحمل زندگی بدون تو سخته
جایگاه خاصی داری تو قلبم زیبای من❤️ دوست دارم

کاملا اتفاقی این آهنگو توی یه چنل پیدا کردم که اصن اسمشم جایی نشدیده بودم ، ولی عجیب قشنگه و یار هر روز تنهایی های منه
انگار دارم باهاش دنبال یارم میگردم که پیداش کنم :)

تاحالا با خیال کسی رقصیدی؟

می‌گه بعضی از آدم‌ها مثل موج‌ها، رَوَنده‌ن؛ میان و می‌رن. دنیا وفا ندارد. این حقیقت، آداب و قاعده‌ی دنیاست. یاد بگیر که به‌قولی، افسار دِلِت به دست افسر سرت باشه.
فراموش می‌کنه که موج‌ها آداب و قاعده ندارن؛ که همیشه گذرنده هستن، اما تاثیر و تخریب گذرایی که ندارن. موج‌ها لاقید به ویرانی حرکت می‌کنن، اما کسی نمی‌دونه ریه‌های ما تا چه مدت مملؤ از آب می‌مونه.

از اون رابطه های شوخی و مسخره بازی که به خودم اومدم دیدم دلم رفته ولی نخواستم که بفهمی
مامانم برای همیشه رفت و من تو اون دوران خواستم برم تا نفهمی راز بزرگ دلباختنمو
نشد موندم و فهمیدی تو بدترین روزای زندگیم قشنگترین حس هارو باتو تجربه کردم
الان همه چیز تموم شده و پشیمون نیستم ازین همه خاطره با تو
بارون که میاد
به دریا که فکر میکنم
ماه رو که میبینم
غمگین که میشم
شاد که میشم
تو توی ذهنمی…

تو رویاهام بارها باهاش رقصیدم، بارها بوسیدمش و بارها کنارش غروب خورشید رو تماشا کردم، ولی خب، رویاها هیچ‌وقت اونطور که باید دووم نمیارن.
بابت این سال‌ها احساس پشیمونی نمی‌کنم، فقط، تنها چیزی که اذیتم می‌کنه یادآوری اینه که چقدر تو رویای بچگونه‌ام فکر می‌کردم براش کافی‌ام.

همیشه دلم می‌خواست واسه یه لحظه هم که شده بتونم افکارت رو بخونم،
اون عصر پاییزی که ماه کامل بود و باهم تو خیابون‌ها قدم می‌زدیم، تو هم به این فکر می‌کردی که چقدر خوب می‌شد اگه می‌تونستیم تا ابد تو اون لحظه زندگی کنیم؟
وقتی اولین بار این آهنگ رو برات پلی کردم و گفتم، ای کاش می‌تونستم تورو تا ابد تو زندگیم داشته باشم و تو خندیدی، خنده‌ت از روی خجالت بود؟ یا نمی‌خواستی احساسم رو بپذیری؟
وقتی برای اولین بار گونه‌ت رو بوسیدم، واقعا صورتت سرخ شد؟ یا این چیزی بود که دلم می‌خواست ببینم؟
دلم می‌خواست بهم می‌گفتی واسه‌ت چی بودم، چون خودم دیگه نمی‌تونم بفهمم،
انقدر به تو فکر کردم که نمی‌دونم خاطراتی که ازت دارم واقعا اتفاق افتادن یا صرفا زاده تخیلاتم هستن.
خیلی وقته همه چی برای من تموم شده، اما هنوز دلم می‌خواد بدونی که آرزو داشتم همه عشقی که تو وجودم بود رو بهت بدم...
امیدوارم خیلی زود کسی رو پیدا کنی که کنارش حسِ گرمِ خونه بودن رو بگیری، درست همون طوری که این چند سال، حضور تو من رو گرم نگه داشته بود.