‌ ‌ ‌‌‌ ‌
حقیقت اینه که خیلی دوست داشتم حس‌هایی هر کدوم از شما تجربه کردین رو تجربه می‌کردم، حتی اگه آخرش به جدایی و غمِ عظیمی برسه که نتونم تحملش کنم.
ولی اینکه بتونم حس کنم احساسی رو، هرچند ناشناخته برام ارزش داشت، خیلی زیاد.
حس دوست داشتن یا دوست داشته شدن ارزشمند ترین چیزی بود که می‌تونستم تجربش کنم ولی نمی‌تونم، هیچوقت فکر نکنم بتونم.
جای شما بودم از غمم خوشحال بودم.

به جرات میتونم بگم تنها آهنگی که میتونم ازش حس بگیرم و گریه کنم،تمام زندگیم میاد جلوی چشمم:))
تمام سختی هایی کشیدم تمام حرفایی که زدم
غم زیادی رو واسم یادآوری میکنه

یه شب وقتی دارم این اهنگو گوش میدم میرم دریا
دریا رو بغل میکنم
اون شب همه سختی هام تموم شده
اون شب من تو رویاهام زندگی میکنم
و از اون شب به بعد دیگه هر شب گریه نمیکنم

هنوزم وقتی می‌خوام ازت بنویسم
اولین کلمه ای که به ذهنم میرسه ،عجیبه.
عجیبِ عزیز من.
بهت گفته بودم بلد نیستم احساساتمو تو کلمات بیان کنم نه؟
ولی این آهنگ تا ابد منو یاد تو میندازه
که باعث شدی احساسات عجیبی که دلم براشون تنگ میشه رو حس کنم
و بفهمم عمیقا دوست داشتن یک نفر و تمایل به مواظبت کردن از قلب ی نفر چ حسی می‌تونه داشته باشه.
این آهنگ به زیبایی چشمای قشنگته.
غمگین،عمیق،زیبا.
امیدوارم الآن که پیشت نیستم مواظب قلبت بمونی و ازش مواظبت کنی و به دست هر کسی نسپاری دلتو.و بتونی خوشحالی رو تجربه کنی.
خلاصه بگم زندگی کنی آبی من.💙

این آهنگ...
منو همیشه می‌بره به همون روزی که بارون می بارید و این آهنگ توی ماشین پلی بود
همون روزی که همش بهت فکر میکردم
همش به این فکر میکردم یه نفر چطوری میتونه ذهن ی نفرو تا این حد اشغال کنه...
همون روزی که فهمیدم عاشقت شدم=)
همون احساسای قشنگ و تازه
همون وقتا که با دیدنت و بغل کردنت پروانه ای می‌شدم.
همون احساسات کوچیک و ویژه که دلم براشون تنگ شده:")
عزیز من که هیچ وقت برای من نبودی.🌧

با شنیدن این آهنگ یاد تو می افتم. تویی که عجیب اومدی عجیب رفتی. تویی که غم و تاریکیو توی من دیدی و بازم اومدی سمتم. نمیدونم چی شد که تموم شد اما، من باتو حسای خاص و دلنشینی رو تجربه کردم. نمیدونم تو به من بدی کردی یا من به تو. اما همیشه دلتنگ قول ها و کلبه ی که قرار بود وسط جنگل ساخته بشه میمونم. برای تو، مآه.

این آهنگ رو طی مدت‌ها هر روز گوش دادم. شاید هیچوقت نتونم حسم رو نسبت به‌ش توصیف کنم و اینکه چقدر برای من خاصه. بذارین روشن‌ترش کنم، این آهنگ در مورد یک پایانه و من یک روز برای یکی فرستادمش تا چیزی رو شروع کنم. حالا مدت‌هاست که به آخرش رسیدم اما این آهنگ هم‌چنان برای من شروع پایانیه که هیچ‌وقت ازش عبور نکردم.

حقیقتش از داستان‌های عاشقانه به دورم. اکثر اوقات تنها بودم و تنها توی ذهنم زندگی کردم و خیال پردازی کردم. شاید داستان زندگیمم نه غمگین باشه و نه شاد. بی تکلیفی قسمت بزرگی از منه.
به هر حال آهنگای بقیه و داستان‌هاشون جالب و خوندنی بودن.

این آهنگ هنوز خاطره نشده
حال الانمه که پدر بزرگمو چند روزه از دست دادم ، از خانوادم دورمو حس میکنم و توی جمع دوستام اضافه ام و به شدت احساس کم بودن میکنم و فکر میکنم قراره دوباره وارد بخش تاریک زندگیم بشم...

حرف زدن مداوم درباره تو به دور از حس خوبی که با اسمت توی قلبم میاد ولی متاسفانه نشون دهنده ترس و ضعف و کم بودنه، تو این کلمه ها رو نمیفهمی حتی من وقتی فردا دوباره سراغ این نوشته بیام نمیفهممش من الان میدونم تو بهترین خاطره منی، من الان میدونم دیگه نمیخوام با هیچ آدمی جز تو حرفی داشته باشم ولی میخوام حسی که بعد از نبودن تو توی قلبم به وجود اومده تموم بشه میخوام تو تموم بشی چون نمیتونم این بار رو تحمل کنم
تو کنار اومدی ولی من گیر کردم

‌                                                 ‌ ‌‌‌    ‌رابطمون لانگ دیستنس بود می دونستیم که نمیشه هیچوقت اونجوری که میخوایم با هم باشیم. اولین بار تو یه شرایط خاص سه روز با هم بودیم. موقع جدایی خدافظیمون ۱ ساعت طول کشید و این آهنگ رو ریپیت بود.

این آهنگ رو اولین بار وقتی شنیدم که احساس میکردم دیگه چیزی برای از دست دادن ندارم. پناه برده بودم به خاطرات خوش گذشته و آرزو میکردم میتونستم برگردم عقب و حتی لحظات کسل کننده رو دوباره با شور و اشتیاق زندگی کنم. و وقتی این آهنگ رو پلی میکردم با هر تکرار "I promise" اشک میریختم. به طرز عجیبی این اهنگ رو فراموش کردم و دو سال بعد در حالی که آرزوی برگشتن به دو سال قبل و در آغوش گرفتن پدرم رو در حالی که من رو هنوز میشناسه و حالش خوبه رو داشتم، دوباره رفتم سراغش و I promise رو زمزمه میکردم.

برای اون شباییه که فکر میکردم فردا از خواب بیدار نمیشم و همه چی تموم میشه. تموم نشد. من تموم شدم.

من داستان خاصی ندارم، نه تجربه عشقی نه تجربه رفتنی اما همیشه غم دارم.
غم همراه همیشگیِ من توی زندگیم بوده
نمیدونم از کی اومده ولی میدونم حالا حالاها قصد رفتن نداره.
هر بار این آهنگ رو میشنوم ناخودآگاه صورتم خیس میشه غم دستشو میزاره رو شونه‌هام و اشکامو پاک میکنه.

چیزی بهتر از این، درست وقتی که خیلیا حالا باهاش خاطره دارن پیدا نکردم.

اولین باری که دیدمت
بدترین مدل خودتو نشون دادی
ولی برای اینکه فهمیده بودی ناراحتم کردی
بهم گفتی میخوام آهنگی که برات فرستاده بودمو برام بذاری
منم که ذوق...
حقیقتش اینه که دوست دارم دوباره برگردم و از اول هم بدیاتو ببینم هم خوبیاتو
دوست دارم دوباره توسط تو بوسیده بشم
بغلم کنی و روی موهامو بوسه بزنی
من نوازش دستاتو یادم نمیره
میدونم راه برگشتی نداریم
اما تو بدون که من عاشقانه در انتظارتم.

وقتی دیدم یه طور دیگه ای نگام میکنه توی یکی از دشتای گیلان بودیم، اردیبهشت بود، گلای بنفش کوچولو دشت پر کرده بودن، مه داشت بیشتر میشد، تا زانو تو گل بودیم همه،
این اهنگ داشت پلی میشد
یک هفته توی این سفر بودم،
اما هنوزم بعد دو سال بهش فکر میکنم

در برهه‌ای وارد زندگیم شد که شاید بیشتر از هر زمانی گم بودم و نیازمند دستی مهربان. تنها و خالی از احساس تعلق به جایی یا کسی. ترمِ دوم. عاشقش شدم. احساساتی تجربه کردم که هنوز هم در آرزوی زنده شدن و تکرارشون روحم مچاله می‌شه. به هم نزدیک و نزدیک‌تر شدیم و در اوج، جایی که انتظار داشتم همه چی عوض شه و دنیام رنگ دیگه‌ای بگیره، یک‌هو همه چی رنگ باخت و خونه‌‌ی کوچیکِ قلبم از پایه فرو ریخت. چند روز بعدش که داشتم تنهایی یه گوشه‌ آهنگ گو‌ش می‌دادم دست در دستِ اون سمتِ من اومدن و تا منو دیدن مسیرشونو تغییر دادن. اونجا من تموم شدم.
حالا هزاران کیلومتر ازم دوره. مسیرهامون دیگه یکی نمی‌شه و هردومون هم می‌دونیم و خواهانش نیستیم. ولی نعش اون احساسات و خاطرات هنوز رو دستم موندن و از خاک کردنشون عاجزم.
ممنون که باعث شکستنم شدی. امیدوارم همیشه خوشحال باشی و موفق. اسمت روی پوشه‌ی آهنگای خاطره‌انگیز اون زمان هست و می‌مونه.

دو سال و نیم پیش، بعد از مراسم چهلم مامانم تو راه برگشت به تهران با بابام گوش دادمش، اولین باری بود که شنیدم بابام داره میخونه.
پلی کردم دوبار، سه‌بار، ده‌بار...
بغض میکرد، اشک میریخت و میخوند "فلک که بشنوه اه و فغونم"
هر بار نیاز دارم اشک بریزم بهش گوش میدم، اشکام خودشون جاری میشن.

خیلی وقت بود حرف میزدیم و همیشه خوشم میومد ازش ولی خب بالا پایین زیاد بود
یه مدت بعد حرف نزدن نسبتا طولانی دوباره بهش پیام دادم حالشو بپرسم، یکم حرف زدیم و اینو فرستاد، خیلی آهنگ واسه هم میفرستادیم اما این اولین آهنگی بود که چند روز بعدش بهم گفت دوستم داره و منم بهش گفتم متقابلا این حس و دارم
هنوزم باهمیم و فکر نکنم این و ببینه اصلا
ولی خیلی دوست دارم و امیدوارم همیشه برام بمونی، نمیدونی چقدر واسم ارزش داری و تحمل زندگی بدون تو سخته
جایگاه خاصی داری تو قلبم زیبای من❤️ دوست دارم

کاملا اتفاقی این آهنگو توی یه چنل پیدا کردم که اصن اسمشم جایی نشدیده بودم ، ولی عجیب قشنگه و یار هر روز تنهایی های منه
انگار دارم باهاش دنبال یارم میگردم که پیداش کنم :)