‌                                                 ‌ ‌‌‌    ‌
یه روزی دو تایی اون تیکه که میگه: از تو میخواهم از این هم با تو تنهاتر شدن رو میخوندیم، تو چشمای هم نگاه میکردیم و اینو میخواستیم. الان 3 ماهه که ازش خبر ندارم، یهو تصمیم گرفت بدون خداحافظی بذاره بره... و من بدون اون تنهاتر شدم...

یه روز صبح تو سرویس دانشگاه بودم و داشتم با هندزفری این آهنگو گوش میدادم. اما حواسم همش به اون بود که چند صندلی جلوتر نشسته بود. چند وقتی بود میخواستم بهش پیشنهاد بدم اما نمی‌تونستم، این آهنگو رو لوپ گذاشته بودم و داشتم با صدای بلند می‌شنیدم انقدر فضای خوبی داشت که یهو تصمیم گرفتم این بار دیگه برم بهش بگم. از اتوبوس که پیاده شدیم پشت سرش راه افتادم و بعد از چند قدم صداش زدم. بالاخره حرفمو بهش زدم. باورم نمی‌شد که به ترسم غلبه کردم و از اون بالاتر اینکه اون جواب رد نداد. روزهای بعد هم یکی دوبار دیگه گفتم، و از خرداد تا الان ۵ ماه میشه که با هم این آهنگو گوش می‌کنیم

این اهنگ و روز های زمستون پارسال وقتی که دیگه نبود به یادش گوش میدادم تا صبح
هنوزم وقتی این اهنگ و گوش میدم سردی هوای اون روز هارو رو پوستم حس میکنم...
اون غم دلتنگی و نا امیدی..
بعد ها فهمیدم که همون موقع هایی که من داشتم میسوختم و میساختم با یکی دیگه بوده...
خودش برگشت ولی این اهنگ یاداور اون زخم سرده هنوز
دیگه برام مثل قبل نشد..
خودمم دلم تنگه برای اون روزا که انقدر دوسش داشتم.

بعد از ظهر روزی بود که بعد چند ماه دیدمش، توی غروب افتاب وقتی باهم ویدیو و عکس میگرفتیم وقتی توی بغل هم بودیم و همو میبوسیدیم و این اهنگ پلی بود.
الان ۳ ماه گذشته و اون مایل ها ازم دوره و دیگه مال من نیست🫠

دقیقا ساعت 10 صبح بود که خبر مرگشو شنیدم.
یکم قبل اینکه زنگ بزنن از خواب بیدار شده بودم، انگار همزمان با مردن اون بیدار شده بودم.
چند ساعت طول کشید تا آماده بشم و برم پایانه مسافربری که سوار اتوبوس بشم، آخه شهرستان بود. تو اون چند ساعت هیچ حسی نداشتم، گریه نداشتم، فکر میکردم گریه هامو قبلا کردم، میدونستم قراره همین روزا بره. ولی اشتباه میکردم، آماده شدنی وجود نداره، غم تمومی نداره.
تمام سه ساعتی که تو راه بودم به این آهنگ گوش میدادم و گریه میکردم.

شبی که بوسیدمش این آهنگ پلی بود.

همیشه اسمونو بهش نشون میدادم
شبا که کنارش قدم میزدم ستاره هارو نشونش میدادم
ابرارو نشونش میدادم
غروب افتابو نگاه میکردیم
اولین شبی که بوسش کردم این اهنگ توی کافه پلی شده بود با حال و هواش تو سرم بود:)

نیمه شب و اسنپی که وسط مسیر ولمون کرد.

کویر
خاکستر آتیش
سیگار
حدود سه صبح
_فکر می‌کنی ما بازم باهم میایم اینجا؟
نمی‌دونم+
_مگه ما چند بار قراره اینجا باشیم
بیا همو ببوسیم.
و من هیچوقت اینقدر قانع نشده بودم

چقدر خاطره‌های بچه‌ها شیک و خفن و باکلاسه. من ته حرکتم اینه پیش رفیقام این آهنگو پلی میدم و سعی میکنم براشون توضیح بدم چرا نباید اسم زن آینده‌ام سارا، مونا، هنا، ساناز، نیلو و رعنا باشه 😂

وقتی بعد ۴ سال برگشت و من دیگه منتظرش نبودم...
خیلی دیر برگشت...
بعد از روزهایی که قلبم مچاله بود از نبودنش...
این اهنگ تو ماشین پخش بود و باورن میومد، همین روزا بود دقیقا.وقتی بهش گفتم نه! دیگه نمیشه باهم باشیم، در ماشینُ بستم ، قلبمُ کندم انداختم دور و برای همیشه رفتم

یادمه پارسال تابستون بود
عاشق یکی بودم حقیقتا، نمیدونم پیش خودم چی فکر میکردم که تصور میکردم میرسیم به هم، ولی زود فهمیدم که نه شدنی نیست
ولی خو اون مدت این اهنگ خیلی لذت و ارامش بهم میداد یه جورایی اطمینان قلبی بود. مخصوصا شروع اهنگ که با حس خاصی میگه تو... عزیزم تو خاصی...

عطر سرد تنش، نفس های داغ و تندش، صدای زیباش‌ وقتی اسممو زمزمه میکرد…
you don’t know what you did..did to me..
اهنگ به جایی بود، باعث میشد تحمل عطشم برای لمسش سخت تر از قبل بشه. اون خودشو به اغوش من می‌سپرد وقتی روح هامون یکی میشدن. مثل ی الماس بود، الماسی که نباید میذاشتم خراشی روش بیفته، باید با لطافت لمسش میکردم که مبادا ترکی نخوره. اون دختر با من یکی شد و حالا
مهم نیست چند ماهه ندیدمش، مهم نیست اگه اسمی رومون نباشه، مهم نیست اگه‌ ‌دیگه مثل قبل نیستیم یا هر اتفاقی که افتاده
روح من با روح‌ اون پیوند خورده برای همیشه.

۶سال زندگیم درگیر یه نفر بوده و هست و هی داره بیشتر میشه ! :)
نمیدونم شاید اندازه ی نصف من هم اگه دلش اینجا بود و زورشو میزد! اینجوری نمیشد!
تا ی چیزی اذیتش میکرد میرفت و برمیگشت!!
و میدونه و خودمم خواستم ک بدونه
راهش همیشه بازه برای برگشتن!:)
و تموم این مدت این زیر صدای مغزم بوده…
احمقانه اس ولی خودم انتخابش کردم:)

🎶 Mind
🎼 Shajarian & Seventh Soul

شبی که این آهنگ و برام فرستادی حسایی و تجربه کردم که برام نا آشنا بودند، هم دوستشون داشتم و هم ازشون میترسیدم، بچه و خام بودم و هیچ ایده ای درباره چیزی که در حال اتفاق افتادنه نداشتم.
شاید ۳ سال از اون شب میگذره، و تو هنوزم باعث میشی ندونم دارم چیکار میکنم، ندونم کنترلمو چطور به دست بگیرم و خودِ قبلیمو حتی به یاد نیارم، باعث میشی روی تک تک قول هام به خودم پا بذارم، باعث میشی نتونم دوریت و تحمل کنم، باعث میشی یک روز لبخند بزنم و یک شب اشکامو تا طلوع افتاب رها کنم
با وجود تمام این حسای ناشناخته، عجیب و زیبا، دوستت دارم.

از دست دادن پدرم برای من مثل قطع عضو بود.
مثل کسی که یه پاشو از دست داده و تا مدت‌ها صبح‌ها که بیدار میشه یادش می‌ره که یه پا نداره. گاهی می‌شد با صدای کلیدی که تو در می‌چرخه ناخودآگاه راه میوفتادم برم ببینمش.
هنوز باورم نمیشه که دیگه نیست، که دیگه ندارمش.
هر بار که این آهنگ رو گوش می‌دم یاد اون میوفتم و اشک می‌ریزم.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
حقیقت اینه که خیلی دوست داشتم حس‌هایی هر کدوم از شما تجربه کردین رو تجربه می‌کردم، حتی اگه آخرش به جدایی و غمِ عظیمی برسه که نتونم تحملش کنم.
ولی اینکه بتونم حس کنم احساسی رو، هرچند ناشناخته برام ارزش داشت، خیلی زیاد.
حس دوست داشتن یا دوست داشته شدن ارزشمند ترین چیزی بود که می‌تونستم تجربش کنم ولی نمی‌تونم، هیچوقت فکر نکنم بتونم.
جای شما بودم از غمم خوشحال بودم.

به جرات میتونم بگم تنها آهنگی که میتونم ازش حس بگیرم و گریه کنم،تمام زندگیم میاد جلوی چشمم:))
تمام سختی هایی کشیدم تمام حرفایی که زدم
غم زیادی رو واسم یادآوری میکنه

یه شب وقتی دارم این اهنگو گوش میدم میرم دریا
دریا رو بغل میکنم
اون شب همه سختی هام تموم شده
اون شب من تو رویاهام زندگی میکنم
و از اون شب به بعد دیگه هر شب گریه نمیکنم

هنوزم وقتی می‌خوام ازت بنویسم
اولین کلمه ای که به ذهنم میرسه ،عجیبه.
عجیبِ عزیز من.
بهت گفته بودم بلد نیستم احساساتمو تو کلمات بیان کنم نه؟
ولی این آهنگ تا ابد منو یاد تو میندازه
که باعث شدی احساسات عجیبی که دلم براشون تنگ میشه رو حس کنم
و بفهمم عمیقا دوست داشتن یک نفر و تمایل به مواظبت کردن از قلب ی نفر چ حسی می‌تونه داشته باشه.
این آهنگ به زیبایی چشمای قشنگته.
غمگین،عمیق،زیبا.
امیدوارم الآن که پیشت نیستم مواظب قلبت بمونی و ازش مواظبت کنی و به دست هر کسی نسپاری دلتو.و بتونی خوشحالی رو تجربه کنی.
خلاصه بگم زندگی کنی آبی من.💙