I feel like I barely know you
But I've known you long enough...
Can I say nothing for now
Cause it hurts to say out loud...

.

اگر دوست داشتید یک آهنگی که باهاش خاطره دارید رو به همراه متن خاطره‌تون، با «این لینک ناشناس» برام بفرستید تا بذارم اینجا.

[پست آهنگ‌های قبلی]

چه تو احساسی ترین موقعیتمون چه تو بحرانی‌ترین وضعیت باعث میشه اشک تو چشمام حلقه بزنه یادمه یک شب وقتی به صورت اتفاقی این موزیک بکگراند حرفامون بود بهم گفت که کاراش روال شده و کمتر از دوماه دیگه رفتنیه...
بماند که عشق موندگارش کرد:)

مجازی آشنا شدیم ولی نزدیک تر از خودم بهم بود اولین بار که دیدمش اول خندیدیمو مسخره بازی درآوردیم.
از قبل عود روشن کرده بود.
هوا سرد بود و فضای اتاق تاریک با نور آبی.
دستامو گرفت.
خجالتی و درونگرا بود.
ولی بی هوا بوسم کرد.
شیرین بود ادامه دادیم.
اینم آهنگمون بود...
آخرین باریم که دیدمش وقتی بود که
بدون اینکه بگه وقت پروازش رسیده بود
رفتم فرودگاه ولی دیر رسیده بود.
این آهنگو گذاشتم.
و ساعت ها به آسمون نگاه کردم
هشت ماهه که از اون روز میگذره:)

دریانورد بود
خیلی دوستش داشتم و دارم . بعد یه مدت که جوابمو نمیداد یه روز اومد گفت ما به درد هم نمیخوریم، توی ویدیوکال...
هروقت که یادش میافتم این اهنگ رو گوش میدم.امیدوارم حال و روزت خوب باشه رامین :)

دهمین روزی بود که گوشه بیمارستان
بی کس و کار افتاده بودم.
نه مادر و نه پدر.
درسته الان دارم این خاطره رو میگم.
ولی من تو اون بیمارستان بارها مردم.
الان فقط یه جسمم که نفس میکشه.
این آهنگو هردفعه مردم گوش کردم...

‌                                                 ‌ ‌‌‌    ‌
یه روزی دو تایی اون تیکه که میگه: از تو میخواهم از این هم با تو تنهاتر شدن رو میخوندیم، تو چشمای هم نگاه میکردیم و اینو میخواستیم. الان 3 ماهه که ازش خبر ندارم، یهو تصمیم گرفت بدون خداحافظی بذاره بره... و من بدون اون تنهاتر شدم...

یه روز صبح تو سرویس دانشگاه بودم و داشتم با هندزفری این آهنگو گوش میدادم. اما حواسم همش به اون بود که چند صندلی جلوتر نشسته بود. چند وقتی بود میخواستم بهش پیشنهاد بدم اما نمی‌تونستم، این آهنگو رو لوپ گذاشته بودم و داشتم با صدای بلند می‌شنیدم انقدر فضای خوبی داشت که یهو تصمیم گرفتم این بار دیگه برم بهش بگم. از اتوبوس که پیاده شدیم پشت سرش راه افتادم و بعد از چند قدم صداش زدم. بالاخره حرفمو بهش زدم. باورم نمی‌شد که به ترسم غلبه کردم و از اون بالاتر اینکه اون جواب رد نداد. روزهای بعد هم یکی دوبار دیگه گفتم، و از خرداد تا الان ۵ ماه میشه که با هم این آهنگو گوش می‌کنیم

این اهنگ و روز های زمستون پارسال وقتی که دیگه نبود به یادش گوش میدادم تا صبح
هنوزم وقتی این اهنگ و گوش میدم سردی هوای اون روز هارو رو پوستم حس میکنم...
اون غم دلتنگی و نا امیدی..
بعد ها فهمیدم که همون موقع هایی که من داشتم میسوختم و میساختم با یکی دیگه بوده...
خودش برگشت ولی این اهنگ یاداور اون زخم سرده هنوز
دیگه برام مثل قبل نشد..
خودمم دلم تنگه برای اون روزا که انقدر دوسش داشتم.

بعد از ظهر روزی بود که بعد چند ماه دیدمش، توی غروب افتاب وقتی باهم ویدیو و عکس میگرفتیم وقتی توی بغل هم بودیم و همو میبوسیدیم و این اهنگ پلی بود.
الان ۳ ماه گذشته و اون مایل ها ازم دوره و دیگه مال من نیست🫠

دقیقا ساعت 10 صبح بود که خبر مرگشو شنیدم.
یکم قبل اینکه زنگ بزنن از خواب بیدار شده بودم، انگار همزمان با مردن اون بیدار شده بودم.
چند ساعت طول کشید تا آماده بشم و برم پایانه مسافربری که سوار اتوبوس بشم، آخه شهرستان بود. تو اون چند ساعت هیچ حسی نداشتم، گریه نداشتم، فکر میکردم گریه هامو قبلا کردم، میدونستم قراره همین روزا بره. ولی اشتباه میکردم، آماده شدنی وجود نداره، غم تمومی نداره.
تمام سه ساعتی که تو راه بودم به این آهنگ گوش میدادم و گریه میکردم.

شبی که بوسیدمش این آهنگ پلی بود.

همیشه اسمونو بهش نشون میدادم
شبا که کنارش قدم میزدم ستاره هارو نشونش میدادم
ابرارو نشونش میدادم
غروب افتابو نگاه میکردیم
اولین شبی که بوسش کردم این اهنگ توی کافه پلی شده بود با حال و هواش تو سرم بود:)

نیمه شب و اسنپی که وسط مسیر ولمون کرد.