یه وقتایی می‌خوای بنویسی اما فک می‌کنی نمی‌تونی. می‌نویسی که نمی‌تونی بنویسی؛ ولی داری می‌نویسی! و احتمال این‌که خوب نوشته باشی هم وجود داره. آدم گاهی سرگیجه می‌گیره دوستان.

آدم دلش می‌خواد کله‌ش‌و با تمام قدرت و به صورت متمادی بکوبه به دیوار مغزش از کله‌ش بزنه بیرون.

بنویسیمت خانومی.

چند تا گیف از کیم وکسلر تهیه کردم، مناسب استفاده در روزهای سخت و ملال‌آور:

به نظرم یه عده‌ آدم بالغ حق دارن بیشتر از بقیه از اینترنت استفاده کنن. هیچ ایرادیم نداره مدت زیادی از روزشون رو تو فضای مجازی یا پشت صفحه نمایش بگذرونن. پر کردن خلا تنهایی و حتی بی‌حوصلگی که منتهی به افسردگی و خودتخریبی می‌شه و جلوگیری ازش همچین بد هم نیست. تو یه شرایطی واقعا نمی‌شه استفاده نکرد. آدمی هم بالاخره یه حدوحدود مادی معنوی‌ای داره.